#YO6sa
Nie mogłam się wyprowadzić, bo nie miałam nawet pieniędzy na kaucję na pokój.
Adam (ładne imię, może być) wykorzystywał ten fakt, aby zrównać mnie do służącej, która wróci po pracy, posprząta dom, ugotuje obiad i zajmie się wszystkim, bo on po pracy jest zmęczony i musi odpocząć.
Trwało to dobrych parę miesięcy.
Historia właściwa.
Pewnego dnia wracam z zakupów do domu i widzę na ziemi portfel. Rozglądam się, nikogo nie ma. Biorę go. W domu odnalazłam faceta na Facebooku i umówiłam się z nim na spotkanie, aby mu go oddać.
Miłosz w ramach podziękowań zaprosił mnie na herbatę i jakoś zaczęliśmy się dogadywać. Okazało się, że pracujemy w tej samej galerii handlowej, ale na innym piętrze. Czasami umawialiśmy się na przerwę. Po prostu złapaliśmy dobry kontakt.
Kiedyś mu się zwierzyłam, że mój facet zrobił mi okropną awanturę, bo zjadłam jego ulubiony jogurt i kazał mi o 22 biegać po mieście w poszukiwaniu akurat tego konkretnego smaku. Wyzywał mnie od tłuściochów, leni i darmozjadów.
Miłosz okazał się moim wybawicielem. Zaproponował mi, abym wprowadziła się do jego schorowanej ciotki. On mieszka z dziewczyną, więc nie może wziąć cioci do siebie, a jej się przydałby ktoś, kto czasem coś ugotuje albo pójdzie na zakupy.
Takim oto sposobem uwolniłam się od piekła, jakie zrobił mi Adam.
Dzisiaj mieszkam z przemiłą panią Moniką, która piecze pyszne ciasta (o ile dobrze się czuje). Traktuje mnie jak własne dziecko, którego nigdy nie miała. Ja nie muszę płacić za mieszkanie, wystarczy, że jej pomogę w porządkach i zakupach. Debet już spłaciłam.Teraz jeszcze 7 rat kredytu i koniec rozdziału pt. ADAM.
Cieszę się, że wtedy, gdy znalazłam ten portfel, a w nim ponad 600 zł, nie wzięłam ich. Bardzo mocno mnie korciło, ale jak widać dobro czasem popłaca. Sama nie mogę uwierzyć w to jak wiele szczęścia miałam.
#0v3ji
Lubiłem chodzić na jego wykłady - siadałem w pierwszym rzędzie, żeby lepiej słyszeć, słuchałem, słuchałem i... zasypiałem. Nie jakoś głęboko - to był bardzo płytki sen, no ale jednak oczy się zamykały, a głowa miała spore problemy z utrzymaniem się w pionie. I tak przez cały semestr. Reszta rocznika dzielnie się trzymała, jednak dwa pierwsze rzędy zawsze były puste (nie licząc mnie), a drzemiący siedzieli na samym końcu sali.
Przyszła sesja, a wraz z nią wizja egzaminu ustnego. Skrypt przeglądałem na bieżąco, nic mi nie sprawiało trudności... Jedyne czego się bałem, to że profesor przyczepi się do moich drzemek na wykładzie.
W dniu egzaminu przychodzę pod gabinet profesora, gdzie reszta rocznika stała już w kolejce. Nagle drzwi do gabinetu się otwierają
- Ten pan z pierwszego rzędu już jest? O... Zapraszam pana.
Czyli jednak drzemki nie ujdą mi na sucho. Jedyny plus, że szybko będę miał ten termin z głowy, bez zbędnego stania w kolejce...
- Ja pana kojarzę z wykładów. Pan z pewnością wszystko umie...
Mimo bardzo życzliwego tonu głosu profesora czułem, że zaraz dostanę reprymendę. Już się zbierałem do sklecenia jakiegoś wyjaśnienia, gdy profesor dokończył swój wywód...
- ...a skoro pan wszystko umie, to należy się panu piątka. Proszę dać indeks.
Osłupiały podałem indeks, do którego profesor wpisał piątkę.
- No. To powodzenia w dalszych egzaminach życzę. I do zobaczenia w przyszłym semestrze.
Podziękowałem i nie wierząc co się tu właśnie wydarzyło wyszedłem na korytarz, gdzie podzieliłem się przebiegiem ''egzaminu'' z resztą. Okazało się, że reszta już tak łatwo nie miała - musieli odpowiadać na pytania. Nie jakieś trudne, ale jednak.
W następnym semestrze pierwsze rzędy były wiecznie okupywane przez studentów chcących załapać się na ''piątkę za obecność''. Zamiast w pierwszym rzędzie, musiałem drzemać w trzecim lub nawet czwartym.
Kolejna sesja, kolejny egzamin... Otwierają się drzwi gabinetu, profesor wskazuje na mnie
- Proszę, niech pan wejdzie.
Wszedłem do gabinetu.
- Pan już nie siedział w pierwszym rzędzie, bo był cały zajęty, ale widziałem pana na wszystkich zajęciach i widać, że pan wszystko wie. Piątka się należy. Proszę dać indeks.
I znowu dostałem piątkę.
Reszta rocznika, w tym osoby z pierwszych rzędów, znowu musiała odpowiadać na pytania - jednak nie dostali piątki za obecność.
Tak oto dwa razy na studiach otrzymałem piątki za... spanie na wykładach :)
#LMx3s
WTF?
#9ktHd
#ycYCD
Przez przypadek wpadłam na niego na chodniku, jak wracałam totalnie nawalona z imprezy u koleżanki. Pomimo alkoholu we krwi zrobiło mi się strasznie głupio i niezręcznie, w brzuchu coś się skręciło...
Zwymiotowałam mu na buty i dopiero wtedy to mi się zrobiło głupio i niezręcznie.
#FmjXQ
Jeżdżąc codziennie tramwajami za każdym razem zbieram włosy do przodu, bo boję się, że ktoś mi je zetnie.
#Xgxzs
#EBZMa
#evp1D
Moim hobby jest airsoft (strzelanie się plastikowymi kulkami), tylko że repliki broni, z których strzelamy mają bardzo dużą moc, prędkość kulki to ok. 760 kilometrów na godzinę.
Kilka lat temu przyjechała do mnie ciocia z kuzynami (10 lat), chłopcy, gdy zobaczyli dwie repliki wiszące w moim pokoju, bardzo chcieli postrzelać. Kategorycznie im tego zabroniłem.
Chwilę później kuzyni poszli się bawić do domu, a my siedzieliśmy przy grillu. Nagle usłyszeliśmy okropny krzyk. Okazało się, że chłopcy wzięli repliki z mojego pokoju i zaczęli do siebie strzelać bez żadnej ochrony oczu.
Skończyło się na tym, że jeden z nich będzie do końca życia ślepy na jedno oko.