#kBxkW
Nagrały się takie kwiatki:
- sąsiad sikający do piaskownicy naszej córki
- sąsiad przerzucający nam przez płot śmieci i odchody (możliwe, że własne)
- sąsiadka tłukąca szyby w naszej szklarni gałęzią ułamaną wcześniej z naszej czereśni
- sąsiad drażniący psy będące w kojcach (walił jakimś prętem po siatce, próbował też tym prętem przez oczka siatki uderzyć psa, na szczęście nie dosięgał)
- sąsiadka kradnąca moją bieliznę (!) ze sznura
- sąsiadka wyciągająca jakimś przyrządem (pincetą?) naszą korespondencję ze skrzynki na płocie
- syn sąsiada rysujący gwoździem bok samochodu stojącego pod wiatą
- wnuczka (!!!) sąsiada, przerzucająca przez płot pod tuje coś, co okazało się być kawałkami kiełbasy z powciskanymi głęboko w środek okruchami trutki na szczury i pinezkami
- sąsiad smarujący drzwi i elewację naszego domu odchodami zwierzęcymi (świńskim gnojem konkretnie)
- syn sąsiada podlewający nasze drzewka jakimś roundupem lub innym chwastobójczym środkiem
- sąsiadka chodząca wkoło domu i zaglądająca do środka przez każde dostępne okno z nosem przy szybie i dłońmi wokół głowy (klasyczna pozycja podglądacza)
- syn sąsiada wynoszący drobne narzędzia z naszego garażu
i naprawdę wiele innych... Wszystko zaniosłam do kolegi, który z kilkuset godzin materiału wyciął te co bardziej smakowite kawałki, pozlepiał w jeden dwugodzinny filmik, wyodrębnił ponad 100 zdjęć, ukazujących owe sytuacje, nagrał na kilku płytach, kilku pendrive'ach oraz wydrukował po kilka egzemplarzy każdego zdjęcia. Zapakowałam do czterech kopert komplety zdjęć i filmiki na płycie. Zaniosłam na komendę policji, do prokuratury i do księdza. A dlaczego do księdza? Bo ksiądz grzmiał z ambony w czasie kazania o miłości bliźniego, a gdy poszłam do niego prosić o pomoc w polubownym rozwiązaniu problemu, niemal wyrzucił mnie z kancelarii, mówiąc o naszej zazdrości i zawziętości w stosunku do starszych i schorowanych sąsiadów. "Schorowanie" też widać - sąsiad dziarsko przełazi przez płot, bo bramę i furtkę zamknęłam na klucz wyjeżdżając do pracy.
Jedną kopertę zaadresowałam do sąsiadów i wysłałam (wraz z kopią doniesienia na nich do prokuratury i wyciągów z kodeksu karnego, które mówią o uporczywym nękaniu, stwarzaniu zagrożenia, znęcaniu się nad zwierzętami, kradzieżach, niszczeniu mienia znacznej wartości i kilku innych paragrafach, pod które sąsiad podpada.
A teraz czekamy na reakcję...
#kVFZ4
Niczego nie szanują, potrafią nasikać nam na wycieraczkę dla zabawy, rzucają kamieniami w nasze okna. To dosłownie sadyści. Apogeum było, gdy wrzucili małe kociaki do otwartej studzienki kanalizacyjnej, jednocześnie to nagrywając i krzycząc, że "BEDZIE NA JUTUBA!". Widziałam to z okna, wiec zdążyłam zareagować, straż pożarna zdążyła wyciągnąć koty zanim się utopiły. A bachory żadnej skruchy. Ich matka wzięła ich na poważną rozmowę, słyszałam przez ścianę, że zostały im zabrane telefony i pousuwała im wszelkie media społecznościowe. Potem jeden dzień spokoju, nawet starszy trawę kosił grzecznie przed domem, pewnie jako kara. Ale już na wieczór powrót do rozrywki. Starszy zaczął walić pięściami w nasze drzwi, wyzywać mnie od kurew, bo przeze mnie stracił kanał na YT. Gdy otworzyłam drzwi, uciekł. Poszłam więc do ich matki, ta mnie przeprosiła i obiecała wpłynąć na ich zachowanie. Miała łzy w oczach, wydaje mi się, że ona już nie daje rady, dzieci się jej nie słuchają.
Tego dnia starszy darł się cały wieczór, że matka ma mu "jutuba oddać". Zaczynałam wtedy rozważać zawiadomienie opieki społecznej, ich matka chce dobrze, ale nie daje sobie rady, a przez to cierpi i moja rodzina, gdyż dzielimy jeden dom. Może jej synowie potrzebują leczenia albo trzeba ich umieścić w jakiejś specjalnej placówce, nie wiem, już mnie to właściwie nie interesuje. Chcę tylko, żeby zniknęli, bo już mam dość.
Dziś rano młodszy wysmarował nam drzwi gównem. Przyłapany na gorącym uczynku, bo akurat wracałam do domu, wydarł się "jebana suka!" i uciekł. I to wszystko dlatego, że przeze mnie matka zabrała im telefony. Trzymajcie mnie, bo rozszarpię te małpy za jeszcze jeden wybryk, a rano dzwonię do opieki społecznej.
#F4ifK
To ten, kiedy miałam trzynaście lat i podczas kąpieli wsadziłam sobie piłeczkę kauczukową w typowo damski otwór ciała.
O średnicy około 5-6 cm.
I nie mogłam jej wyjąć.
Bo nie dało się tam już wsadzić nawet połowy palca.
Nieopisana panika.
A potem wpadłam na pomysł, że ją "urodzę".
Podziałało, moja pierwsza piłeczka przychodziła na świat jakieś 20 minut.
Gdzie ja miałam wtedy resztki mózgu?
Nie wiem.
#JbLmM
#mHvpk
#WSron
Właśnie jem przyprawę do kurczaka...
#UkUfi
Ta sytuacja miała miejsce w wakacje. Niedaleko mnie znajduje się park z polanką, która sobie upodobali różnej maści trenujący - tai chi, puszczanie latawców, żonglowanie, cokolwiek się zapragnie. Nikt na nikogo dziwnie nie patrzy, uznaliśmy więc, że możemy i my się tam znaleźć. I faktycznie - przez dość długi czas udawało się bez komentarzy. Aż do tego dnia.
Podszedł do nas ojciec z synkiem w wieku późnoprzedszkolnym lub wczesnopodstawówkowym. Powiedział, że mały bardzo lubi rycerzy i że mu się spodobało, i oczywiście pytanie - czy pozwolimy mu się trochę pobawić. Ogólnie nie ma problemu, jest jedno ale - broń przez nas używana była zdecydowanie zbyt długa i ciężka dla dziecka, o czym mu powiedzieliśmy. On na to, że nie ma problemu, jest silny, poradzi sobie. No dobra, Luby daje, ale faktycznie - średnio radzi sobie z wymachiwaniem. Ojciec stwierdził, że to może on chociaż? I o, z dziewczyną, bo na pewno gorzej walczy, żeby syn nie widział, że przegrywa. W tym momencie zagotowało się we mnie, bo akurat radzę sobie naprawdę dobrze - jakoś to naturalnie we mnie leży, jakbym była wcieleniem jakiegoś szermierza ;) No ale jak chce, to jedziemy!
Odmówił założenia ochraniaczy, bo "przecież go nawet nie dam rady dotknąć". Na początku trochę pomachał od niechcenia, ale widząc, że bez problemu to odbijam albo unikam, wściekł się i chciał iść na całość. Istnieje zasada, że im ktoś bardziej wściekły, tym łatwiej go pokonać, bo przestaje myśleć racjonalnie, tutaj to też się sprawdziło. Próbował się zamachnąć zza głowy, żeby było silniejsze uderzenie, na co ja uderzyłam go po żebrach, nie z pełną siłą oczywiście, wiem, jakie to uczucie. On prawie skulił się z bólu i zrobił coś absolutnie zakazanego - wyprowadził pchnięcie w brzuch. Nie robi się, bo po pierwsze traktaty tego zakazują (pozdrawiam szalonych rekonów!), po drugie tego nie idzie odbić i stanowi to pogwałcenie savoir-vivre'u, a po trzeci ta broń nie jest do tego przystosowana. Skończyło się tam, że mimo ochrony to ja się zwinęłam, a miecz zniszczył się na czubku.
Luby chciał rzucić się z pięściami na faceta, na jego szczęście zajął się najpierw mną, w tym czasie niedoszły bohater rzucił miecz i uciekł. Tylko dzieciaka szkoda, że ma takiego ojca...
#hOC3T
Wczoraj dowiedziałam się, że kupiłam nie tę książkę co trzeba. A do egzaminu zostały trzy dni.