Serio? Musisz dodawać jakąś fałszywą dychotomię, nie możesz po prostu współczuć dzieciakowi( lub przemilczeć)?

Czy ja wiem czy fałszywą? Ze mnie się śmiali jak miałem spodnie z 3 paskami (ale badziewne a nie Adidasa, i pytali gdzie mi czwarty spiedrolił) bo i tak wiedzieli, że moich rodziców nie było stać na oryginalne ubrania Adidasa. To było w latach 90-tych, wtedy miały kosmiczną cenę a zarobki były rzędu 500 czy 600 zł. A ja za nic w swiecie nie rozumiałem (i dalej nie rozumiem) co to za różnica, czy ktoś ma markowe ubrania czy nie? Nie że mam traumę, ale to nie jest nic fałszywego. To się działo kiedyś i dzieje teraz.

Nie o to mi chodzi. Jak ktoś ma realny problem, to nie mów mu, że ktoś ma gorzej, bo to uja daje. To jakbyś dziecku, które straciło wzrok, tłumaczył, że na onkologii mają gorzej.
Oczywiście, że wykluczenie mniej zamożnych występuje i trzeba z tym walczyć, ale w drugą stronę też jak widzisz po wyznaniu to działa. Są problemy, na które stan konta nie ma wpływu.

Ale dla mnie to nie jest problem. Nie chcą mnie w jakiejś grupie to się tam nie pcham na siłę i nie próbuję udawać fajnego. Znajdę innych znajomych którzy będą dla mnie lepsi i nie skreślą mnie z jakiegoś byle powodu, który tylko w ich głowie uparta do rangi problemu. Ja sam nie lubię wszystkich więc nie wymagam też od wszystkich, żeby mnie lubili.

Dla ciebie to nie problem, dla niego tak, nie każdy ma grubą skórę, plus chyba masz więcej niż 17 lat. Jako dorośli mierzymy się ze sprawami, które z reguły, są dużo bardziej złożone i wymagające niż problemy nastolatków czy dzieci. Jednak nigdy bym nie powiedział swojemu dziecku, że to z czym się mierzy to pikuś. Po prostu z wiekiem i doświadczeniem zmienia się perspektywa.

Maniack37 - dlaczego uznajesz to za złotą zasadę, że nie można zauważyć, że ktoś ma gorzej, albo że czyjś problem to prawdziwy problem? Trudności w życiu są różne, jeśli ktoś na jakąś trudność reaguje nieadekwatnie mocno, nadaje jej nieadekwatnie dużo sensu, to jak najbardziej można to w ten sposób skomentować. To nie jest mądre, żeby nad każdym problem pochylać się z identycznym współczuciem i zaangażowaniem. Waliduje się wtedy rzeczy, które nie powinny być walidowane.

Jak usuniesz wszystkie kamienie spod nóg swoich dzieci, to w przyszłości potkną się o piasek. Twoją rolą jako rodzica jest wychować dzieci tak, by były samodzielne a nie chować je pod kloszem. To co, zmusisz tych ludzi z wyznania żeby polubili z dnia na dzień autora?

@Mary, połączyłaś moje dwa komentarze w całość, w pierwszym kwestia dotyczyła skuteczności tego co napisał Drago. Mówiąc prościej, gdybym hipotetycznie miał bardzo chore dziecko, to powiedzenie mi, że ktoś ma chore dziecko + brak kasy, nijak by mnie pocieszało. A wręcz, bardzo by mnie to do ciebie zraziło.
Drugi był odpowiedzią na to, że dla Dragomira to nie jest duży problem. Dla mnie też, ale jestem stary i pewnie w liceum to, że tylko jedna osoba ze mną chce gadać by mi bardzo przeszkadzało. Granica z wiekiem się przesuwa, czyli jeśli 17 latek jojczyłby, że mu mama nie chciała kupić batona, to nic nie stoi na przeszkodzie, by mu zasugerować by się ogarnął. Natomiast wykluczenia społecznego, czy to zbyt biednych, czy zbyt bogatych uznaję za problem, nad którym warto się pochylić ze współczuciem.

@Dragomirze, ja nic o rozwiązywaniu problemów za dziecko nie pisałem, nie wiem skąd to wziąłeś. Bo rozumiem, że o to chodziło w tej pięknej metaforze o piasku:) Jak córka przychodzi smutna ze szkoły to nie idę naj**ać jej koledze, tylko rozmawiam i uznaję jej problem. Chyba że kolega miałby 23 lata i pisał o OFie, to wtedy bym poszedł. Musiałem, nie gniewaj się młoda;)

Znaczy nie wiem co połączyłam według ciebie. Odnoszę się do tego „Jak ktoś ma realny problem, to nie mów mu, że ktoś ma gorzej, bo to uja daje. To jakbyś dziecku, które straciło wzrok, tłumaczył, że na onkologii mają gorzej.” - ja uważam, że czasami można tak powiedzieć. Dziękuję za wyjaśnienia, ale nie wiem, co one wnoszą? W przypadku poważnie chorych dzieci - problem realny, nie ma potrzeby uświadamiania, że inni mają gorzej, trzeba wesprzeć. W przypadku tego, gdyby ktoś przeżywał latami jakie jego dziecko chore, bo ma zdiagnozowane ADHD, i wstawiał posty typu „wy nigdy nie zrozumiecie nas, rodziców poważnie chorych dzieci” - można uświadomić, że są dzieci na onkologii.

I taki jest przypadek autora, złe spojrzenie to jeszcze nie prześladowanie.

Widzę właśnie, że nie rozumiesz, bo dodałaś kolejny argument, którego ja nie poruszałem.
Zdania do których się odnosisz dotyczą tylko funkcji "pocieszenia", a dokładniej, braku skuteczności w pocieszaniu. Czyli jak koleżanka do ciebie przyjdzie z realnym problemem, to jej mam nadzieję nie mówisz, że ktoś ma gorzej.
A jak ktoś faktycznie wykorzystuje sytuację by grać ofiarę, to tak, możesz mu powiedzieć co tam chcesz, by się ogarnął, ale ja tej kwestii nie poruszałem więc nie wiem po co o tym piszesz.

I wg mnie wyznanie jest o samotności i wykluczeniu, a nie narzekaniem na prześladowanie, ale to może niech autor w takim razie sprecyzuje.

No co ty, przecież jego "rodzice są bardziej zaradni życiowo" XD On nie zrozumie swojego uprzywilejowanej pozycji, woli robić z siebie ofiarę i umacniać się w swoim przekonaniu, że to ci inni są dla niego niedobrzy, niż zmierzyć się z rzeczywistością. Nie dostrzegłby swojego przywileju nawet gdyby przysłowiowo kopnął do w d. Ale szacunek za próbę wywołania jakiejś refleksji w tym łebku

Oczywiście miże się zdarzyć, że miał 5 sióstr, ale jego rodzice przeszli drogę od pucybuta do bogacza, ale zwykle jest inaczej.

Nawet wielodzietność i przejście drogi od pucybuta do bogacza nie oznacza, że majątek jest wynikiem ciężkiej pracy lub tylko pracy. Ludzie, którym się poszczęściło, trafili na sprzyjające okoliczności, właściwych ludzi, którzy im pomogli, a dodatkowo ciężko pracowali, zwykle zapominają o tym elemencie losowości i łutu szczęścia, przypisując wszystko swojej ciężkiej pracy. Już nie wspominam o tym, że gromadzeniu majątku sprzyja często omijanie prawa. Gdyby ciężka praca zawsze prowadziła do bogactwa, 138 milionów dzieci, pracujących po kilkanaście godzin na dobę, byłoby milionerami. System tak nie działa.

Znaczenie mają też geny warunkujące zdrowie lub urodę.

A co, wrzucają ci drobne jak zbierasz na wino czy zrzucają się żebyś wziął prysznic na Orlenie?

Nie obchodzi mnie twój przeciętny dzień. Niektórzy mężczyźni z mojej wsi (zwłaszcza ci żonaci) subskrybują mnie na of, nie są to wielkie kwoty ale jednak

Nie są to wielkie kwoty - zaraz. Dopiero co pisałeś że mnie nie będzie stać, bo zaraz i tak podnosisz ceny na chyba 2500 (ale mogę się mylić) a tu się okazuje że jednak małe kwoty można płacić. Dawaj namiary na tego onlyfajansa, powiem kolegom incelom i będziemy wspierać twoje bogactwo. No chyba że to wszystko wymyśliłeś i jesteś po prostu zblazowanyym życiem wymoczkiem rodzaju męskiego?

Jeśli nie zrozumiałeś aluzji - nie chcę, żebyś był moim subskrybentem. Zgodnie z konfiarską definicją wolności przedsiębiorca może odmówić klientowi wykonania usługi

A zgodnie z lewacką polityką to jest dyskryminacja ze względu na płeć i poglądy, czyli seksizm i działania przeciw wolności słowa, poglądów i wypowiedzi.

Jesteś (a przynajmniej twierdzisz, że jesteś) facetem, do tego konserwatywnym. Więc co to za dyskryminacja? To tak jakby powiedzieć, że w starożytnym Rzymie niewolnicy dyskryminowali właścicieli. Grupa uprzywilejowana z definicji nie może być ofiarą dyskryminacji

Kobiety mają w Polsce szereg przywilejów. Największym z nich jest wiek emerytalny w stosunku do średniej długości życia. Podaj choćby jeden (1) przykład gdzie kobiety są dyskryminowane.

Chociażby brak pełni praw reprodukcyjnych. Facet jak nie chce brać odpowiedzialności za dziecko to po prostu nie bierze i tyle. Ściganie alimenciarzy to nieśmieszny żart, wystarczy że delikwent pracuje na czarno i sąd rozkłada ręce. A kobieta musi urodzić i wychować (również przez presję społeczeństwa)

Może oddać po porodzie. Jak przeszkadza presja społeczna to można się przeprowadzić. Próbuj dalej. I przy okazji podaj przykład partenogenezy u ludzi.

"Można się przeprowadzić" - kiedy ostatnio sprawdzałeś ceny kupna czy wynajmu mieszkania? W 1986? Do tego wielu wynajmujących nie chce wynajmować matkom z dziećmi, "bo tak". Już pomijam fakt, że kobieta może umrzeć przy porodzie, bo banda mizoginów w sejmie sobie wymyśliła zakaz aborcji. Co do partenogenezy, chociażby moje koleżanki, które żyją w związku homo. Jedna z nich urodziła dziecko dzięki genom tej drugiej, oczywiście w państwie z kartonu same musiały to sfinansować

Ale dużo osob też ma toksyczną matke i nieobecnego ojca z tą różnicą, że dodatkowo są z biednej rodziny więc tak, miał lepiej.