#Z6VYy

Pewnego wieczoru przytuliłam moją dziewczynę, mówiąc jej na dobranoc "kocham cię najbardziej na świecie".
Dzień później siedziałam na krawężniku, patrząc jak sanitariusze pakują ją do karetki i zawożą do szpitala po próbie samobójczej.
Dzisiaj wtuliłam się w zimną poduszkę, by przez całą noc do niej wyć.

Takie pożegnania bolą najbardziej.
Komentarze (21)

#GqixJ

Mam 21 lat i 15-letniego brata.
Mój tata zmarł, gdy byliśmy dziećmi, więc wychowywała nas mama.

Wszystko układało się aż do momentu, gdy mój brat wrócił ze szkoły z podbitym okiem. Oczywiście moja mama szybko zainterweniowała, a sprawcami okazała się ''szkolna banda chuliganów''. Sprawą zajął się pedagog i dyrekcja, jednakże "konfidentów" spotyka kara. Od tego momentu przez 2 miesiące mój brat wracał ze szkoły z potarganymi ciuchami, bez telefonu lub bez pieniędzy. Codzienne wizyty na policji też nic nie dały. Pan policjant zapewniał nas, że robią wszystko co w ich mocy. Widziałam, jak mój brat przestaje jeść, jak szuka wymówki, aby nie iść do szkoły oraz staje się bardzo agresywny.

Po dwóch miesiącach, gdy wrócił do domu ze złamanym palcem i nosem, nie wytrzymałam. Na drugi dzień zjawiłam się pod szkołą i pobiłam całą grupkę chłopaków. Obrażenia nie były wielkie. Najcięższe to złamana ręka i podbite oko.

Mój brat odzyskał spokój i zyskał "szacunek" (chyba ze strachu przede mną, choć mam 159 cm i 53 kg), a ja zyskałam 2 lata w zawieszeniu na 3 miesiące i 90 godzin prac społecznych. W tym przypadku policja potrafiła "pomóc"...
Komentarze (32)

#YJvca

Niewychowany bachor + matka niezwracająca uwagi na dziecko + zwierzę = najgorsze możliwe połączenie.

Mieszkam ze współlokatorką. Mam też kota, który chodzi swobodnie po mieszkaniu, nie ma z nim żadnych problemów. To duży, silny kocur, ale bardzo przytulaśny i miły. Niestety teraz leży u weterynarza i czeka na operację lub ta już trwa, jutro go odbieram. A wszystko za sprawa chorej madki i jej bachora.

Zaczęło się niewinnie, moją współlokatorkę odwiedziła koleżanka z kilkuletnim dzieckiem. Siedziały w kuchni przy kawie, ja tuż obok gotowałam sobie obiad. Zauważyłam, że dziecko interesuje się kotem, ale sądziłam, że do niczego złego nie dojdzie. Współlokatorka z koleżanką zajęte plotkowaniem przy kawce, dziecko biega po domu. W pewnym momencie usłyszałam miauknięcie za kanapą (stoi na środku salonu, więc z kuchni nie widać co dzieje się za nią w salonie). Podbiegłam sprawdzić i przyłapałam gówniarza na gorącym uczynku. Znalazł sobie świetną zabawę, brał rozbieg i z rozpędu rzucał się całym ciałem na kota, próbując go przygnieść. Wydarłam się na dzieciaka, kota zamknęłam w swoim pokoju i zwróciłam uwagę matce, ale jedyne co powiedziała to "Oj tam, Bartuś chce się tylko bawić. Bartusiu, nie ruszaj kotka" i wróciła do plotek. Już chciałam zrobić awanturę i ją wyprosić, ale stwierdziłam, że może przesadzam i to tylko wypadek, a ja zwyczajnie mam obsesję na punkcie mojego kota. Nie wiem czemu tak pomyślałam. I czuje się z tym cholernie źle.

Gdy wróciłam do gotowania, siłą rzeczy na chwilę spuściłam wzrok ze wszystkiego co działo się wokół. Nagle odwracam się i widzę kota wbiegającego do salonu i lecącego za nim dzieciaka. Musiał widzieć jak go zamykałam i go wypuścił, gdy nikt nie patrzył. Zdążyłam tylko krzyknąć, gdy oczom ukazał się taki widok - bachor rzuca się na kota, ale kot się wyślizguje i w końcu ma dość, bo rzuca się dzieciakowi na twarz z pazurami. Pewnie wiecie, że koty czasem, jednocześnie trzymając i gryząc, charakterystycznie kopią tylnymi łapami. Więc właśnie tak został potraktowany "Bartuś", konkretniej jego twarz. Trzymałam garnek z wrzątkiem, wiec zanim go odstawiłam i podbiegłam, madka była pierwsza. I w celu "ratowania swojego dziecka" z całej siły kopnęła mojego kota w pysk (obcasem). Dzieciak ryczy, twarz podrapana, a kot się odsunął i zaczął krwawić. Madka w histerii typu "trzeba dzwonić po pogotowie! ten kocur skrzywdził moje dziecko". Nieważne, ze bachor miał po prostu podrapaną twarz, a kot - jak się okazało - złamaną szczękę i wybite zęby...

Zamiast dzwonić po pogotowie (ze względu na zadrapania na twarzy!), kazałam im się wynosić z domu. Wyszli. Współlokatorka była w takim szoku, że nawet się nie odezwała. Kota natychmiast zawiozłam do weterynarza. Niestety złamanie było dość poważne. Milky, tak się nazywa, teraz pewnie jest już operowany, a ja się tak strasznie martwię. Najchętniej zrobiłabym to samo tej idiotce, a dzieciaka trzymała na smyczy, skoro jest niebezpieczny dla zwierząt.
Komentarze (87)

#834t4

Było to jakieś 10 lat temu. W naszej parafii były 3 msze, z czego ja uczestniczyłam w tej drugiej. Jako że ksiądz aby dotrzeć na tę mszę przejeżdżał przez moją miejscowość, można było pojechać z nim.

Na księdza czekała grupa ludzi, 7 osób, w tym stare wkurwiające baby i trójka dzieci. Ksiądz stwierdził, że to tylko 3 km, więc zabierze nas wszystkich, a dzieci pojadą w bagażniku (w tym ja). Pojechaliśmy.

Wszyscy o nas zapomnieli. Zostawili nas w tym bagażniku. My panika - środek lata, ponad 30 stopni. Wołanie o pomoc nic nie dało. W końcu wyszliśmy bagażnikiem na tylne siedzenie, wyszliśmy z samochodu i poszliśmy na mszę.

Dostaliśmy opie*dol za zostawienie otwartych drzwi auta.
Komentarze (17)

#JjnPA

Dziś nastał dzień, na który szykowałam się przez ostatni rok. Zebrałam całą najbliższą rodzinę w salonie i powiedziałam, że jestem lesbijką. Reakcja moich rodziców była zaskakująco dobra. Mama popłakała się i mocno mnie przytuliła mówiąc, że w pełni akceptuje mnie taką, jaką jestem i że niezależnie od wszystkiego zawsze będę jej kochaną córeczką.
Tata natomiast nastroszył wąs i coś tam poględził o tym, że zawsze marzył, aby zostać dziadkiem, a teraz musi liczyć na to, że jego jedyny syn – zakała rodu, przestanie wreszcie grać w te głupie gry komputerowe i zabierze się za podrywanie dziewczyn.

Tymczasem mój brat stwierdził, że małżeństwo jest przereklamowane oraz bardzo kosztowne i właściwie to nikomu do szczęścia nie potrzebne. Znacznie więcej satysfakcji dają gry komputerowe, zielsko i porno na RedTube. Powiedziawszy to wyszedł tłumacząc, że level sam się nie wbije.
Ojciec westchnął ciężko, a matka uroniła kolejną łzę – nie wiem, czy to ciągle było spowodowane moim wyznaniem, czy też uświadomieniem sobie społecznej dysfunkcjonalności mojego brata.

Na koniec głos zabrała nestorka rodu – siedząca dotąd cicho babcia odchrząknęła, poprawiła sobie okulary i całkiem poważnie powiedziała, że to nic innego, jak taki krótki epizod w moim życiu. Każda brzydula przez to przechodzi. Spowodowane jest to faktem, że wreszcie zdałam sobie sprawę, że jestem szpetna niczym strach na wróble stojący na ziemniaczanym polu i że żaden kawaler mnie nie zechce. Następnie chwyciła mnie za rękę i patrząc głęboko w oczy rzekła: „Ale nie przejmuj się, kochana. Każda potwora znajdzie swego amatora. Zobacz na swoją mamę. Byłam pewna, że trafi do zakonu, a tu proszę – trafił jej się mąż. Może niezbyt bystry ani zamożny, ale zawsze coś. Klopsików zjesz?”.
Podczas gdy my patrzyliśmy po sobie z otwartymi buziami, babcia pokuśtykała do kuchni odgrzewać klopsy.
Nie tak sobie wyobrażałam mój coming out...
Komentarze (21)

#YDrqY

Piątek przed majówkowym weekendem. Podjeżdżam pod hipermarket - ludzi tłumy, parking zapchany. Krążę tak po tym parkingu w poszukiwaniu miejsca. Nagle widzę, że jakiś facet stoi przy odpalonym aucie i przez telefon gada. No to otwieram okno i pytam:
- Wyjeżdża pan?
A ten, z dumną miną i cały uradowany odpowiada:
- Tak, na cały weekend, do Zakopanego!

Nie udało mi się utrzymać powagi :D
Komentarze (21)

#HOAPO

Kiedy byłam dzieckiem myślałam, że oryginalne ciuchy biorą swą nazwę z tego, że produkuje się jedną określoną rzecz z danego projektu w jednym unikalnym rozmiarze (dlatego też były takie drogie).
Byłam mega dumna, ponieważ moja babcia jest krawcową i szyła mi oryginalne ubrania :D
Komentarze (3)
Dodaj anonimowe wyznanie