#bC9zS
Obie mamy po 20 lat. Ja pracuje na pełen etat za najniższą krajową. Dobrze mi idzie, szef mnie chwali, czynszu nie płace bo mieszkam jeszcze z rodzicami, więc na swoje wydatki mam, ale paliwo drogie, jedzenie też już sama kupuje i gotuje bo rodzice doszli do wniosku że to nauczy mnie dorosłego życia chodź troche (i jestem za to im wdzięczna).
Moja koleżanka, bezrobotna, nie szukająca nawet pracy (nawet cv nie ma napisanego i nie wie jak to zrobić!), zadzwoni do swojego taty, powie "tata przelejesz mi 200zł? Ide na miasto" i od razu dostaje przelew. Siedzi w domu całe dnie, czyta książki albo ogląda seriale, dostaje pieniądze na zawołanie a ja chodze do pracy i tylko czekam na wymarzony urlop. Strasznie mnie to denerwuje.
To nie złość tylko zazdrość
Ale prędzej czy później koleżanka zderzy się z brutalną rzeczywistością, a Ty będziesz już mieć wypracowane lata pracy i doświadczenie i może nawet pozycję, a ona dopiero będzie zaczynała nieprzystosowana do rynku pracy.
Niestety, ale życie rzadko kiedy jest sprawiedliwe. Możliwe, że rodzice załatwią jej jakaś fajną pracę po znajomości, otrzyma mieszkanie lub dom na start, a autorka będzie prowadzić życie pracowite, ale za to skromne i bez wygód (chociaż życzę jej sukcesów i obym się tutaj pomylił).
Albo się nie zderzy bo rodzice już zadbają o ochronę. To nie jest takie rzadkie.
A ja w przeciwieństwie do wszystkich powiem, że masz święte prawo i do bycia złą i do czucia zazdrości. Po prostu, emocje to emocje, lepiej je nazywać po imieniu i dać je sobie przeżyć, napisać o nich. Najważniejsze tylko byś tą złością do niej nie żyła, nie wypominała jej tego. Pozłość się, powkurzaj, a potem zaakceptuj że macie inne życia. Ty za to masz swoje pieniądze, uczysz się niezależności przy wsparciu rodziny.
Bez sensu sie wkurzasz. Tez bym mogla sie wkurzac na cb bo masz lepszy start w zyciu niz Ja ( zero wsparcia rodzicow, wrecz przeciwnie) . Ale to nie pomaga.
Ciesz sie z Tego co masz,niektorzy Nawet Tego nie mieli. Zycie nie jest sprawiedliwe ale uwaga- wciaz mode byc poekne, tylko zajmij sie soba a nie innymi.
To nawet nie tylko wina twoyej kolezanki, ale Tez jej rodzicow bo przesadzili w druga Strone.
"Życie nie jest sprawiedliwe, ale wciąż może być piękne." - w sedno.
Zazdrościsz, że ktoś jest pasożytem?
To się z nią nie koleguj - proste.
choć ≠ chodź
Życie nie jest sprawiedliwe. Tak po prostu. Jeszcze nie raz się przekonasz.
Ja jestem ta druga kolezanka:) powiem wam tylko ze nie ma sensu zazdroscic innym, bo kazdy ma swoja krzyz dokladnie Taki Jak jest w stanie uniesc, az do granic wytrzymalosci. Choroby, relacje, codzienne trudy, o ktorych my nie wiemy wiec Jak mozemy sadzic innych? Naeet sami siebie nie mozemy:) Bog Wie Jak nedzne sa nasze mysli, plany I pomysly, na szczescie tylko Jego Plan sie realizuje. Bo tak Jak my nieskonczenie marni jestesmy tak Bog nieskonczenie Dobry :) zamiast zazdroscic innym skupmy sie na wdziecznosci, a mamy za co dziekowac, Bo doslownie za wszystko:) naeet za cierpienia a moze szczegolnie za nie, bo Bog wyprowadza z nich dobro zawsze I nas uswieca:) pamietajcie Zeby je ofiarowac za inne dusze bo inaczej cierpienia sa ciezkie. I nie zazdroscic, bo to grzechy ciezki A NIE MA CZEGO
Oho, tobie to już faza za mocno weszła.🤣
Bolec 🤣
A jak ktoś nie wierzy w Boga to to też jest uświecany?