Dwa lata temu związałem się z pewną dziewczyną. Układało nam się znakomicie. Ania nie dość, że była pięknością, to na dodatek jej charakter mnie onieśmielał. Wiadomo, miała wady. Każdy jakieś ma niedoskonałości. Jednak kochałem ją całą, nawet w tej "najgorszej" odsłonie, akceptowałem ją. Dla mnie zawsze była najlepsza.
Mieliśmy mały problem na początku naszego związku. Otóż przed Anią miałem kilkanaście partnerek. Były to moje eksdziewczyny, ale też przygody na jedną noc. Ania sama nie była dziewicą, ale miała problem z tym, że mogłem uprawiać seks z laskami, których kompletnie nie znałem. Dla Ani nie było mowy o seksie bez miłości. Spała jedynie ze swoim byłym, którego kochała. Jednak po czasie dała spokój z tym tematem, bo uznała, że przeszłość nie ma znaczenia i przecież mamy takie samo podejście do wierności. Taaa.. Takie samo podejście do wierności, do czasu.
Pewnego dnia stało się coś, czego nigdy bym się nie spodziewał. Ania zaproponowała mi otwarty związek. Byłem zszokowany. Ania stwierdziła, że ona dostatecznie się nie wyszalała i jest jeszcze młoda, a ja też zapewne tęsknię za swoimi seksualnymi podbojami. Nie, wcale tak nie było. Kochałem ją i wystarczała mi tylko ona. Na inne nawet nie patrzyłem. Chciałem tylko ją. Oczywiście nie zgodziłem się i uznałem, że ten pomysł jest kiepski. Okej, nie wracała już do tego tematu.
Kilka miesięcy później przyznała mi się do zdrady. I to nie jednej. Nie była w stanie powiedzieć, z iloma poszła do łóżka. Tłumaczyła mi się, że chciała spróbować seksu bez zobowiązań, zobaczyć jak to jest i się jej to spodobało, szukała wciąż nowych wrażeń. Ale nie mogła znieść dłużej okłamywania mnie, dlatego przyznała się do wszystkiego.
Rozstałem się z nią. Do dzisiaj męczy mnie, dlaczego moja cudowna Ania zmieniła się do tego stopnia. Chyba nigdy nie poznam powodu.
Wczoraj gdzieś zapodział mi się w domu telefon. Po dłuższych poszukiwaniach postanowiłam skorzystać z jedynej sprawdzonej metody. Wzięłam komórkę mojego syna, aby wysłać sobie sygnał. Kiedy wybrałam mój numer, na ekranie aparatu zamiast napisu „Mama” pojawił się napis „Lucyfer”. Tak wykarmione moją własną piersią dziecko postanowiło sobie zapisać najukochańszą rodzicielkę w swej książce telefonicznej...
W tym roku zaczęliśmy budowę naszego wymarzonego domu. W tym tygodniu moi teściowie kupili działkę obok i zaczynają budowę tego samego projektu. Żeby być bliżej i żeby było "faj-kurwa-niej"...
Wiecie, jak wygląda slime? Mam nadzieję, że wiecie - taka papka, którą dzieciaki uwielbiają robić. Moje dzieciaki też. Wstałem więc sobie ja pewnego ranka i patrzę w przedpokoju, leży slime na podłodze. Podniosę - pomyślałem, a następnie to właśnie uczyniłem. Gdybyście chcieli wiedzieć jak rozróżnić slime od gówna półrocznego szczeniaka, to teraz już wiem - wtedy jak się okazało, nie wiedziałem.
Mało się nie zesrałem ze strachu, oglądając straszny serial sprzed parunastu lat. Serio, do dzisiaj mam lęki, a okazało się, że to w ogóle serial kierowany do odbiorców w wieku 8-13 lat. Jak na moje 27, to nieźle działa.
Dzisiaj na rozmowę o pracę przyszedł Pan. Pan był bardzo miły, Pan miał potrzebne kwalifikacje, Pan był bardzo fałszywy. Na koniec rozmowy dokładnie temu Panu przypomniałem skąd mnie kojarzy.
Pan bił mnie, wymuszał kasę, upokarzał kilka lat w podstawówce.
Pan pracy nie dostał. Pan był w potrzebie, bo zwolnili go dyscyplinarnie w poprzedniej pracy. Pan ma rodzinę i głodne dzieci. W branży (dość hermetycznej) pracy już nie znajdzie.
To był mój najszczęśliwszy dzień w życiu. Ja miałem go zatrudnić we własnej firmie. Po pracy poszedłem do domu i powiedziałem o wszystkim mojej żonie. Ona też Pana dobrze zna. Poszliśmy na najdroższą kolację w życiu. I jesteśmy szczęśliwi.
Jestem nauczycielką w drugiej klasie podstawówki. Jeden z uczniów jest "specyficzny". Nie potrafi skupić się na zadaniu, nie radzi sobie w sytuacji rówieśniczej, często popada w konflikty. Całe szczęście - rodzice współpracują ze szkołą i wspólnymi siłami staramy się poprawić sytuację.
Dzisiaj rano chłopiec dostał od swoich rodziców pamiętnik, taki zamykany na najprostszy kluczyk. Od razu po przyjściu do szkoły przybiegł do mnie, żeby się pochwalić i pokazać, co już napisał. W środku, na pierwszej stronie, zapisana była data oraz początek wpisu: "Moje emocje: ...". Dzieciak ma zamiar sprawdzać, jakie emocje czuje najczęściej.
Ośmioletnie dziecko świadomie zaplanowało pracę nad sobą samym. Chce nadać konkretne nazwy swoim uczuciom i panować nad nimi.
A teraz zastanówcie się - czy ktokolwiek z Was, dorosłych, podjąłby się czegoś takiego?
Bierzcie przykład. Ja wezmę.
Okres potrafi być ciężki, szczególnie z zapaleniem pęcherza, zwłaszcza gdy ma się zatrucie pokarmowe i treść chce wychodzić nie tą stroną, co pozostałe dwa przypadki.
Gorzej, jeśli się ma pod opieką roczne dziecko. Dodatkowo dziecko jest marudne, bo chore, i chce być cały czas na rączkach i nie może spać.
Szczególnie gdy ojciec dziecka też ma zatrucie pokarmowe...
Strasznie się pocę i rujnuje mi to życie. Biorę leki i stosuję silne dezodoranty, ale to wciąż za mało. Wystarczy, że między jednym pomieszczeniem a drugim jest kilka stopni różnicy, a ja przechodząc do tego cieplejszego w ciągu minuty jestem cała mokra.
Paradoksalnie najgorzej jest w zimie. Nie jestem w stanie przecież okryć czymś twarzy, więc tam odczuwam te zmiany temperatury najbardziej. Wystarczy, że wsiądę do autobusu i wychodzę z niego spocona. Boję się też łapać górnej rurki, bo ludzie ciągle skarżą się, na spoconych ludzi, którym wali spod pachy, a ja nic na to nie poradzę, że aż tak się pocę.
Włosy muszę myć codziennie, nie dlatego, że się przetłuszczają, dlatego, że są przepocone. Jak nie wychodzę z domu, to dopiero po 3 dniach muszę umyć włosy, bo w domu mam stałą temperaturę.
W-f w szkole to był koszmar, zawsze wychodziłam z niego mokra i śmierdząca, a nie miałam nigdy możliwości wzięcia prysznica. Zresztą nie potrzebuję sportu, by wyglądać jakbym się kąpała w ubraniu, sama jazda autobusem w zimie wystarczy, abym wyglądała, jakbym się nie myła od tygodnia.
Nie mogę nawet nosić plecaków, bo po kilku dniach ramiączka są tak przepocone, że smród czuć z kilometra. Na plecach za to na bluzkach mam ogromne plamy od potu, bo w plecaku jest mi tam za gorąco.
Najgorsze jest to, że mam strasznie wrażliwą skórę, jak tylko się spocę, cała twarz mnie piecze tak, że mam ochotę zdrapać sobie skórę. Nie mogę nawet nosić makijażu, bo raz, że muszę z twarzy zmyć pot, żeby nie zwariować, a dwa, nieraz było tak, że pot kapiący mi po twarzy rozpuścił mi WODOODPORNY eyeliner i tusz do rzęs.
Ogólnie dopóki nie wyjdę z domu (poza latem oczywiście) wszystko jest w porządku. Potem wyjdę na dwór i później trafię do miejsca, gdzie jest 5 stopni cieplej niż na dworze, a ja po kilku minutach śmierdzę, twarz dosłownie ocieka mi potem, a włosy wyglądają, jakbym myła je w oleju. Nawet jak już ten pot ze mnie odparuje, to włosy są już na przegranej pozycji. Do tego ciągle twarz mnie boli od potu cieknącego po twarzy, jak kropla wpadnie do oka, to już w ogóle idzie się zesrać z bólu, a co chwilę mi się to zdarza. Próbowałam już wszystkich możliwych sposobów, ale nic na mnie nie działa, całe społeczeństwo ma mnie za to za śmierdziela, a w szkole nie miałam ani przyjaciół ani życia, bo zbyt fajnie się nad śmierdzielem znęcać.
Mam 24 lata i zakochałam się w facecie o 27 lat starszym. Od razu wspomnę, że nie jest bogaty, nie ma samochodu, zwykły, poczciwy chłop. Czuję się przy nim świetnie, nie czuję tej dużej różnicy wieku. Jedyne czego się boję, to co powiedzą na to rodzice i rodzina.
Dodaj anonimowe wyznanie
