Czyli kiedy żona Cię szantażowała samobójstwem i zabójstwem Waszego dziecka, zacząłeś już, tak na wszelki wypadek, szukać nowej żony? Zamiast na przykład poszukać adwokata i się zapytać, co zrobić, żeby Wasze dziecko było bezpieczne.

Że tak zapytam. Kto normalny myśli o dziecku kiedy kobieta ma zdiagnozowaną i niewyleczoną depresję? To nie mogło się udać.

Strasznie kochliwy jestes 😒 zona potrzebuje wsparcia a ty latasz za dziewucha. Na dodatek zostawiasz z nią dziecko, które jest obowiązkiem. Ja rozumiem ze może być ciężko siedzieć w domu gdzie są obowiązki i żona która nie dogadza na każdym kroku. To jest dorosłe życie. 3 lata na poznanie kogos, slub, dziecko i zakochanie się w kimś innym to strasznie mało czasu. Kasia przestanie być promienna i tez ja zostawisz dla innej która się wiecznie uśmiecha.

Pamiętaj, że z Adą też byłeś na początku szczęśliwy. Nie podejmuj znowu pochodnych działań, bo z Kasią też może zacząć się nie układać. I co wtedy? Najpierw powinno się próbować naprawić sytuację, bo tak na prawdę wygląda to jakbyś chciał uciec od problemów, od odpowiedzialności za dziecko również.

Przepraszam,ale grożenie, że wyskoczy się z dzieckiem przez balkon, to już mega przesada. Zastanawia mnie ta zmiana. Zazdrość wynika często z braku pewności siebie. Pamiętaj, że "kochanka" (nie ważne czy łączy Cię coś więcej czy tylko rozmawiacie) to jakiś rodzaj ucieczki i zawsze nowe jest ciekawsze i spotykanie się się z kimś to zupełnie inna bajka niż życie z kimś.
Pogadaj z żoną, postaraj się jej pomóc, ale jeżeli jest to nie możliwe to uciekaj, postaraj się dotrzeć, bez kłótni i krzyków. Zapytaj co się stało z tą pogodną kobietą, którą poznałeś. Postaraj się wysłuchać, ale jak nie będzie poprawy to lepiej nie niszczyć sobie życia...

sam jestes sobie winien
trzeba bylo uciac kontakt z Kasia jak tylko zaczelo to zmierzac w niebezpiecznym kierunku
albo najpierw zakonczyc zwiazek z zona, a potem spotykac sie z Kasia
paskudny zdrajca, tfu

Z żoną też było na początku fajnie. Jeżeli rzucisz żonę i zwiążesz się z Kasią, a ona dostanie z jakiegoś powodu depresji czy zachoruje na coś innego, wymagającego ciągłej opieki, to polecisz szukać kolejnej?

Choroba psychiczna niszczy tak samo chorego, jak i jego otoczenie. Ślub ślubem, przysięga przysięga, ale Ty też masz prawo nie dać rady i mieć tego wszystkiego dość. Nie popieram zdrady, ale rozumiem Twoją bezradność i chęć stabilności, normalności i bliskości (też miałam w bliskim otoczeniu osobę chorą). Szantażowanie kogoś tym, że się zabije, gdy zrobisz coś po swojemu i nie po myśli tej osoby jest złe i nie powinno mieć nigdy miejsca. Szkoda, że wiedząc o chorobie żony nie dbałeś o zabezpieczenie i urodziło się dziecko. Teraz musisz być dla niego silny. Ono doskonale wie i czuje, co się dzieje z matką. Zbieraj dowody na zachowanie żony. Nakłaniają ją do leczenia i bądź szczery z rodziną i otoczeniem. Nie wstydź się powiedzieć „nie daję sobie rady z chorobą żony, to niszczy mnie i dziecko”. Jeśli chcesz odejść, to zrób to, ale nie dla nowej kobiety, która dziś jest, a jutro może jej nie być lub może okazać się wariatką, ale dla siebie samego i dziecka. Wasze bezpieczeństwo i zdrowie jest teraz najważniejsze. Będzie trudno, ale bądź dzielny. I nie przejmuj się tymi nienawistnym komentarzami - oni nie wiedzą przez co przechodzisz. Zapominają, że są ludzie, którym nie da się pomóc, gdy sami tej pomocy nie chcą.

Skoro z żoną też na początku było fajnie to chyba powinieneś wyciągnąć wnioski że wcale z tą drugą nie będzie Ci lepiej za X czasu.

po co ty to tutaj piszesz? tu jest potrzebny psycholog rodzinny, psychiatra i policja a nie forum z obcymi ludzmi którzy zasypiá cie radami majác cié i twoje problemy w dupie i szukajácych taniej sensacji.