#oqjc4

Jestem kierownikiem działu HR w dużej korporacji znaczącej na rynku i mającej silną pozycję. Kilka dni temu dostałem propozycję pracy, można powiedzieć od mojej bezpośredniej konkurencji. Nie szukam pracy, ale pójść pogadać można. Jakby zaproponowali lepsze warunki to mówię sobie czemu nie, warto w życiu się rozwijać zawodowo. W mojej firmie na chwilę obecną nie osiągnę już więcej.

Na drugi dzień udaję się na rozmowę. Siadam w gabinecie gościa co ma mnie rekrutować. Gadka o dupie Maryny i nagle pada pytanie:
- Gdzie widzi pan siebie za 2 lata?
- Na pana miejscu, zadając mniej idiotyczne pytania.

Ciekawe czy zadzwonią.
Komentarze (25)

#cayr5

Stoję sobie na przystanku czekając na autobus, patrzę starsza pani schowana pod parasolem zagląda do kosza i zaczyna w nim grzebać. Myślę sobie pewnie głodna jest, kupię jej coś do jedzenia. Podeszłam bliżej, patrzę a to Moja BABCIA trzymająca w ręku dwie nakrętki po napojach, które zbiera na wózki inwalidzkie dla dzieci.

Wzięłam własną babcię za bezdomną.
Komentarze (9)

#mCV1a

Nie potrafię chodzić w szpilkach, jeśli nie skupiam się całą sobą na moich krokach. Dlatego też wymyśliłam sobie na to sposób - gdy chodzę z tym cholerstwem na nogach, wyobrażam sobie, że jestem prostytutką, która idzie na spotkanie z ważnym klientem i kusi wypaść jak najseksowniej. Co w tym anonimowego?

Ostatnio gdy znów szłam, mając swoje wyobrażenia w głowie, zaczepił mnie jakiś chłopak i poprosił o numer. Po kilku randkach przyznał mi, że przyciągnął go do mnie ten zmysłowy i kobiecy sposób chodzenia.
No cóż, nigdy się nie dowie...
Komentarze (32)

#PjuQN

Chcecie anonimowego, o którym nikt nie wie? Proszę bardzo.

Mój brat bliźniak na początku szalonych lat '00, za pierwsze samodzielnie zarobione przy zbiorze truskawek pieniądze kupił sobie koszulę. Nie była to, rzecz jasna, koszula byle jaka - sztruksowa, w kratę, obowiązkowo zbyt szeroka w barkach, a w komplecie z zabójczymi dżinsami o nogawce szerokości kanału Panamskiego wywoływała zachwyt i uczucie zazdrości u każdego dzieciaka na osiedlu. Mój brat traktował ją z większym nabożeństwem niż własny obrazek z komunii i nawet prasował ją sam, żeby ktoś przez przypadek nie uszkodził tego cennego artefaktu.

Kiedy koszula zaginęła w tajemniczych okolicznościach, przez miesiąc nie dało się żyć w spokoju. Brat ryczał, krzyczał, groził, prowadził śledztwo za śledztwem - wszystko na nic. Do dzisiaj nie pogodził się chyba do końca ze stratą, czasami wciąż wspomina, jak 'za dzieciaka' ktoś ukradł mu jego sztruksową pierwszą miłość.

Tylko ja wiem, co stało się z koszulą - ale nie, nie zabrałem jej bratu z zazdrości, nic z tych rzeczy. Ja po prostu na nią zwymiotowałem i, jak przystało na dwunastolatka bez cienia instynktu zachowawczego, postanowiłem zatuszować zbrodnię, tnąc koszulę na małe kawałeczki i wyrzucając ją po trochu do kosza przed szkołą, bo ten domowy, w kuchni, mój bliźniak przetrząsał regularnie w poszukiwaniu zguby przez kilka pierwszych tygodni. Czy przyszło mi do głowy, że ubranie można było po prostu wyprać? Owszem. Następnego dnia, kiedy było już za późno.

Oczywiście, byłem jedyną osobą poza podejrzeniami. Pomagałem nawet przesłuchiwać potencjalnych świadków.
Komentarze (16)

#QgN0m

Mieszkam z babcią i dziadkiem, który jest poważnie chory. Kilka dni temu w środku nocy musieliśmy do niego wezwać karetkę pogotowia ze względu na bardzo mocne duszności. Gdy jeden z ratowników zajmował się dziadkiem, lekarz wraz z drugim ratownikiem tłumaczyli mi oraz babci co takiego się dzieje, że dziadek tak się czuje. Podczas tej rozmowy ratownik trzymał w ręku igłę. Następne co pamiętam to biały sufit ostrego dyżuru i lekarza, który zszywał mi głowę.

Jak się okazało z dziadkiem było już wszystko w porządku, ale ja zemdlałem na widok igły, uderzyłem o futrynę drzwi i rozciąłem sobie głowę, więc pogotowie zabrało mnie do szpitala.
Mam 28 lat i panicznie boję się igieł.
Komentarze (17)

#E4R8W

Mój pies uwielbia gryźć skarpety. Ale TYLKO i WYŁĄCZNIE gdy są założone na stopy. Ja za to uwielbiam śpiewać (bardziej można to porównać do pisku ale ok), a moja psina tego wręcz nie cierpi. No więc zawsze kiedy pies przylatuje i zaczyna gryźć mi skarpety, ja, wokalistka zaczynam swój koncert. Od razu ucieka :)
Komentarze (13)
Dodaj anonimowe wyznanie