Chyba puentą tej historii jest, że oni nie docenili małego pieska. Najwidoczniej nie rozumieją, że nawet taki York, jak ugryzie w odpowiednie miejsce lub ma jakieś bakterie, może spowodować wiele złego.

Może pies jest po przejściach i nie akceptuje obcych ludzi? To raczej tych gości wina, jak słyszą "agresywny pies" to powinni zaczekać a nie że "aa, to york, pójdziemy, co nam york zrobi". Tutaj właściciel zachował się dobrze, tylko niestety trafił na idiotów...

No tak, lepiej psa zabić, wyrzucić, albo trzymać na łańcuchu, bo nie lubi obcych.
Mój kundelek też był wielkości yorka, a każdego obcego chciał zagryźć. Nie dało się mu pomóc, bo rzucał się nawet na behawiorystę do tego stopnia, że nie dało się go uspokoić. Uratowałam go z domu, w którym był bity, torturowany i głodzony. Byłam jedyną osobą, którą akceptował.

Mój pies nigdy nie zwiał.
Może dlatego, że bał się przebywać poza domem, nawet spacerów nie lubił. Zmarł sobie spokojnie ze starości jakiś czas temu.

Poza tym, mój pies był naprawdę kochany, jedyną wadą było to, że nienawidził ludzi. Udawało mi się go trzymać w ryzach, gdy ktoś przychodził, zamykałam psa w pokoju, poszczekał trochę, a później szedł spać. Na szczęście nigdy nie trafiłam na idiotów, którzy nie słuchaliby moich ostrzeżeń, by nie zbliżać się do psa, bo choć mały i trzęsie się ze strachu, to zęby ma ostre i może ugryźć.

A co powiecie na wychowywanie psa? Yorka raczej nikt nie wziąl ze schroniska wiec watpie zeby to byl pies po przejsciach.

Tak, pies ma swoje instynkty i pewne zachowania ale gryzienie kogos w tylek to jest przesada. Trzeba coś zrobic zeby pomóc psu aby przestal tak robic a nie smiac sie z tego. Jak widac autorke to bawi.

Niektóre psy mają wrodzoną agresję, wynikającą z ich strachu przed czymś nowym. Taki pies gryzie i atakuje. Najczęściej da się go wyprowadzić na prostą. Musi opanować swoje lęki, właściciel powinien dawać mu oparcie i spokój, równocześnie pokazując świat.
Niestety jeśli taki pies jeśli będzie zamykany w sam w domu na wiele godzin, zachęcany do ataku na kota, innego psa itp. to będzie utwierdzał się w swoich lękach.
Nie mówiąc o psach po przejściach.

Powiem tak - nie obchodzi mnie, czy pies jest po przejściach czy nie. Osobiście w wieku szkolnym wiele koleżanek odwiedzałam. Miały yorki, druga 'shit su', trzecia jakiegoś innego małego, ale nazwy nie kojarzę. Były to pieski z hodowli, bo rodzice dziewczynek nie bawiliście w zbawianie pokrzywdzonych psów.
Tak czy siak były w chuj agresywne. Nie było to nawoływanie do zabawy, tylko rzucanie się na nogi takie agresywne, skakanie, ujadanie jak pojebane. Więcej odwiedzać ich nie chciałam, bo jeśli już mnie zapraszały, liczyłam że chociaż zapewnia mi ułamek bezpieczeństwa w rodzaju 'o jednak nie wrócę pogryziona'. Moja jebnieta sąsiadka też miała taką małą szczekaczkę. Nie znam razy,. Mamy biały i brzydki. Najpierw się na mnie rzucił bez powodu pod klatką (po prostu szłam że śmieciami), ugryzł mnie i zniszczył spodnie. Kiedy przyjechała policja baba na policję też się rzucil

Autorka jasno napisała, że tata chciał zamknąć psa, a że trafił na cymbałów, to nie jego wina.

No chyba trochę jego wina. Wiedział, że pies może ugryźć. To, że pracownicy w to nie wierzyli miał sprawić, że pies też zmieni zdanie? No proszę.

czajnik to dlaczego nie zamknął skoro wiedział, co się stanie?
Zresztą nie to mnie irytuje w tym wyznaniu, tylko samozachwyt Autorki nad zachowaniem zwierzęcia.

No właśnie. Skoro właściciel wie, że pies może zaatakować, to powinien go zamknąć nawet wtedy, kiedy gość nie wierzy, że pies atakuje. Co zmieni to, że gość nie wierzy w agresywność psa? To chyba właściciel najlepiej wie, jak zachowuje się jego pies.

Ale nie w sprawie, gdy mały York kogoś ugryzie i to kogoś, kto nie posłuchał Właściciela.

Nikt nie zapyta wlasciciela czy on ostrzegal czy nie. Pies zostanie uspany i tyle.