Wczoraj dowiedziałam się, że moja kuzynka się zaręczyła. Z jednej strony jestem szczęśliwa, a z drugiej zła i płakać mi się chce, bo wiem, że nigdy z nią nie wygram. Całe życie żyłam w jej cieniu, zawsze była ładniejsza, mądrzejsza, skończyła dwa kierunki studiów i była dumą rodziny, gdzie ja z wyglądu jestem średnia, a oceny mierne, nieważne jak bardzo się uczyłam. Zawsze chciałam jej dorównać tylko po to, by usłyszeć od mojego taty, że jest ze mnie dumny, bo zawsze mnie do niej porównywał. Nie wiem co ze mną nie tak, że to tak bardzo boli… No cóż, skoro w szkole i w miłości nie jestem lepsza, to może chociaż w prowadzeniu własnej firmy będę lepsza.
Dodaj anonimowe wyznanie
Gdybyś miała takiego tatę jak Twoja kuzynka, tego wyznania by nie było.
Z twoim ojcem jest coś nie tak.
Sam jestem rodzicem i nigdy nie postawił bym żadnego dziecka ponad moje. Nigdy nie porównuję. Mają być szczęśliwe będąc sobą. Jestem i będę z nich dumny, zawsze będę starał się je wspierać i pomagać.
Sexworkerka