#8imbC
Chłopak jest 8 lat młodszy ode mnie. Ale taki problem to nie problem, prawda? Idźmy dalej... W przyszłym roku się żeni. Idźmy dalej. Ja od kilku lat jestem mężatką, matką trójki dzieci. Wyszłam za mąż w wieku 23 lat, nie jest to małżeństwo z miłości, z rozsądku. Wzięłam ślub z czystej przekory, młode, głupie dziewczę, które chciało udowodnić wszystkim, że umie bawić się w dom.
Wiem, że nie byłabym w stanie zdradzić męża, jest naprawdę wartościowym człowiekiem i ostatnie czego chcę to skrzywdzić go... Dlatego bronię się ze wszystkich sił, próbuje nie myśleć, nie odpisuję na wiadomości, staram się jak mogę unikać go w pracy... Ale nie oszukam swoich myśli, jest w nich od rana do późnej nocy, zamykam oczy i widzę jego szczery śmiech, śnię i w tych snach jest tylko on... Ten stan trwa już od miesięcy, pęka mi serce i wiem, że nie ma dobrego wyjścia z tej sytuacji...
Pogaduchy w pracy to nie to samo, co prawdziwe życie. Miłostka przejdzie prędzej czy później, a rozwalone życie trudno poskładać do kupy. Jesteś w małżeństwie już ładnych kilka lat, trójka dzieci, praca zawodowa, obowiązki domowe - to jest przytłaczające. Motyle w brzuchu dotykają większość ludzi w pewnym momencie. Codzienność potrafi każdego dobić.
Teraz wyobraź sobie swoją wolność - bierzesz rozwód, znów umawiasz się na randki, malujesz się, masz wolne popołudnia- jak długo to potrwa? Kiedy zatęsknisz za mężem, dziećmi, stabilnością? Jak spotkasz swojego ex na spacerze z poukładana babką, która zajmuje się Twoimi dziećmi? Jak znów okopiesz się w codzienności z nowym partnerem j być może nowa rodziną? Jak zaczną Cie nużyć jego pomysły- siłownia, góry, skok na bungee, bo w sumie to będziesz chciała w dresie obejrzeć serial?
Weź się ogarnij. Ciesz się motylkami w brzuchu - goń zajączka jeśli potrzebujesz. Ale pamiętaj, radość daje tylko gonienie, jak zajączka złapiesz, to już po konsumpcji przychodzi ochota na kolejnego.
Brawo! Lepiej bym tego nie ujął :)
"Imponuje mi swoją wiedzą, pracowitością, a przede wszystkim dojrzałością"
Ach ta "dojrzałość" 23-latka, który (choć nie wiemy, mentalnie czy fizycznie, ale jednak) zdradza swoją narzeczoną ...
Sam miód, tylko skąd tam tyle dziegciu? 🤔
A teraz serio.
Autorko, taki stan emocjonalny (zauroczenie, sławetne motylki itp) może u Ciebie trwać nawet do trzech lat.
Mam nadzieję, że rozsądek pozwoli Ci przetrzymać ten czas bez zniszczenia dzieciństwa i rodziny trójce Twojego potomstwa.
Chwila słabości i rozjebane życie aż po grób.
Za błędy młodości rachunek płaci się w dorosłym życiu.
Jeśli Twój mąż jest wartościowym człowiekiem może jesteś w stanie go pokochać albo już go kochasz, tylko w ten sposób tego nie nazywasz. Nie każda miłość to motylki w brzuchu. Czasem priorytetowe jest poczucie bezpieczeństwa, spokój i stabilność. Bo motylki często potem wyfruwają, a pewność, że ktoś w domu jest i czeka na Ciebie zostaje. Znam też pary, które zaczynały od wpadki i dopiero z czasem się pokochały. Może więc za wcześnie skreślasz uczucia do swojego męża.
A jeśli jednak jesteś pewna, że nic Cie z nim nie łączy, to lepiej się rozstańcie. Nawet nie ze względu na obecne porywy serca, ale jesteś jeszcze młoda i takie zakochanie w Twoim życiu może pojawić się nie raz. A przed Tobą jeszcze długich kilkadziesiąt lat życia. Będziesz w stanie je spędzić u boku mężczyzny, który jest Ci uczuciowo obojętny? W ten sposób stawiasz w trudnej sytuacji i siebie, i jego (bo być może wierzy, że jest z kobietą, która go kocha) i dzieci (bo prędzej czy później wyczują, że są wychowywane w domu, w którym nie ma miłości). Opieką nad pociechami się podzielicie i każdy z Was będzie mógł zacząć budować swój świat od nowa.
Poza tym, skoro Twój ukochany w przyszłym roku się żeni, to cóż... chyba nie świadczy to o jego uczciwości zbyt dobrze. W końcu którąś stronę (albo obie) oszukuje. A jak robi to swojej narzeczonej, to kto wie czy kiedyś tego samego nie uczyni i Tobie.
To o czym piszesz to zauroczenie. Trwa Gora 2 lata ( max). Zawsze Mija. I tobie minie.
Przecież Ty już go zdradziłaś zakochując się w innym…
Ciężka sytuacja i nie chcę podejmować decyzji za ciebie, ale wydaje mi się, że na twoim miejscu nic bym nie robiła dopóki on nie zadecyduje, że ślubu z tamtą dziewczyną nie weźmie. On musi "tylko" zerwać zaręczyny, ty przejść przez cały proces rozwodu i podziałem obowiązku nad dziećmi (bo zakładam, że nie są pełnoletnie). Nie martw męża i dzieci swoim crushem dopóki relacja się nie rozwinie.
Ten mem o tym że małpa puszcza jedną gałąź dopiero jak złapie drugą to nie przesada.
Teraz pomyśl - koleś który ma 23 lata, spadnie mu na głowę 3 dzieciaków z cudzego wora że tak to nazwę, a on w każdej chwili może sobie ogarnąć jakąś laseczkę czy nawet milfę bez balastu. Flirtowanie to jedno. On by chciał ją zaliczyć ale z doskoku, a nie bawić się w ojczyma dla jej dzieci, zapewne małych jeszcze. A ona dla rvchanka i motylków chce poświęcić rodzinę. To niepoważne, ale do tego trzeba myśleć głową a nie lędźwiami.