Zbliża się sylwester i ludzie wyrażają swoje współczucie kiedy mówię, że spędzę go na dyżurze, w karetce. Kiwam smutno głową i mówię "no taka praca", ale w rzeczywistości nawet nikt mnie nigdzie nie zaprosił, a na ostatnią sylwestrową imprezę, którą organizowałem, przyszedł tylko Jacław, mój kot, a i ten gość nie wydawał się być specjalnie zadowolony. Mając do dyspozycji sylwester z gwiazdami lub sylwester z pacjentami, wybrałem to drugie (to znaczy był jeszcze sylwester z moją babcią, ale... no... przepraszam, babciu :().
Sylwester nie jest aż tak ekstremalnym dniem na pogotowiu, jak mogłoby się wydawać, a oderwane palce nie latają w powietrzu. Dużo większym wrogiem jest alkohol. Co roku mamy śmieszne historie i co roku mamy tragiczne historie. Na przykład ostatnio imprezowicze przywieźli kolesia na ostry dyżur w taczce. Facet był pijany i postanowił się "wydziarać" na ten nowy rok, więc chwycił za żyletę i machnął sobie na łapie coś, co wyglądało jak znak równości. Później okazało się, że było to serduszko, kiedy na szycie donieśli też (chyba skończyły im się taczki) dziewczynę pacjenta, która dziarała sobie to samo w imię miłości. Bardzo romantycznie.
Inny ziomek postanowił za to tańczyć na dachu w dość skromnym odzieniu. Myślicie, że spadł? Nie, kiedy zobaczył, że jego koledzy odpalają przed domem petardy, postanowił po prostu zejść. Z dachu. Wydawało mu się, że to nie jest tak wysoko.
Dziewczyny też szaleją w tę noc. Jedna z pacjentek chciała dodać sobie trochę skrzydeł, ale jedna para nie wystarczyła, wypiła więc "boszzz, nie wieemmblaaah, chyba z 6?" (koleżanki mówiły, że około ośmiu puszek, oczywiście z "wudżitsu").
Nie chcę wam niszczyć noworocznego humoru, więc historii bez happy endu nie będzie. Wszyscy szaleńcy wymienieni powyżej przeżyli, niektórzy na pewno nie są dumni z tego wspomnienia, inni wprost przeciwnie ("O pierunie, zabroli mnie karetką, może pan zrobić zdjęcie?" - zapytał "pacjent z dachu"), a inni pewnie zapamiętali tylko niewielkie fragmenty imprezy.
Tak czy siak, morałów o fajerwerkach wam prawić nie będę, jak ktoś chce wystrzelić achtunga z ręki, to raczej nic mu już do rozumu nie przemówi (ale jak coś, to trzymajcie jakieś sterylne torebki i paluszki tam ładnie pozbierać), ale pamiętajcie, alkohol jest dużo groźniejszy, niż myślimy. W jednej minucie wypijasz szklankę wódzi i "he, he, patrzcie jaką mam mocną głowę", a potem budzisz się na oddziale w samych majtach z otwartym złamaniem.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Jestem dziwnym tworem - w sytuacjach dla mnie stresowych, strasznych, zaczynam się śmiać. Po prostu, tak już mam i czasem jest to dla mnie niekomfortowe, lecz po pewnym incydencie zaczynam się już z tym afektem zaprzyjaźniać.
Mam dość jasną cerę, czarne włosy i raczej należę do osób chudych. Uwielbiam też zamiast normalniej piżamy ubierać koszule nocne, takie długie, białe. Czuję się w nich lepiej, bo uwielbiam sukienki, a kiedy mi się nudzi, staję w oknie mojego domu w tym stroju oraz macham do ludzi. Taka wredna jestem.
Przed ogrodzeniem mojego domu stoi kosz, do którego muszę wrzucać śmieci. Owego feralnego dnia postanowiłam to zrobić wieczorem. Przebrawszy się już w mój strój do spania, przypomniałam sobie o tym w ostatniej chwili. Cóż, nie miałam ochoty się przebierać, więc wyszłam tak, jak stałam, na nogi wciągając tylko kapciuszki. Było lato, więc mogłam sobie na tę awangardę pozwolić.
Wyszłam z domu, wyszłam z ogrodu i ruszyłam kilka metrów w stronę tego nieszczęsnego kosza. Panował mrok, ale jestem odważną kobietką. Do czasu.
- Ej, mała - usłyszałam za sobą głos mężczyzny. Od razu przed oczami miałam tych wszystkich dresów, a kiedy się odwróciłam, zobaczyłam, że kilka metrów przede mną stoi takich ze czterech. Pod nosem klęłam na siebie, bo jak mogłam ich nie zauważyć? Wizja zgwałcenia mnie, pobicia, czy tam ich penis wie, wcale mi nie była na rękę. Serce zaczęło mi szybciej bić i uruchomiła się moja wyjątkowa zdolność - zaczęłam się śmiać. Konwulsje przejęły moje ciało, a w oczach Sebków dostrzegłam strach. Do furtki dzieliło mnie mniej niż do nich, więc postanowiłam to wykorzystać i zaryzykować. Co mi szkodzi? Nadal się śmiejąc, posuwałam się do przodu, wzrokiem kontrolując, czy mężczyźni się nie przybliżają. Było wręcz przeciwnie! Po pewnym czasie stania w bezruchu, wydali z siebie głośny okrzyk odwrotu i uciekli tam, skąd wrócili.
Ja też wróciłam bezpiecznie do domu. Patrząc na moje odbicie w lustrze, pogratulowałam sobie w myślach swojej brzydoty i poszłam spać, no bo cóż. Miałam tylko nadzieję, że Samara nie zemści się na mnie za to.
Słowem wstępu: choruję na nerwicę natręctw, mam obsesję na punkcie symetrii. Dla mnie WSZYSTKO musi być symetryczne.
Codziennie walczę ze sobą, przeglądając się w lustrze. Dlaczego? Bo moja twarz jest niesymetryczna.
Czasami jeśli spodoba mi się jakiś chłopak, ale nie mam u niego szans, albo jeżeli nie wyjdzie mi z kimś w związku, wmawiam sobie, że dobrze się stało, gdyż z pewnością połączenie naszych genów doprowadziłoby do urodzenia dziecka z chorobą genetyczną.
Oszukuję swojego potomka.
Mam w szafce kilka słoików po nutelli. Moje dziecko lubi ją jeść, jednakże szkoda mi pieniędzy, żeby ciągle kupować nowy słoik z tym kremem, dlatego kupuję jakiś nutellopodobny produkt i przekładam go do słoiczka po nutelli. Tym sposobem oszczędzam trochę pieniędzy w miesiącu.
Kiedy młody widzi, że słoik nie jest zabezpieczony folią, mówię mu, że sama trochę zjadłam, żeby "wrócić do smaków dzieciństwa", różnicy w smaku też nie czuje ;)
A kiedy zaoszczędzę dość pieniędzy na tym przekręcie, to pozwalam sobie na kupno oryginału.
Gdy dzwoni do mnie mój mąż, to jako dzwonek mam: Kocham cię, kochanie moje. Czasem, gdy ta piosenka leci w radiu, mój pies przybiega i wzrokiem daje mi do zrozumienia, że powinnam odebrać telefon. Wyłączam wtedy radio i udaję, że rozmawiam przez telefon z mężem, żeby psiak nie musiał się zastanawiać, dlaczego tego nie robię ;)
Ostatnio jadę sobie i zatrzymuje mnie policja. Okazanie identyfikatora - patrzę na rangę, no kurcze, komendant, i potem rutynowa kontrola, no ale za jakąś tam pierdołę mandat 200 zł.
Policjant zaczyna wypisywać kwit. Co dziwne, był tylko jeden funkcjonariusz, choć zawsze myślałem, że jeżdżą po dwóch. No więc chłop stoi i na masce wypisuje, a ja patrzę mu przez ramię oparty o auto. I on zamiast wpisać moje dane, napisał swoje, czyli... wypisał mandat na siebie, zamiast na mnie. Pytam go, czy on to dobrze robi, bo nie mam zamiaru potem latać i wyjaśniać, że źle wpisał. Ten się patrzy na ta kartkę i w końcu mówi - ''no tak, przecież dobrze jest'' , po czym pisze dalej. Po chwili chowa kartkę do kieszeni. Ja znowu: ''ale przecież ta kartka to chyba dla mnie?'', na to szanowany pan funkcjonariusz "a tam, niech pan już jedzie, to tylko pouczenie, nie będzie mandatu'', po czym wsiada do radiowozu... na miejscu pasażera. Szybko orientuje się, że nie ma kierownicy i przesiada się z głośnym biadoleniem ''No jasna choroba by to wzięła, wszyscy tylko urlopy i chorobowe, a ja muszę po mieście jeździć, za stary jestem na takie rzeczy, jak wrócą, to sobie sami będą jeździć i mandaty wypisywać''. Po czym uświadamia sobie, że ja nadal stoję obok mojego auta i z grymasem wsiada i odjeżdża.
Trochę mnie zatkało :D
Moja siostra jest lesbijką, mój brat jest gejem, a ja jestem bezpłodny. O żadnym z tych faktów nie wiedzą nasi rodzice i przy każdej możliwej okazji powtarzają, że wszyscy ich znajomi mają już wnuki i oni też w końcu chcieliby zaznać takiej radości.
No, cóż...
Na pasterce byłam tak zmęczona, że zamiast odpowiedzieć "Amen" przy przyjmowaniu Eucharystii, na "Ciało Chrystusa" odpowiedziałam "Dziękuję".
Kiedy kąpię się i polewam plecy gorącą wodą, to dostaję orgazmu.
Dodaj anonimowe wyznanie
