#FfSfV

Zawsze kiedy zasypiałam z moim chłopakiem, zastanawiałam się co by się stało, gdybym w nocy zesikała się w łóżko. W sumie nie wiem skąd te obawy, mam już ponad 20 lat, takie coś nie zdarzyło mi się przecież już dobrych kilkanaście.

No, to znaczy, dobrych kilkanaście lat, aż do dziś...

#pCXb5

Odchudzałam się licząc każdą kalorię. Studiowałam kaloryczność każdego zjadanego produktu, ważyłam go i obliczałam ile mogę zjeść, by nie przekroczyć dziennej dawki.

Zachciało mi się zupki chińskiej. Oczywiście zaczęłam czytać tabele i widzę, że w 100 g gotowego produktu zupka ma około 70 kcal. Mówię do męża: to ja dam połowę mniej wody, będzie mniej ważyć, a to mniej kalorii.

Patrzył na mnie jak na debila. Staliśmy w tym bezruchu chwilę, aż spytał, czy ja tak na poważnie.

Trochę mi zajęło, aż zrozumiałam, jaka ze mnie Grażyna dietetyki.

#E5k2W

Wychowałam się w małym mieszkaniu, w którym nie było toalety. Potrzeby fizjologiczne załatwialiśmy przy pomocy wiaderka. Ale co miało zrobić dziecko, kiedy chciało kupę, a w mieszkaniu akurat przebywali goście? Musiało wstrzymywać. Miałam taki patent, że chowałam się w kącie i przysiadałam na pięcie, żeby powstrzymać nieuchronną defekację. Czasami się udawało, a czasami kawałek kupy wielkości groszku wychodził na zewnątrz. W takim przypadku wyciągałam go z majtek i dyskretnie wyrzucałam przez okno. Potrzeba wypróżnienia na jakiś czas odchodziła.

Nie róbcie sobie dzieci, jeśli nie potraficie zapewnić im podstawowych wygód.

#FrCzB

Jedząc przed chwilą banana, przypomniałem sobie moją nieudaną próbę samobójczą. Miałem wtedy około osiem lat, gdy młodsza siostra zniszczyła moją kolekcję narysowanych przeze mnie Pokemonów. Stwierdziłem wtedy, że świat jest zbyt okrutny, więc postanowiłem ze sobą skończyć. Niestety wszystkie tabletki były schowane przed nami, dziećmi. Jednak przypomniało mi się, że mama zawsze mnie ostrzegała przed zjedzeniem "jadu żmii", który znajduje się na końcu bananów. Tak więc przed snem, a po pożegnaniu wszystkich maskotek, zjadłem całego banana, włącznie z tym "jadem". Później jednak odechciało mi się umierać, wiec nie mogłem zasnąć przez pół nocy. Jednak nikomu nic nie powiedziałem, bo bałem się, że rodzice będą na mnie źli.
Wiem, że Anonimowi nie lubią niedokończonych historii. Więc, by nie trzymać Was w niepewności powiem, że nie umarłem :D

#T21bA

Gdy byłem jeszcze małym demonem nazywanym potocznie dzieckiem, miała miejsce pewna sytuacja. Grzecznie jechałem z moją babcią do sklepu, gdy nagle jakiś mężczyzna zaczął narzekać, że starsi ludzie nie powinni jeździć komunikacją miejską, ponieważ zajmują zbyt wiele miejsca. Do dziś nie wiem w jakim kontekście to mówił, ponieważ autobus był prawie pusty, a poza tym przecież każdy zajmuje tyle samo miejsca (i nie, babcia nie jest ani nigdy nie była otyła, a wręcz przeciwnie).
W każdym razie myślę, że facetowi zdecydowanie odechciało się takich przemów, gdy ugryzłem go w nogę na tyle mocno, że zostawiłem w niej swojego mleczaka.
Dodaj anonimowe wyznanie