#I3O6t
Ja zmiotłam jedną taką dziewczynę, zaraz po wymyśleniu sytuacji i pasującej "pogadanki" między mną a kimś.
Słowo w słowo wydarzyło się to, co było w mojej głowie :D Jestem z siebie dumna :)
Ja zmiotłam jedną taką dziewczynę, zaraz po wymyśleniu sytuacji i pasującej "pogadanki" między mną a kimś.
Słowo w słowo wydarzyło się to, co było w mojej głowie :D Jestem z siebie dumna :)
#uH7ZO
Najpierw była dziewczyna, która zdradziła, że ma fantazję by razem z ukochanym mężczyzną popełnić samobójstwo. Więcej się nie umówiliśmy.
Następnej nie pasowało żadne miejsce, bo za drogo, a tu o wiele za drogo, a tam to w ogóle za drogo. Dodam, że jej strój i biżuteria sugerowały raczej, że nie ma problemów finansowych, a ja powtarzałem, że ja zapraszam, to ja zapłacę. Ostatecznie nic nie wybraliśmy, bo uznała, że z takim nieoszczędnym się nie zwiąże.
Kolejna na odwrót - od razu oświadczyła, że mam jej wszystko kupować i zaspokajać każdą zachciankę, bo ona ma tylko pięknie wyglądać, a na drugą randkę mam przynieść akt własności mieszkania i wyciąg z konta. Drugiej randki nie było.
Następny przypadek - dostałem opier*ol, że nie jestem wege fit, bo jak można nie zaczynać dnia od joggingu na 10 km i smoothie z jarmużu, białka i amfetaminy. Znajomości nie kontynuowałem.
Jakiś czas później poznałem kolejną. Wszystko szło świetnie, zamieszkaliśmy razem. Zerwaliśmy gdy zabrała pieniądze, które (sam) odłożyłem na wakacje i poszła z koleżankami na miasto. Zarzekała się, że wypiła jednego drinka. Ja nie wiem w jakiej rzeczywistości jeden drink kosztuje 5000 zł.
Kolejna na randkę przyszła jak na wywiad do pracy - z listą pytań do mnie. Ile daję jej miesięcznie na jej potrzeby? Czy będę wymagał żeby zajmowała się dziećmi? Jaki metraż mam w mieszkaniu? Jak często będę zabierał ją na wakacje? Ile mam fanów na Instagramie? Czy znam kogoś słynnego?
Zrezygnowałem.
Ostatnia zapowiadała się na naprawdę fajną dziewczynę. Aż pod koniec spotkania zaczęła rozwodzić się nad swoim uwielbieniem komunizmu oraz dokonań towarzyszy Lenina i Stalina. Nie zostawiłem jej kontaktu do siebie.
Ogólnie lubię oryginalnych ludzi, ale bez przesady, zdesperowany jeszcze nie jestem.
#yy9g8
Od zawsze interesowałem się tematyką ezoteryzmu. Odkąd pamiętam. Jako młody chłopak często zdarzały mi się świadome sny, więc dość wcześnie trafiłem na ezoteryczne strony. Zafascynowało mnie to. OOBE, próby osiągnięcia innych stanów świadomości - od tego zaczynałem. Gdy miałem 17 lat, znalazłem grupę ludzi myślących jak ja. Pomagali mi się rozwijać. Wtedy też zacząłem brać udział w obrzędach, kursach jogi, trafiłem raz nawet do bioenergoterapeuty. Wszystko było cudownie, widziałem coraz więcej.
Najgorsze było jednak to, że zacząłem czuć coraz więcej. Jakbym miał przyjaciela, który zawsze stoi za moimi plecami. Kogoś, kto zawsze mi towarzyszy. Ten ktoś zaczął mnie budzić w nocy, czasami śnił mi się. Trudno to opisać, to uczucie było przerażające. Chciałem z tym skończyć, chciałem pójść do kościoła i się wyspowiadać. Nie wiem czy ktoś jest w stanie wyobrazić sobie ból, jaki czułem przekraczając próg.
Potem było coraz gorzej. Z chwilą tamtej spowiedzi obecność zaczęła się nasilać. Nie była przyjazna, była wroga. Zdarzyło mi się z tym "czymś" walczyć. Wiem, że to brzmi psychicznie, ale walczyłem z tym bytem. Czułem jego dłonie, siłę, słyszałem głos. Czasami napełniał mnie gniew, czasami zwątpienie. Nie wiedziałem co z sobą zrobić. Zacząłem się modlić, regularnie spowiadać i jakoś udało mi się tego pozbyć.
Teraz, pomimo tych lat, zdarza mi się znów To poczuć. W takich momentach staram się modlić, zawsze pomaga. Mam świadomość że pewnie już do końca to coś będzie wracało - bo władza jest strasznie nęcąca. Ezoteryzm oferuje ogromną potęgę, daje Moc. Ale żąda strasznej ceny za jej użytkowanie.
Nie chce być moralizatorem, to nie mój cel. Chciałem opisać swoją historię, bo widzę że jest dużo ludzi, którzy interesują się tymi tematami. Może chociaż jedna osoba po przeczytaniu zastanowi się czy warto...
#6IRVG
#m0IeM
Zaczęło się od tego, że do domu naprzeciwko mojego bloku, wprowadziła się kobieta z córką, która po gimnazjum siedzi w domu.
Przygarnęły psa ze schroniska. Dość duży, naprawdę sympatyczny psiak. Dał się pogłaskać i ogólnie był bardzo pozytywnie nastawiony do ludzi.
Niestety, trafił do złego domu. Kobieta nie karmiła go, nie dawała mu pić, trzymała go POD BALKONEM tuż obok garażu. Biedak zmarznięty siedział pod balkonem, bez kojca, koca, BUDY!
Postanowiliśmy coś z tym zrobić. Moja sąsiadka z naprzeciwka, która sama jest właścicielką Labradora, opiekowała się pieskiem ze schroniska. Dała mu kojec, koc oraz karmiła go i poiła, mimo, że nie był on jej.
Kiedy wracałam do domu, postanowiłam dać jeść temu pieskowi. Wyciągnęłam kawałek mięsa i podałam mu. On zjadł to i co najlepsze, teściowa właścicielki psa, mieszkająca w moim bloku, zaczęła mnie wyzywać od gówniar, niewychowanych i innych takich. Odpowiedziałam jej śmiechem. Stara baba, która kazała mi wypier***** kiedy miałam 7 lat spod bloku. Istny babsztyl.
W sprawę wkroczyła policja, opieka zwierzęca i inni. Cóż, paniusi w domku nie było, więc przyjeżdżali kilka dni z rzędu, aż raczyła wrócić do domu. Dodam, że potrafiła wyjechać na tydzień i zostawić psa bez opieki.
Kobieta była oburzona tym, że OSOBY Z MOJEGO BLOKU RACZYŁY WEZWAĆ POLICJĘ, jak tak można?! Nikt i tak nie miał do niej szacunku.
Na szczęście piesek znalazł inny kochający dom, a kobieta bez serca wyprowadziła się.
Tylko czekałam na tę chwilę, kiedy w końcu zejdzie mi z oczu. Nie wiem co teraz się z nią dzieje, oby cierpiała tak jak ten biedny pies, na dworze, bez jedzenia i picia, moknąc na deszczu.
#irGeg
Mam 16 lat. Rok temu pojechałam razem z rodzicami na wakacje. Rodzice poszli na papierosa. Matka dostała sms, wzięłam więc jej telefon i chciałam go jej zanieść. Był to całkowity przypadek. Smsa przeczytałam. "Jak tam z rodzinką?? Dawno nie wysłałaś mi jakiś seksi zdjęć". Przeczytałam i nie uwierzyłam. Pierwsze co, reakcja obronna. Pewnie to jakiś żart, albo pomyłka numeru. Odblokowałam telefon. Znalazłam aplikację. I kilkunastu adoratorów. Gdy przeczytałam te wszystkie wiadomości, zobaczyłam kilka zdjęć, w jednej chwili zawalił mi się świat. Niektórym może się wydawać, że przesadzam, a ludzie mają większe problemy. Ale ja od razu pobiegłam do łazienki i z nerwów zwymiotowałam. Później przez całą noc płakałam.
Mój tata miał problem z alkoholem. Nigdy nie był agresywny po nim, czy przysparzał jakichś większych problemów. Po prostu nie umiał wytrzymać i pił. Matka płakała, krzyczała i tak w kółko. Tacie udało się po kilku latach jakoś z tego wyjść.
Małżeństwa rodziców nie uważałam nigdy za jakieś cudowne, ale też nie było złe. Wiedziałam, że tata zrobi dla nas wszystko, a mamę uważałam, za kochającą kobietę, która da radę sobie ze wszystkim i będzie przy nas nie wiadomo co.
Po prostu gdy zobaczyłam te wiadomości, to zmienił się mój cały światopogląd. Życie okazało się jednym wielkim kłamstwem. Wszystkie rozwody, zdrady do tej pory wydawały mi się odległe, niedotyczące mojej rodziny.
Rozmawiałam z mamą o tym po wakacjach, obiecała odinstalować aplikację. Powiedziała, że nikt nie jest idealny, każdy ma jakąś swoją słabość. Płakałyśmy obydwie. Uwierzyłam jej, ale miałam problem z tym przez kolejne miesiące. Tacie nic nie powiedziałam, bałam się, że kompletnie się załamie i wróci do uzależnienia.
Trzy miesiące później zobaczyłam przez zupełny przypadek kolejnego smsa. Okazało się, że mama dalej to wszystko ciągnie. Kolejne płacze, rozmowy, znowu obiecała poprawę. Aż do teraz jej wierzyłam i myślałam, że wszystko jest okej.
10 minut temu zobaczyłam kolejnego smsa. Nie wiem co robić. Nie chce z nią kolejny raz o tym rozmawiać. Po prostu jej już nie ufam i naprawdę się nią brzydzę. Strasznym jest czucie wstrętu do własnej matki. Nie wiem co robić. Rodzina ma ją za najwspanialszą istotę na ziemi, podczas kiedy ja jestem czarną owcą rodziny, bo nie szanuję matki. Naprawdę nie chcę mówić tego tacie, bo boje się o niego, że wróci do picia albo coś sobie zrobi. Tymczasem ja zatruwam tym wszystkim sobie życie od prawie roku i nikogo oprócz taty do siebie tak naprawdę nie dopuszczam, bo mam problem z zaufaniem i empatią do kogokolwiek.
#DEkQr
#sMteY
Mam niecałe piętnaście lat, a nie czuję nic do swojego prawdziwego ojca. Robię wszystko, żeby jak najmniej być w domu, gdyż ciągle są awantury. Podskakuję ze strachu za każdym razem, gdy podniesie głos. Wyzwiska, wieczne przekleństwa, to dla niego normalka. On nie ma do mojej mamy szacunku. Serce mi wali za każdym razem jak idę do kuchni czy łazienki, bo nic mu nie pasuje. Myć się codziennie? A w życiu, trzeba oszczędzać wodę. Zawsze się spieszę, bo nie chcę, żeby wybuchła kolejna awantura. Nie zna mnie, moich ocen, moich problemów. Nie wiem nawet, czy zauważyłby, gdybym zniknęła. Moja mama też sobie nie radzi - jest chora (miała udar mózgu), a teraz pije duże ilości alkoholu i ukrywa je. Jak jej kiedyś zwróciłam uwagę, że nie powinna tak zrobić, to powiedziała, że chce umrzeć. Rodzice śpią w osobnych łóżkach.
Pamiętam, jak byłam mała i rodzice po raz kolejny kłócili się wieczorem. Płakałam z siostrą, mimo zatkanych uszu wszystko słyszałyśmy. Pamiętam, jak powiedziałam do mojej siostry: ''zatkaj uszy i wejdź pod kołdrę, tam jest ciszej, może zaśniemy''.
Za każdym razem, gdy zwracałam im uwagę, kończyło się tak samo - płacz, przeprosiny, że to już się więcej nie powtórzy. Proponowałam psychologa, ale nic z tego. To się kręci w kółko.
Powiedziałam to moim najlepszym przyjaciołom, jednak oni też nie wiedzą, co z tym zrobić. Mogą mi jedynie zaoferować czasami nockę dla rozluźnienia oraz otworzyć ramiona do wypłakania. Dziękuję im za to.
Ale boję się komukolwiek dorosłemu powiedzieć, bo mogą nas odebrać od rodziców. Mimo wszystko nie chcę zostawiać mamy.
Nie radzę już sobie.
#VN5Ky
Od tego odcinka minęło trochę czasu i pewnego dnia idąc ze szkoły zauważyłem olbrzymi sopel. Zerwałem go i myślałem co z nim zrobić. Wpadłem na pomysł aby zrobić sztuczkę zamiast z mieczem to z soplem. Wziąłem głowę do góry i szybko wepchnąłem sopel do gardła. Nagle zebrało mi się do wymiotów i się zgiąłem. Zacząłem się krztusić a sopel połamał mi się w przełyku. Zaraz po tym wyplułem krew. Zapłakany wróciłem do domu, krwi było już więcej i zacząłem wymiotować. Dziadek zabrał mnie szybko do szpitala. Miałem rozcięty lekko przełyk. Lekarz po paru godzinach przyszedł do mnie i zapytał się jak to zrobiłem. Odpowiedziałem mu zgodnie z prawdą.
Miał klasę, bo zaśmiał się w głos dopiero jak wyszedł z sali.
#AZIho
Od kilku dni skrupulatnie zbierałam popiół i niedopałki. W dniu "zero" postanowiłam mu dać nauczkę życia.
Na początek dnia kawa - zmieszana woda z niedopałków wraz z normalną kawą.
Później kanapki do pracy - zamieszanie masła z popiołem (dużą ilością), reszta to wędlina, sałata itp.
Po powrocie do domu obiad - obrane filtry z niedopałków i zmieszane z makaronem, polane sosem z popiołem.
Kolejna kawa - przepis jak rano.
Każdą swoją czynność nagrywałam i komentowałam.
Mąż wyczuł, że coś jest nie tak, ale zawalił to na karb "dziwnych papierosów, bo je czuje nawet w jedzeniu" - jakby jakikolwiek papieros był w porządku :)
Wieczorem zabrałam się za montowanie filmu z tych kilku części okraszonych soczystymi komentarzami :)
Mąż spał, więc nie było obawy, że mnie nakryje.
Rano zostawiłam mu odpalonego laptopa z karteczką "musisz to obejrzeć, lepiej Ci minie dzień :)"
Mąż tego nie skomentował, ale był bardzo podejrzliwy kiedy mu dawałam jedzenie :)
Nie wiedział jednak, że o ile z jedzeniem dałam mu spokój, to z oduczaniem nie i kolejna była jego garderoba. Wysypałam popiół do jego szafki i zostawiłam karteczkę, żeby sam to sprał, bo proszek nie daje rady ze smrodem i przebarwieniami jakie funduje mi jego palenie.
Koniec końców zrozumiał aluzje i nie pali w domu, ale żeby miał świadomość, że doprowadził mnie do ostateczności, to na koniec zostawiłam sobie jego samochód (jedyna rzecz o jaką dba) i bez skrupułów porozrzucałam zawartość popielniczki w aucie.
Po tej akcji przyszedł do mnie i wręcz zaczął błagać, żeby dać już spokój. Zrozumiał przekaz i obiecuje, że nie będzie palił w domu.
Wymusiłam na nim jeszcze odświeżenie całego mieszkania i dałam spokój :)
Wiem, że dla niektórych to dziecinada, ale uwierzcie mi, warto było.