#cX530
Mieszkam w typowych blokowiskach, pewnego dnia była już sąsiadka wręczyła mi klucze, które miałem przekazać mamie, a ona nowemu właścicielowi. Jednak zapomniałem.
Zaczęło robić się zimno i wraz z moją ówczesną dziewczyną narzekaliśmy na brak prywatności, więc wpadłem na pomysł, aby czasem tam posiedzieć.
Na początku miałem wyrzuty sumienia, jednak później się przyzwyczailiśmy i czuliśmy się tam dość swobodnie.
Pewnego dnia byliśmy w tym mieszkanku i ku naszemu zdziwieniu ktoś zaczął otwierać drzwi, nawet udało mu się je otworzyć. Jeszcze bardziej zdziwiony był pan, który zobaczył dwoje ludzi zabawiających się na jego podłodze...
Pan uprzejmie poczekał, nie wiedziałem co powiedzieć, więc zacząłem udawać byłego właściciela mieszkania. Oczywiście przeprosiłem i odwdzięczyłem się wnosząc szafki, fotele i krzesła. Pan był bardzo zadowolony, że nie musiał targać tego sam.
Okazało się, że miałem tylko zapasowe klucze, która sąsiadka "doniosła" mojej mamie.
Sąsiadowi zawsze służę pomocą. Na szczęście nigdy nie zapytał, dlaczego mieszkam piętro niżej ani nie pisnął słowa mojej mamie.
Mogłeś zapytać czy nie udostęppni wam czasem jakiegoś pokoju, tak po sąsiedzku
Rodzinie czy dziecku to rzeczywiście nie za bardzo, ale wiele osób opowiada takie historie znajomym. Wszystko zależy od tego jakie masz z nimi relacje.
Myślę, że to był kontrargument na ewentualną "nieanonimowość" historii.
Chcę zdechnać drodzy anonimowi. Niech ktoś do mnie napisze, błagam. 3443122.
Ile masz lat? Ja niestety nie jestem z czasów gadu-gadu więc do Ciebie nie napiszę ale liczę na to, że ktoś to zrobi. Trzymaj się, na pewno jest jakiś sposób na poznanie odpowiedniej kobiety (jeśli o to chodzi). Nigdy sytuacja nie jest bez wyjścia.
Emocjami, refleksją, myślą, jestem z Tobą. Mam nadzieję, że Ci się uda.
Poszukaj telefonu zaufania dla swojej okolicy
28.
Znam ten numer na pamięć.
Dziękuje wszystkim, którzy napisali. Na pewno się przyda ponownie już niedługo.