#gGuLG

Opowiem Wam o tym, jak podczas intymnego zbliżenia poczułam się niezręcznie, a co najmniej dziwnie.

Z moim ówczesnym chłopakiem spotykałam się od długiego czasu. Podczas jednego z miłosnych uniesień, urozmaiconych dodatkowo wibratorem, zaproponował mi seks analny. Nie byłam do tego przekonana, wcześniej podejmowaliśmy kilka takich prób, ale wszystkie kończyły się dla mnie bólem trwającym nawet kilka dni po stosunku. Dobrze o tym wiedział.

Odmówiłam, jednak tego wieczoru nie odpuszczał i ciągle dobierał się do mojej pupy. W pewnym momencie poirytowana powiedziałam, że nie wie jakie to uczucie, gdy ma się coś wpychanego w tyłek.

Przyznał mi rację... Po czym wziął pokaźnych rozmiarów wibrator, którym się zabawialiśmy i zaaplikował sobie do tyłka. Ale to jeszcze nie koniec. Najwyraźniej mu się to spodobało, bo zabawiał się tym wibratorem sam ze sobą dopóki nie skończył.

Chciałabym widzieć wtedy swoją minę...

#NzODf

Opowiem wam historię jak uwierzyłem w coś, sam nie wiem co to i jak to nazwać.

Przydarzyło mi się to bowiem 2 razy w sytuacji zagrożenia życia. A więc do rzeczy.

Było to jakieś 5 lat temu. Gdy miałem jakieś 17 lat, zostałem wyrzucony z internatu - brak pieniędzy, a zima była, więc i szybko ciemno się zrobiło, bałem się reakcji rodziców, więc postanowiłem przespać się w piwnicy i rano obmyślić jakieś sensowne wytłumaczenie. Poszedłem spać opatulony rzeczami jakie miałem w torbie, niestety i tak było zimno. Pamiętam to dokładnie: o 4 w nocy usłyszałem to coś, słowa "Obudź się, bo zginiesz, obudź się (moje imię), wstawaj, bo zginiesz" i się obudziłem. Piwnica była dość mała, lekko przerażony sprawdziłem wszystko dookoła, nikogo nie było, a słyszałem głos kobiety, jakby się pochyliła nade mną i szeptała mi to do ucha. Byłem mocno wyziębiony, w całym ciele miałem skurcze z zimna.

I tu najlepsze, w tym roku, był to listopad, byłem zmuszony spać w aucie, do firmy miałem jeszcze spory kawałek i nie dawałem rady już jechać, byłem zbyt zmęczony, zatrzymałem się więc na stacji benzynowej z parkingiem dla tirów. Nagrzałem porządnie kabinę i poszedłem spać, pech tak chciał, że tego dnia nie wziąłem ze sobą żadnego kocyka, bo w praniu. Spałem jak później obliczyłem około 4 godziny, w aucie było już zimno i znowu coś mnie obudziło. Samochód miałem zamknięty, znowu słyszałem głos kobiety, jak się pochyla nade mną i szepcze mi do ucha "obudź się, bo zginiesz". Obudziłem się niemal natychmiast, z tą różnicą od wcześniejszego wydarzenia, że teraz czułem coś, kogoś, ciężko to opisać, ale czułem czyjąś obecność, że coś, czego nie widzę jest obok. Siedzi przy mnie...

Od tego czasu zacząłem bardzo dogłębnie się interesować religiami naszymi i tzw. pogańskimi, chcę znaleźć rozwiązanie co to mogło być, ale powiem wam jedno - coś mnie pilnuje, nie wiem co to czy też kto to. Ale mam stróża. Rozmawiałem ze znajomym księdzem, z jego słów wynikało, że jest to jakaś osoba zmarła z mojej bliskiej rodziny i mnie pilnuje. Jedyna osoba taka to była moja kochana babcia ze strony taty.
Lecz rodzi mi się coraz więcej pytań niż mam odpowiedzi. A wy co o tym sądzicie?

#W4buE

Wróży się z fusów, z wosku, z kart, a ja wróżę z... kupy. Codziennie rano jak zasiądę na porcelanowym tronie i wydalę z siebie cały ciężar, to to co zostanie po spuszczeniu wody, przyklejając się dookoła muszli, jest moim przepisem na najbliższy czas. Ot, po prostu pierwsze skojarzenie z powstałym kształtem. Później to oczywiście czyszczę :p
Dzisiaj pojawiło się coś ala serduszko, trzymajcie kciuki, żeby ta moja wywróżona miłość nie była tylko gówniana...

Pozdrawiam cieplutko!

#Dz2IO

W wieku 12 lat wylądowałam ponownie w szpitalu z powodu problemów kardiologicznych. Tam poznałam jego: wysoki brunet, brązowe oczy i... prawie 18 lat na karku. Na początku było miło, graliśmy w karty, jedliśmy, oglądaliśmy TV razem z mnóstwem innych osób. Po pewnym czasie zostałam sama na sali, wszystkie dziewczyny zostały wypisane na weekend do domu.

Przyszedł w nocy, głupia myślałam, że chce porozmawiać, ale niestety nie tego chciał. Namawiał, żebyśmy poszli do łazienki, bo on chce mi sprawić przyjemność, nie będzie bolało, nadal będę "czysta" (domyślam się, że chodziło mu o seks analny). Oczywiście nie zgodziłam się na to, a on... sam zaczął się do mnie dobierać. Nie, nie zgwałcił mnie ale to, co zrobił, ten koszmar pamiętam do teraz. Bałam się krzyczeć, bałam się wołać o pomoc, bałam się, że wytkną mnie palcami i powiedzą, że to moja wina, że prowokowałam, że to ja jestem zła i niedobra. Na szczęście coś zaczęło się dziać na oddziale, więc szybko uciekł do siebie i nie skrzywdził mnie do cna. Tak oto swój pierwszy intymny kontakt przeżyłam z 18-letnim wówczas zboczeńcem.

#T8EUk

Mój pierwszy obóz zapamiętam bardzo dobrze, do końca życia.
Jako piętnastoletnia dziewczyna, pragnęłam poznać kilku ludzi w moim wieku, więc wybrałam sobie wyjazd nad cudowne polskie morze! Oferta programu zapewniała towarzystwo osób w wieku od 13 do 17 lat, wykwalifikowaną kadrę oraz moc atrakcji.
Na miejscu jednak sprawa przedstawiała się nieco inaczej.

Pomijając już nawet komitet powitalny (mrówki w szafkach i z 10 pająków na ścianach) okazało się, że w moim wieku osób jest może 6, reszta do 13 roku życia.
No, ale okej, da się to przeboleć.
Gorzej z wiecznie pijanym studentem prawa, który udawał opiekuna (szczególnie w trakcie wycieczki do Niemiec - zasnął na ławce w pozycji bezdomnego po obfitym trunku), proponującego nam prostowanie bananów i kefir z biedronki.
Nie ma tragedii? A szalona współlokatorka, która spiła się połową piwa, napisała do koleżanki, że wszyscy ćpamy, co przeczytała jej matka i zadzwoniła do kierowniczki wycieczki?
Koleżanka ta, lat 14, odczuwająca nieodpartą potrzebę wymienienia śliny z jednym z chłopaków tej samej nocy, pomimo że wypadła przez okno, krzyczała i włączała telewizor na cały regulator, nie zwróciła uwagi równie pijanego, wspomnianego wcześniej wychowawcy.
Wytrzeźwiała dopiero po siarczystym ciosie drugiej koleżanki, co skończyło się płaczem, prośbą o zabranie do dentysty oraz kolejną dramą.

Jeszcze mało? Musiałam latać z kolegą po połowie ośrodka, by załatwić jednej dziewczynie transport na pogotowie, gdy podejrzewaliśmy, że złamała rękę. Kadra zareagowała jedynie smarując jej kończynę altacetem, my sami musieliśmy zrobić im aferę, by zabrali ją na prześwietlenie.

Ostatnią ciekawą sytuacją było wypełnianie przez nas ankiet dotyczących obozu (anonimowych oczywiście). Na poprzednich, wszystkie trafiały do biura, ale nie tym razem... Odczytała je kierowniczka wraz z innymi wychowawcami po to, aby przyjść i oskarżyć o to, że jesteśmy wredni i nie potrafimy się zachować, bo napisaliśmy, że kadra jest niezorganizowana, a ośrodek nie grzeszy standardem.
Oczywiście to nie wszystkie przygody, ale postanowiłam podzielić się tymi najbardziej "zabawnymi", by ostrzec przed uważniejszym dobieraniem swojemu dziecku wakacji...

#eTfZ0

Podczas ostatniej wizyty u znajomego, jego babcia, kobieta wiekowa i słusznej postury, wieloletnia wdowa oraz zagorzała katoliczka w jednym najpierw uszczypnęła mnie w tyłek, a następnie puściła mi "oczko" i z dziwnym uśmiechem powędrowała w kierunku kuchni.
Po tej sytuacji zrodziły się dwa pytania:
1. Czemu nie mam takiego powodzenia u kobiet w moim wieku?
2. Kiedy odlatuje najbliższy samolot w kierunku Syberii?

#N28Qx

Widziałam tutaj dużo wyznań o kupie, ale twierdziłam, że mi się coś takiego nie przydarzy. Przecież umiem wytrzymać. Ale nie! Kochany pan Życie postanowił zrobić inaczej.

Cały dzień bolał mnie brzuch. Ale co tam! Wytrzymam, jestem silna! Robiłam wszystko tak, jak co dzień: szkoła, zakupy, zajęcia taneczne. W końcu nadeszła 19. No wreszcie upragniona chwila wolnego! W domu cieplutko, więc postanowiłam, że wezmę najbardziej relaksującą kąpiel w moim życiu. Przygotowałam sobie pachnącą truskawkami kąpiel i rozebrana wchodzę do wanny. Delektuję się tą jakże przyjemną i ciepłą wodą aż nagle tę wspaniałą chwilę przerywają dziwne dźwięki dochodzące z mojego brzucha.
- No kurde, coś mi jakoś dziwnie - wygłosiłam swój interesujący monolog na głos. Czuję, że nadchodzi ONA. Brązowa i płynna jak kakao, pojawiająca się zawsze w najlepszym momencie, moja najlepsza przyjaciółka - biegunka! Szybka analiza - toaleta zaraz obok wanny, wyskoczę prosto na antypoślizgowy dywanik, przetrę się ręcznikiem i zasiądę na tronie. Nim zdążyłam się ruszyć - poszło... Pani Biegunka również postanowiła wziąć kąpiel. W wannie, razem ze mną.
Krótko mówiąc - miałam gównianą kąpiel. I to dosłownie...

#69ipC

Odkąd skończyłam 14 lat, zaczęłam interesować się sztuką tatuażu. Te malunki na skórze i uśmiechnięci, wyluzowani tatuażyści robiły na nastoletniej mnie ogromne wrażenie. A że, mówiąc skromnie, talentu plastycznego Bozia nie poskąpiła, ustanowiłam sobie cel - nauczyć się zawodu i mieć swój zakład. Skrupulatnie ćwiczyłam styl, dziarałam markerem dzieciaki z klasy, a potem się cieszyłam widząc, że obrazki się podobają. Siebie też potrafiłam na lekcji pobazgrać, że niby mam rękaw (rękę całą pokrytą w harmonijnym wzorze). Oczywiście, błagałam wtedy rodziców o zgodę na prawdziwy. Wiadomo, gimnazjalistce nie pozwolą ani na wymarzone kolczyki na twarzy, ani na tatuaż.

Po latach nadeszła chwila, w której postanowiłam nareszcie dać upust fantazji o tatuażu. Śliczny znak, który będzie coś ważnego dla mnie symbolizował, na przedramieniu. Umówiłam się z tatuażystą, obgadaliśmy szczegóły - to lecimy!
Wróciłam do domu. Na wejściu dostałam ogromnym fochem ze strony ojca, który nienawidzi rysowania po skórze nawet długopisem, a co dopiero igłą. Nie odzywa się, a jak już to burczy. Nie może w ogóle na mnie patrzeć. Zrobił mi wykład, że to obrzydliwe, permanentne i że zrobiłam mu na złość, nie dając mi dojść do słowa.

Byłoby to zrozumiałe, gdybym nie kończyła w przyszłym roku dwudziestu trzech lat, a on doskonale wiedział, że jego córeczka idzie w tym kierunku od dawna. Cóż... pozostaje mi nic innego jak przeczekać ten czas, aż ojcu przejdzie. Wiecie co było najgorsze w robieniu tego tatuażu? To, że musiałam wybrać między swoim szczęściem i spełnianiem marzeń a jego chwilowym byciem miłym. Nie ma co ukrywać, już dawno temu spadłam w jego oczach na dalszy plan. Ale cieszę się z ozdoby, która dodaje mi otuchy w tym całym zamieszaniu. Może i tatinek nigdy nie zrozumie mojej pasji (bo to przecież dziwne, a to, co dziwne jest złe), ale uznałam, że najwyższy czas robić coś tylko dla siebie.

#TEB8D

Mam prawie 18 lat, a mój ojciec daje mi szlabany na telefon i komputer za tak absurdalne rzeczy jak złe wyjęcie kabla z kontaktu, przełączenie mu kanału w telewizji podczas jego nieobecności w pokoju czy za umycie rąk płynem do mycia naczyń...
Pytanie: czy to ze mną jest coś nie tak, czy z nim?

#G9xXj

Hej anonimowi! Mam na imię Wojtek, obecnie mam 26 lat i narzeczoną. Mieszkam w wielkiej stolicy, a historia, którą chciałbym wam przedstawić miała miejsce podczas mojego drugiego roku studiów.

Jednak najpierw przedstawię wam "fundamenty" historii. Czasy mojego dzieciństwa nie były do końca udane, moi rodzice się rozwiedli jak miałem 6 lat. Ojciec zostawił nam tylko wielki dom i słuch po nim zaginął. Moja mama długo nie potrafiła się otrząsnąć, jednak miała mnie, więc to ją trzymało. W wieku 12 lat zacząłem ćwiczyć, tak mogłem sobie pomóc i odreagować. Lata mijały, a mama zaczęła sobie radzić ze wszystkim, znalazła genialną pracę i jakoś żyliśmy razem.

Do czasu, kiedy poznała Marka, było to już po mojej maturze. Na początku cieszyłem się strasznie, w końcu ma kogoś, nie będzie sama. Lubiłem gościa, naprawdę wydawał się przyjemny i inteligentny. Jednak pewnego dnia wracając po całym dniu ćwiczeń (byli już razem jakieś 8-10 miesięcy) zauważyłem, że jest coś nie tak. Marek leżał na kanapie z piwskiem, a mama w pokoju cicho jak mysz oglądała telewizję.
Dziwne, zawsze razem spędzali czas po pracy. Wszedłem do pokoju i osłupiałem, mama ze spuchniętym okiem. Powiem wam, że jak na swoją masę i wygląd (mam bardzo krótkie włosy no i ważę te 110 kg, bo masa) jestem bardzo przytulny, nie lubię agresji. Coś wtedy we mnie pękło, nic nie zdało się tłumaczenie mamy, że niechcący, że pijany, że wylali go z pracy. Wyje***em go na beton i trochę poturbowałem. Nie mogę zapomnieć wtedy postawy Marka, miał minę jakby chciał mnie zabić, co jeszcze bardziej potęgowało moją nienawiść. Zacząłem go okładać jeszcze bardziej. Skończyło się na tym, że moja mama wezwała policję. Przestałem, na moje szczęście nic poważnego mu się nie stało.

Po bójce nie odzywała się do mnie w ogóle.
Dwa dni później Marek i moja mama zniknęli z mojego życia. Nie wiem, czy są razem, gdzie są, w zasadzie nic nie wiem. Dłuższy czas po odejściu mojej mamy nienawidziłem jej, musiałem sam uporać się ze wszystkim, jednak rodzina pomogła mi się pozbierać, dzięki nim uporałem się z rachunkami i dostałem bardzo dobrze płatną pracę u wujka w dużej firmie.
Teraz mam 26 lat, narzeczoną, dziecko w drodze.Chciałbym, żeby była przy mnie, mimo że zostawiła mnie jak ojciec, to bardzo mi jej brakuje. Najbardziej mnie smuci fakt, że w Polsce na pewno jej nie ma i prawdopodobnie nawet w Europie.
Dodaj anonimowe wyznanie