#BuMDv
Od klasy 3 byłem prześladowany przez dziewczynę, która chodziła wówczas do klasy 5, wiodła prym w swoim „gangu szkolnym”. Nie wiem, co ona sobie we mnie upatrzyła, ale wymyślała ze swoją grupą co rusz nowe pomysły, aby mi dokuczyć, od posklejania zeszytów i książek, przez wymuszanie kasy pod groźbą pobicia, po kradzieże. Interwencje u nauczycieli tylko pogarszały sprawę, byłem uznawany za konfidenta i pipę, która daje się bić przez dziewczynę. Ta gehenna trwała do końca jej gimnazjum (dodam, że szkoła wówczas była zespołem szkół z podstawówką i gimnazjum). Od kiedy poszedłem do liceum, postanowiłem, że nigdy nie będę czyjąś ofiarą. Zapisałem się na siłownię i boks, dziś jestem gościem, do którego lepiej nie podchodzić, ale o gołębim sercu, który z chęcią pomoże komukolwiek.
Wyznanie właściwe...
Jakiś czas temu, gdy robiłem zakupy, byłem świadkiem pewnej kłótni między parą, mianowicie kłócił się z wyglądu typowy osiedlowy Seba z pewną dziewczyną, też można byłoby przypisać wygląd Karyny. W pewnym momencie Seba dał jej z liścia tak, że się przewróciła. Wtedy pomyślałem „O nie, skoro on taki damski bokser, to może niech spróbuje do mnie wyskoczyć...” i oczywiście podszedłem do nich i z miejsca dałem mu przysłowiowego „lepa”. Tak jak myślałem, do słabszych kozak, a z równym sobie p****. Przyjrzałem się z bliska dziewczynie, widać było siniaki na jej ciele, czyli ofiara przemocy domowej, chciałem jej pomóc, ale gdy spojrzała się na mnie... tak patrzę, skądś ją kojarzę. Wtedy wspomnienia ze szkoły do mnie wróciły. TAK, W OFIERZE PRZEMOCY DOMOWEJ ROZPOZNAŁEM SWOJĄ OPRAWCZYNIĘ Z LAT SZKOLNYCH. Wtedy chęć jej pomocy od razu minęła i odszedłem ze swoimi zakupami.
Przypadkiem dowiedziałem się, gdzie oni mieszkają, więc podpytałem się sąsiadów o tę parę. Potwierdzili, że mają niebieską kartę, co najmniej raz na 2 tygodnie przyjeżdża policja, ale ilekroć się nie zjawią, ona broni swojego Seby. Czyli tak jak myślałem, typowa ofiara przemocy, chociaż w tej kwestii mam względnie czyste sumienie. Nawet gdybym faktycznie jej pomógł, zaraz by do niego wróciła.
Pewnie pomyślicie, że jestem zwyczajnym draniem, który przyzwala na przemoc. Owszem, nie jestem dumny z tego powodu, ale odpowiedzcie sami na pytanie, czy chcielibyście pomóc osobie, przez którą swoje też wycierpieliście?
A co do Ciebie, kobieto, mogę napisać, że los się na tobie zemścił :)
Świetna historia - zabrakło tylko klaszczących zakupowiczów i gratulujących kasjerek.
Następna napiszesz lepiej
W czasie zakupów Seba bił dziewczynę w sklepie?
A ty dzięki boksowi i siłce przestałeś być pipą? Teraz na treningach ćwiczą ludzki charakter?
Strasznie sztampowa ta opowiastka.
Dla bijacza kobiet każde miejsce jest dobre.
Nie, ale przestał się bać konfrontacji fizycznej.
Nie, ani teraz ani wcześniej.
Tak, a autor to fantasta bez polotu. Nawet warsztat jak u wujka Mietka w nieogrzewanym garażu.
chyba
Może są przypadki pojedyncze, ale nie wierzę w to, że od zbudowania masy czy treningu sztuk walki, nagle stajesz się wojownikiem. Kimś odważnym, nie dającym sobie w kaszę dmuchać.
To ma się w głowie.
Zakładając, że ta historia jest prawdziwa, to - nie, nie jesteś "zimnym sk***em". A to dlatego, że takowy w ogóle nie ruszyłby na pomoc _jakiejkolwiek_ bitej kobiecie.
Karma wraca. Popieram, że wtedy nie pomogłeś jej.