Jak byłam mała, stwierdziłam, że chcę pomóc ludzkości i uwolnić ją od najgorszych letnich koszmarów - mianowicie komarów.
Jako mądre dziecko, wychowane na książeczkach o przyrodzie, wiedziałam, że komary mają takie "trąbki" i właśnie nimi gryzą. Wyobraźcie sobie minę mojej babci, gdy zobaczyła mnie łapiącą sitkiem komary, a gdy jakiś się złapał, zostawał pozbawiany "trąbki" i wypuszczany na wolność :D
PS. Niestety większość nie przeżyła, ponieważ "trąbki" szły razem z głowami :)
Dostałam się na medycynę, jednak postanowiłam na nią nie pójść.
Dowiedziałam się, że bardzo dobrze, że jednak nie poszłam na te studia, bo jeszcze kogoś bym zabiła.
Dlaczego?
Bo jestem za szczepionkami i nie przeczytałam Ukrytych Teorii Zięby.
A szczepionki to zło, epidemie nie istnieją, a przecież na odrę się nie umiera (a polio to taka spoko choroba) :)
Zaraz po szkole średniej znalazłam dość dobrą pracę oraz zdecydowałam się na wynajem kawalerki. Po jakimś czasie podjęto decyzję o przeniesieniu mnie na inny, upragniony wydział. Wewnętrzna część mnie ogłupiona propozycją pracy w wymarzonym miejscu wcale nie pomyślała o tym, że moje piękne, przytulne mieszkanie położone na dzielnicy okupowanej przez 60-letnie wścibskie Panie mieści się na drugim końcu miasta. W związku z tym musiałam poszukać następnego.
Właścicielka mojego poprzedniego mieszkania pokładała nadzieje w znalezieniu nowego lokatora jeszcze przed moją przeprowadzką. Właśnie dlatego wizyty obcych ludzi w moim mieszkaniu stały się dla mnie normą.
I tak oto w piątek, moja kochana właścicielka poinformowała mnie o wizycie kolejnego potencjalnego lokatora. Wysłała mi jego numer, po czym umówiliśmy się na pasującą nam obu godzinę. Chociaż w rzeczywistości żadna mi nie pasowała, bo tego dnia miałam spotkać się z przyjaciółką. Jako, że sama byłam zajęta doprowadzaniem mieszkania do takiego stanu, aby ktokolwiek mógł je zobaczyć, napisałam do przyjaciółki sms: "Kup wino, chipsy i pizzę na wieczór, oddam Ci kasę" wybierając numer będący pierwszym na liście niedawnych połączeń. Ciesząc się na wspólny wieczór, kontynuowałam sprzątanie, kiedy zadzwoniła przyjaciółka że nie przyjdzie, bo musi pilnować dzieci siostry.
No super, odłożyłam miotłę, którą wcześniej energicznie jeździłam po podłodze i położyłam się na łóżku użalając się nad swoim losem w ten weekend. Zasnęłam i nagle jak dzwon kościelny w mojej głowie zabrzmiał dzwonek do drzwi. Otworzyłam.
Przede mną stał wysoki blondyn z siatką w niebieskim płaszczu. Zapytałam zdezorientowana o co chodzi, na co gość odparł że przyszedł obejrzeć mieszkanie, przypatrując się mi uważnie. Wpuściłam go do mojego wciąż niezbyt czystego lokum, a ten położył siatkę na blat w kuchni.
- Pizzy nie kupiłem, bo mieszkam daleko i gdybym ją dowiózł byłaby już zimna.
Spojrzałam na niego jak na osobę niespełna rozumu i dopiero po chwili ogarnęłam, że musiałam pomylić numer, na który wysłałam sms i to on był jego odbiorcą. Wyjaśniłam mu zamieszanie, a on stwierdził że mam tak słodki głosik, że nie byłby w stanie odmówić mi zakupów. Chipsy zjedliśmy, pizzę zamówiliśmy, wina nie ruszyliśmy, bo prowadził, a mieszkania nie wynajął, bo po trzech miesiącach wprowadził się do mojego. :)
I tak oto już przez 4 lata jestem z mężczyzną, któremu nie przeszkadza panujący w mieszkaniu mały nieład, z mężczyzną któremu odpowiada rola mojego towarzysza weekendowego wcinania chipsów i pizzy przed tv.
Jak wiecie niedługo święta i gdy tak chodziłam po sklepach, przypomniało mi się oszustwo moich rodziców.
Zaproponowali mi, że pójdziemy do sklepu i sama będę mogła wybrać prezent pod choinkę. Brzmiało uczciwie, więc się zgodziłam.
I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, że poszliśmy do spożywczego.
Mój sąsiad nienawidzi kotów. Jak zobaczy jakiegoś kota chodzącego po jego podwórku lub po drodze przed jego domem - od razu szuka strzelby i trafia w biednego kotka. Parę razy zwracałam uwagę nawet raz zgłaszałam policję, ale kompletnie nic nie powiedzieli mu. Nawet mandatu nie dali czy coś w tym stylu :-(
Postanowiłam wziąć sprawę w swoje ręce. Zrobiłam z pudełka kota. Postawiłam go na mojej deskorolce i popchnęłam ją przed dom sąsiada. Nie zauważył, że ten niby "kot" jedzie na deskorolce, z czego później się strasznie śmiałam, on wziął strzelbę i zastrzelił kartonowego kota. W tym ccasie nagrałam to na telefon i wstawiłam na facebooka. Podpisałam nagranie "Morderca kartonowych kotów".
Dużo komentarzy i hejtów na sąsiada. Już nigdy nie zastrzelił kotka :-) . I w taki sposób ochroniłam bezdomne kotki :P
Chyba jestem złym człowiekiem.
Pewnego słonecznego dnia, będąc pod sklepem ogólnospożywczym usłyszałem straszliwy huk (odgłos powstający przy wystrzale, wybuchu, upadku czegoś ciężkiego itp..). O matko bosko!! Co to się stało? Po opadnięciu kurzu ukazała się moja sąsiadka na składaku marki Romet, która chodzi w wadze ciężkiej (120 kg). Wystrzał na tylnej osi.
Nie udzieliłem pomocy, tylko śmiałem się do rozpuku. Czuję się z tym bardzo źle.
Kiedyś w sklepie (miałam 12 lat) postanowiłam sprawdzić cenę pewnego produktu. Najbliższy kasownik był w dziale z artykułami dla zwierząt. Gdy sprawdziłam już cenę, podszedł do mnie pewien mężczyzna i zaczął opowiadać, jak bardzo lubi koty, zwłaszcza takie małe. I bardzo często przygarnia takie małe kotki i trzyma je w piwnicy, oraz zaprasza potem małe dzieci, by mogły się pobawić z kotkami. Zaprosił również i mnie. Wiedząc, aby nie rozmawiać z nieznajomymi, przerażona uciekłam od tego pana i opowiedziałam sytuację rodzicom. Na następny dzień koleżanki pokazały mi pewien mem o kotkach w piwnicy.
Prawdopodobnie pan chciał mnie z*wałcić, zapraszając mnie do jego piwnicy, bym mogła się pobawić z kotkami.
Ostatnio przeczytałam pewne wyznanie, które przypomniało mi szereg bolesnych zdarzeń z mojego dzieciństwa.
Od kiedy byłam małym szkrabem, pamiętam jak Kacper przychodził do nas naprawiać komputer. Chociaż byłam bardzo mała, a sam komputer nie wyglądał jak te dzisiejsze, to pamiętam jego wielkie okulary i burzę kręconych włosów i to jak przy furtce machał mi ręką z uśmiechem na twarzy wołając "Przyjdź dzisiaj do nas, mama piecze twoje ulubione ciasto!". Chociaż miał tylko 20 lat, dla mnie był bardzo dorosły i dojrzały, ale przy tym zawsze skory do zabaw z głupiutką ośmiolatką.
Któregoś dnia moja matka zawołała mnie do kuchni. Nie pamiętam czy była smutna, czy może bardziej poważna. Poprosiła mnie bym usiadła. Po prostu popatrzyła na mnie i powiedziała: "Kacper zniknął". Nie wiem czy tłumaczyła coś dalej, ale z tego konkretnego momentu pamiętam tylko to zdanie i jak cały świat zatrzymał się w jednej chwili. Ale po chwili ruszył dalej, bo przecież znajdzie się prawda? Musi się znaleźć, przecież to Mój, jedyny w swoim rodzaju Kacper, który zawsze w końcu przychodził!
Nie przyszedł więcej. Parę dni później znaleziono jego ciało w rzece. Popełnił samobójstwo.
Ale nie chcę pisać o tym, jak czuła się mała dziewczynka po śmierci chłopca z sąsiedztwa (chociaż wszystko to wpłynęło później na decyzje jakich dokonywałam w dorosłym życiu), ale o tym, że czasem ludzie dorośli, są bardziej bezmyślni niż dzieci.
Matka Kacpra po jego śmierci zamieniła się w cień człowieka. Wydawało się, że chce umrzeć razem z nim (na cmentarz chodziła co najmniej trzy razy dziennie, widziałam jak jeździła rowerem przed naszym oknem). Jakiś miesiąc po pogrzebie poszła do fryzjera. Zagadała ją pewna pani, na ploteczki. "A słyszała pani, że Y urodziły się dzieci? A z tej miejscowości Z. A ostatnio ten chłopak X popełnił samobójstwo. Oszalał chłopak całkowicie. Matka zaganiała do nauki, a chłopak tępy był, to i zabił się z tego żalu że taki głupi! Dobrze tak staremu i starej!". Usłyszała to prosto w twarz od obcej kobiety.
Ludzie są okrutni i nie dość że mamy XXI wiek, a samobójstwo to temat tabu, to jeszcze dokopać musieli rodzinie i nam wszystkim, dla których Kacper był kimś ważnym. Nie jeden raz, na ulicy, podszeptując pod sklepem, prosto w twarz. Nie wspomnę o tym co ksiądz powiedział podczas pogrzebu.
Nie tak powinien wyglądać okres żałoby dla Matki, która utraciła swoje jedyne dziecko.
*Powód Jego samobójstwa był nam znany, pozwolę sobie jednak zachować go dla siebie - nie o tym ma być to wyznanie.
Z góry nie chcę zbudzać litości, piszę bo siedzi mi to na sercu.
Czekam na koniec tego 2017, bo jak na razie to był najgorszy rok w moim życiu.
Z początkiem roku rozstaliśmy się z narzeczoną. A dlatego, że nie mogliśmy poradzić sobie po poronieniu, jak bywa w takich sytuacjach to było coraz więcej złości miedzy nami.
Kilka tygodni po tym zdarzeniu zmarła mi mama po 3 latach walki z rakiem. Po kilku miesiącach straciłem firmę, bo zaufałem wspólnikom i mnie okradli (w sumie to wspólną firmę), a sprawa wisi u prokuratora.
Tak sobie myślę, że już wyczerpałem już limit nieszczęść na ten rok oraz kilka następnych lat. Tylko gryzie mnie jedno, czuję jakbym powoli tracił empatię. Chociaż czasem nie mam siły wstać z łóżka i nikogo widzieć. Próbuję z tym walczyć chodzę na randki czy na spotkania ze znajomymi, znalazłem pracę, której nienawidzę (jak większość ludzi).
Po prostu tęsknię za rozmowami z moją mamą i zastanawiam się nad tym jakby teraz wyglądało moje dziecko i czy była to córka czy byłby syn.
Chcę nadmienić, że wśród rodziny czy znajomych uchodzę na osobę, co nie przejmuje się problemami i jest zawsze uśmiechnięta.
Chodzę na basen.
Jestem na basenie często i do teraz nie przytrafiło mi się nic nieprzyjemnego.
Basen i sauna to moja całkowita odskocznia i chwila samotności. Na 30 minut jestem tylko ja :) Więc plan zawsze taki sam - około 20 minut pływam i 10min w saunie (po tym czasie przychodzi mąż z dzieckiem i robimy zamianę).
Więc jestem w saunie parowej i nic nie widać jak zawsze, siadam, zanurzam się w kłęby gorącej pary i słyszę sapanie - myślę że spoko, ktoś bardzo chce nawdychać powietrza ok. Ale do sapania dochodzi taki charakterystyczny mlask - jakby ktoś wklepywał w ciało olejek. No dobra, przecież można się smagać rękami po spoconym ciele i podobnie, ciało mlaska, tylko za długo to trwa. Dopiero po 5-6 minutach dociera do mnie, że w tych odmętach pary jakiś facet się masturbuje. - O nie, ty tak w saunie?
I jak ja mam teraz wejść następny raz do sauny? Moja wyobraźnia już robi swoje i neutralne kropelki skroplonej wody teraz będą obleśną spermą. Blee...
Dodaj anonimowe wyznanie
