#C02oB
Nie potrafię spać, bo tęsknię tak przeokropnie, że mam ochotę olać swoje sprawy i wsiąść do pierwszego porannego pociągu, spędzić 2,5-3,5 godziny w podróży w jedną stronę, spędzić ze sobą chociaż dwie godziny i wracać. Ale bardzo się boję, że jeśli to zrobię, on będzie zły, że odciągam go od nauki...
Najbardziej boli to, że ja naprawdę się staram i daję od siebie 100%, ale z jego strony nie dostaję nawet połowy tego z powrotem... Boli to tak przeokropnie. A mimo wszystko ja go naprawdę kocham i nie chcę nikogo innego w moim życiu, bo wiem, że będę szukać u innych jego cech.
Zdaje się, że problemem nie jest to, bardzo tęsknisz, ale że on tęskni za mało
Skoro dzieli was tylko max 3.5 godziny pociągiem, to... no jakby to, gość generalnie gra na czas, zmęczenie, itd. Bo to naprawdę nie jest koniec świata, o ile obie osoby chcą. Jak się czasem spotkacie to pokorzysta, ale nie wykluczałbym, że ma kogoś na miejscu.
Dokładnie. Zwłaszcza, że przy takiej odległości spokojnie można się też spotykać w połowie drogi i jeszcze normalnie by sobie wrócili na noc do domu albo zrzutka na hotel.
Zgadzam się. Jeśli by mu zależało, to by znalazł czas i sposób na spotkanie. Byłam w związku na odległość, niechęć do spotykania się, kiedy tylko jest okazja, to duża czerwona flaga - zgadzam się z osobami mówiącymi, że pewnie ma kogoś na boku
" A mimo wszystko ja go naprawdę kocham i nie chcę nikogo innego w moim życiu, bo wiem, że..." - jestem uzależniona emocjonalnie, uwikłana w future faking, który może nigdy nie mieć nic wspólnego z rzeczywistością, a także zamknięta w toksycznej dynamice, w której moje potrzeby nie są spełniane, a jednocześnie nie czuję się ważna dla drugiej osoby, co tylko je podsyca jeszcze bardziej.
Ten ból to znak od Twojego organizmu, że coś jest nie tak. I to jest jedno z najgorszych "nie tak", niezależnie od bliższych okoliczności relacji między Wami. To nie działa. Zadaj sobie pytanie dlaczego. Pierwsza odpowiedź, jaką dostaniesz, jest najprawdziwsza.
Powodzenia.
Można kochać kogoś bardzo, nie wyobrażać sobie życia bez takiej osoby. I choć zabrzmi to brutalnie, to niewielkie ma to znaczenie, jeżeli takie uczucia płyną tylko w jedną stronę.
Koleś Cię olewa. Żaden utęskniony za ukochaną facet nie bedzie zły, że przyjechała odwiedzić go dziewczyna. Mało tego, on też mógłby wsiąść do tego pociągu, zabrać tablet/laptop/notatki, uczyć się po drodze i przy okazji się z Tobą spotkać, gdyby tylko chciał, i miałby dwa w jednym. Bo przecież chyba nie uczy się cały czas? Twój problem to prawdopodobnie lękowy styl przywiązania.
Ale on też uważa, że jesteście w tym związku na odległość? Bo jakby mi typ powiedział, że mam nie przyjeżdżać bo go odciągnę od nauki to bym przytaknęła i pojechała w totalnie najmniej spodziewanym momencie. Z ciekawości czy ta laska, którą obraca na boku ubiera się szybko czy wolno.