#2paPS
Po co tak się znęcać i skazywać na cierpienie biedne zwierzę, no po co?
Po co tak się znęcać i skazywać na cierpienie biedne zwierzę, no po co?
Po co tak się znęcać i skazywać na cierpienie biedne zwierzę, no po co?
Po co tak się znęcać i skazywać na cierpienie biedne zwierzę, no po co?
Ja się zgadzam. Tak samo zgadzam się w przypadku dzieci, których te kilka milionów wcale nie uleczą, a jedynie przedłużą troche życie w cierpieniu. Jak dla mnie jest granica, gdzie pomoc jest pomocą, a kiedy staje się jedynie przedłużaniem życia na siłę.
Masz racje. Ale nie moge sobie wyborazic jak silny psychicznie musialby byc rodzic, ktore podejmie decyzje, aby przestac walczyc i dac dziecku odejsc. Bo piszcie co chcecie, ale do tego naprawde potrzeba sily. Rodzice prawie zawsze maja nadzieje do samego konca, nawet jesli wszyscy inni juz ja stracili.
dokladnie, jak widze te dzieciaczki oplecione kabelkami, nie mogace nawet potrzeb fizjo zalatwic samodzielnie, wyraz bolu na twarzach i zbiorke kilku mln na leki podtrzymujace to mnie trzaska. jakby ratowaly zycie, uleczaly chorobe, polepszaly komfort zycia itp. to ok, ale w takim przypadku to pakowanie kasy w worek bez dna (pewnie w takim stanie dany lek czy operacja jest potrzebna co jakis czas) a takze przedluzanie zycia o kawalek nie myslac, czego chcialoby to dziecko i moze ono nie chce zycia polegajacego na bolu i lezeniu?
nadzieja nadzieja, ale to okrutne
i dlatego tez niektore dzieci nie powinny sie rodzic, natura uczynila letalnymi niektore plody nie bez przyczyny, a niektore choroby smiertelnymi- i postep medycyny robi to zle, bo trzyma przy zyciu takie warzywka bez wiekszego sensu, bo poza cierpieniem tych dzieciakow pozostaje kwestia bycia ciezarem dla opiekunow
Ja też nie rozumiem po co tak naprawdę na sile za miliony ratować bardzo ciężko chore dziecko tuż po urodzeniu? Co innego jeśli zachoruje dziecko starsze, z którym jesteśmy już bardziej związani emocjonalnie. Za te kilka milionów można uratować lub poprawić komfort życia wielu chorych ludzi.
Często te leki czy terapie za miliony, są przejściem do skuteczniejszego i tańszego leku na daną chorobę. Tylko niestety są dopiero ich pierwowzorem. Leczenie tych dzieci to nie tylko danie im szansy, ale też przyspieszenie rozwoju medycyny w danej dziedzinie. Testy na komórkach i w laboratoriach to jedno, ale obserwacja procesu leczenia pacjenta, to coś innego.
Tak nie związane z wyznaniem, ale też nie macie opcji dawania minusów?
Właśnie, myślałam, że to tylko jakiś lag
No właśnie też mnie to zdziwiło. A widzę pod niektórymi komentarzami minusy, więc niektorzy mogą je dawać...
Dopóki tego nie naprawią nikt już nie zminusuje więcej Etanolanu 😂
Oddawać minusy, halo!
Haha, wczoraj napisałam że po co przycisk w dół, jak nie można użyć, to dziś już go zlikwidowali. XD
No właśnie, masz racje. Tak samo z chorymi dziećmi. To tez jest znęcanie. I głupimi ludzmi. Oni tez się męczą żyjąc. Uśpijmy ich wszystkich
Tak, zacznij od siebie.
Wbrew pozorom to ci inteligentni bardziej się męczą żyjąc. Głupiemu wszystko jedno ;)
@KrulWafel
Prawda, głupi nawet nie wie, że jest głupi, nie ma świadomości swoich ograniczeń i żyje tym, co ma.
"jak umierasz, nie wiesz o tym, to innym jest ciezko
podobnie jest jak jestes debilem"
W końcu wszyscy ci głupi ludzie nie mają prawa do swoich trosk i zmartwień, nie? Przecież nawet nie wiedzą, że są takimi debilami. I im z tym dobrze, nawet gdyby przez ich brak wiedzy ktoś wykonujący zawód zaufania publicznego wcisnął im ściemę lub nie potrafili zadbać o swoje potrzeby. Przechodzenie z klasy do klasy też ich za bardzo nie obchodziło, bo przecież jak ktoś jest głupi, to z automatu gnuśny i ma zerową ambicję. Za to my, tacy inteligentni, jako jedyni mamy powody do własnych rozterek! To prawie jak bełkot typu "bogaci ludzie mają pieniądze, ale pieniądze to nie wszystko - to biedni mają najprawdziwszy skarb".
Faktycznie osoby wybitnie inteligentne bardzo często są niezadowolone ze swojego życia, ale to nie znaczy, że dziewięćdziesiąt parę procent mniej lotnych ludzi żyje sielanką.
Nie zgodzę się. Debile ciagle maja problemy w życiu które sami sobie tworzą swoją głupota. Ale tego nie widza. Wszyscy wokoło są winni tylko nie ich ograniczony mózg. Oni się męczą takim życiem.
Trochę siedziałam na różnych kocich grupach i w tym środowisku. Ogólnie są dwa typy ludzi
1. Kocha kota (i inne zwierzaki) tak bardzo, że zrobi dla niego wszystko, ale bardziej dla swojego dobrego samopoczucia niż dla kota. I tak przedłuża na siłę jego biedny żywot, zamiast dać mu spokojnie odejść. Zdrowy rozsądek tutaj nieistnieje. Jak zwrócisz uwagę, to zwoła podobnych sobie ludzi i zacznie się na ciebie nagonka, bo okazujesz się osobą bez serca i empatii.
2. Zwykli naciągacze. Biedny chory kotek na zdjęciu wzbudzi wieksze współczucie (szczegolnie u 1. typu ludzi) niż taki, ktorego wystarczy wykastrować i oddać do dobrego domu.
To a) nie wiem na jakich grupach siedziałaś b) mało wiesz o leczeniu trudnych zwierzęcych przypadków. Widziałam koty, które teoretycznie powinny nie żyć, a mają się świetnie, także nie otwieraj mordy gdzie nie masz pojęcia o temacie:)
Mordy? Serio? Widzę pierwsza grupę chamstwa.
zastanawia mnie, ze jak kot w ten sposob cierpi ( generalnie zgadzam sie z autorem wyznania, nie ma co przedluzac cierpienia), to uspic, a jak podobnie cierpi czlowiek, to skrupuly nagle nawet jesli potrzeba decyzji odlaczenia od aparatury, bo jest smierc mozgu... taka sama sytuacja, po co narazac na cierpienie na sile? po co utryzmywac funkcje zyciowe na sile?
Dokładnie. Ludzie powinni rozumieć, że to samo powinno dotyczyć ludzi. Ostatnio na fb przemknął mi post odnośnie śmierci 15-łatki na której leczenie zebrano kilka milionów, a dziewczynka miała dosłownie kilka procent szans na przeżycie. Może by tak za te miliony uratować kilka osób, które mają większe szanse?
Tyle, że nie wszystkie choroby są śmiertelne. Może kot po przeprowadzeniu odpowiedniej terapii jeszcze długo pożyje w komfortowych warunkach, no, ale nie - od razu najlepiej uśpić.
Pewnie. Chorych też się powinno dobić, cierpiących na depresję też. Najlepiej wszystkich, bo Ty najlepiej wiesz co ma dla wszystkich sens a co nie ma.
Ale dlaczego od razu popadać w taką skrajność? Czy ludzie na prawdę nie potrafią zachować jakiś umiar?
Jeśli jest w Tobie miłość, to chcesz też czynić dobrze i pomagać. Jeśli na drugiej szalce kładziesz pieniądze i ważysz czy się opłaca, to nie wiem co jest na pierwszej ale na pewno to nie jest miłość.
Moja znajoma prowadzi dom tymczasowy, dosyć mocno wyspecjalizowany w ciężkich przypadkach. I niejednego psa wyprowadziła ze stanu agonalnego.