#OB0p8

W podstawówce miałem bardzo sympatyczną katechetkę, która mówiła "kurczę Felek!" za każdym razem, gdy spadł jej długopis z biurka / pomyliła imiona uczniów / pomyliła daty. Ogólnie była dosyć niezdarna, kuleczkowatą kobietą, która non stop strącała dziennik albo klucze do sali wypadały jej z rąk, więc to "kurczę Felek!" słyszeliśmy dosyć często i wiele dzieciaków przejęło po niej ten zwrot podczas np. gry w piłkę.

Dopiero niedawno odkryłem dosyć przypadkowo, że moja katechetka klnie dosyć soczyście, a jej "kurczę Felek" to był sposób na powstrzymywanie bardziej dosadniejszych słów. Jak to odkryłem?
Potrąciłem ją (moje gapiostwo) samochodem, gdy jechała rowerem do szkoły. Obsztorcowała mnie z góry na dół. Felka tam nie było.

#oop0V

Mam tylko jedno wspomnienie z dzieciństwa, związane z moją mamą.

Podczas przygotowań do kąpieli, mój młodszy brat uderzył się o brzeg wanny i jak to dziecko - zaczął płakać.
Mama naturalnie mocno go przytuliła.
Patrząc na tę scenę, ja również zaczęłam płakać.
Nasza mama, widząc moje łzy, zaczęła pocieszać Młodego, mówiąc, żeby nie płakał, bo ja płaczę za niego.

Rzeczywiście płakałam, tyle tylko, że nie "za niego".
Płakałam, bo mnie mama nigdy nie przytuliła... I w sumie do tej pory tego nie zrobiła :'(

#ohmN3

Moja ciotka jest jedną z tych osób, które gardzą wszelkimi nowinkami technologicznymi.
Kiedyś obiecała sobie, że jej syn telefon dostanie na piętnaste urodziny, a laptop kupi sobie sam, jak już się od niej wyprowadzi, bo przecież obie te rzeczy są kompletnie zbędne i wywołują jedynie agresję (słowa ciotki). Ona sama ma bardzo stary, poniszczony telefon.

Ostatnio kuzyn poszedł do kolegi. Mając do wyboru dwie drogi, wybrał tę krótszą, prowadzącą przez park.
Jakoś niefortunnie postawił nogę, wylądował na ziemi, noga dziwnie się wygięła i miał problemy ze wstaniem.

Jakiś czas później ciotka została wezwana do szpitala. Okazało się, że jej syn złamał sobie nogę i spędził w parku godzinę, próbując dostać się do domu kolegi (w tym miejscu miał już bliżej do kolegi), na szczęście znalazła go jakaś para.
Wiecie co jest najlepsze? Nawet to nie przekonało ciotki do kupienia mu telefonu.

#26QJH

Moja babcia, ze strony ojca, nienawidziła kobiet. Sama miała tylko jednego syna - mego ojca i choć spierdzielił on przed nią, w młodzieńczych latach, na drugi koniec Polski, to ona postanowiła za to nienawidzić moją matkę, twierdząc, że gdyby jej nie poznał, to na pewno by wrócił. Żelazna logika..
Zaś moi rodzice mają dwójkę dzieci - mnie i mojego brata. Ja, na jej (i po trochu moje) nieszczęście, jestem płci żeńskiej.

I tak oto miałam babcię, która hołubiła mego brata, a mnie traktowała jak zło konieczne. Donosiła na mnie, obrażała, szukała okazji, żeby zgnoić. Wywyższając przy tym mego brata. Do tego głośno komentowała niechęć do naszej mamy.
Na moje szczęście ten mój ojciec spierdzielił, więc widywałam ją "tylko" w wakacje.

Gdy byłam już na tyle samodzielna, by wychodzić na imprezy nocne, celowo zamykała drzwi, żeby wiedzieć, o której wróciłam... na szczęście przechytrzyła ją technologia, bo dzwoniłam wtedy do taty na komórkę, żeby mi otworzył. Przeżywała wtedy prawdziwy dramat, bo po pierwsze uno, nie wiedziała, o której w końcu wróciłam, bo drugie uno, liczyła, że poskarży się ojcu i będzie dym, a on współpracował ze mną i jeszcze bezczelnie mi otworzył. Ona wstawała rano i nie mogła od nikogo wyciągnąć, o której wróciłam.

Co w tym anonimowego? A więc to, że gdy umarła, nie pojechałam na jej pogrzeb! Zasłoniłam się egzaminem życia na studiach, a tak naprawdę nie chciało mi się jechać przez całą Polskę, żeby udawać, że płaczę za kimś, kto był mi, delikatnie mówiąc, obojętny. To było dziesiąt lat temu, a ja nadal nie mam wyrzutów sumienia, że gdy ją chowali, ja byłam z przyjaciółmi na piwie.

#zazLx

Nigdy nie miałam nic do osób czarnoskórych, ba, wspierałam grupy antyrasistowskie. Moją ukochaną nianią była Etiopka.
Dziś na instagramie zobaczyłam post, w którym stwierdzono, że starożytni Egipcjanie byli czarni, ponieważ w niektórych grobach znaleziono tzw. dredloki. Grzecznie i kulturalnie przedstawiłam swój kontrargument, powołując się na naukowe strony, w których przedstawiono wyniki badań dot. DNA mumii zaprzeczające tej tezie.
Zostałam nazwana suką, kaukazoidalną kretynką, która powinna wracać do jaskini i usłyszałam, że Afryką zawsze rządzili tylko czarnoskórzy ludzie, a Europejczycy nie powinni temu zaprzeczać, bo są gorsi i kłamią w naukowych (!) artykułach. Wszystko to od rzekomo wyedukowanych Afroamerykanów. Gdy napisałam, iż są rasistami, zostałam wyśmiana. Bo przecież tylko "białasy" to rasiści.
I jak tu chcieć żyć w zgodzie...

#Xa4X1

Lata temu, gdy byłam dzieckiem, dalsza rodzina chciała wykastrować swojego kota. Byłam jako tako zaznajomiona z pojęciem seksu. Kotek był już umówiony na zabieg, a w mojej małej główce zrodził się plan. Otóż było mi szkoda, że kotek już niedługo nie będzie mógł uprawiać seksu i nigdy nie przeżyje swojego pierwszego razu. Tak oto postanowiłam go zadowolić własnoręcznie, by choć raz mógł zaznać tego uczucia. Jak już wspomniałam, byłam dzieckiem, nie miałam więc pojęcia jak to zrobić. Próbowałam, ale marnie mi to wychodziło, a kot nie wyglądał na szczęśliwego. Więc jak gdyby nigdy nic wróciłam do swoich zabaw, a nikt nigdy nie dowiedział się o moich zoofilskich zapędach. Nikt oprócz was :)

#o8Dcf

Wydawało mi się, że piękne chwile to te spędzone z bliskimi, wypełnione miłością i brakiem zmartwień...

Po wstrzymywaniu kupy przez pół godziny i przejściu na skraju gównianej wytrzymałości trzech kilometrów do domu, kiedy myślisz, że zaraz coś rozsadzi cię od środka, dopadnięcie toalety pobija wszystkie najcudowniejsze chwile życia.

#jfrtx

Przeglądając wyznania natrafiłam na jedno o dziecku, które lubiło swoją zabawkę tak bardzo, że nie pozwalało jej dotykać. Czytając je przypomniałam sobie, że sama miałam taką zabawkę - białego misia z serduszkami na policzkach i kokardką przy jednym uchu.
Był tak uroczą zabawką, że każde dziecko mi go zazdrościło.

Do mojej mamy często przychodziły znajome z dziećmi. Oczywiście dzieci od razu ciągnęło do mojego misia.
Nie było kłótni. Od razu zaczynałam bić to dziecko i wrzeszczeć.

Pewnego dnia matka (przed wizytą znajomej) zabrała mi misia. Ostatecznie dziecko wyszło z podbitym okiem, a znajoma matki miała ślady moich zębów i paznokci na rękach.
Czy po latach jest mi głupio? Niezbyt. Miś był prezentem od ojca (a ojciec umarł jakiś miesiąc po tym, jak mi go dał), a dzieci przyjaciółek mojej mamy były obrzydliwe - chciały dotykać go brudnymi łapami, smarkać w niego, rzucać go do piaskownicy albo błota. Raz pewna dziewczynka wbiła w niego zęby. Mogłam to tolerować przy innych zabawkach, ale nie przy tej.

#QwvEZ

Kiedy miałam może z 6 lat, poszłam z mamą na targ. Spodobały mi się rękawiczki, na środku których przyczepione były takie kolorowe mini-rękawiczki. Spytałam do czego służą. Usłyszawszy moje pytanie, pan sprzedawca, postanowił zaspokoić moją ciekawość. Odparł, że są one przeznaczone dla elfów, które każdej nocy wchodzą do nich i zasypiają tam. Oczywiście uwierzyłam.

Mama kupiła mi te wspaniałe, magiczne rękawiczki. Od tego czasu za każdym razem, kiedy zbliżał się wieczór, wkładałam rękawiczki do kartonika po butach, wsuwałam tam jakąś watę i jedzenie, żeby elfy nie były głodne. Rano, gdy się budziłam, szybko biegłam sprawdzić, czy jedzenie jest tknięte. Radości nie było końca, kiedy zauważyłam niedojedzony jogurt albo nadgryzione ciasteczko.

Po latach dowiedziałam się, że to tata podjadał w nocy pozostawione przeze mnie jedzenie, żeby nie było mi smutno.
Dodaj anonimowe wyznanie