#wx493
Od pewnego czasu jestem w stanie zaobserwować, że większość matek, które zaszły w ciążę w wieku nastoletnim jest wielce dumna ze swojego osiągnięcia, jakim było rozłożenie nóg.
Przeraża mnie fakt, że takie dziewczyny uzyskują poklask coraz to większej grupy osób, które podziwiają je i twierdzą, że dziewczyny wspaniale radzą sobie w życiu. Gotuje mi się krew, kiedy czytam na temat kolejnej dziewczyny, która zaciążyła wieku 16-17 lat i na dodatek jest wielce rozżalona, że rodzice czują się zawiedzeni swoim dzieckiem, które zamiast uczyć się na przyrkę, zrobiło sobie dziecko.
Nie jestem w stanie powiedzieć takiej dziewczynie, że dziecko to szczęście i nie powinna czuć się winna. Powinna, i to bardzo, choćby ze względu na to, że nie są nawet w stanie wychować tego dziecka. Nikt mi nie wmówi, że szesnastoletnia dziewczyna jest gotowa na zostanie rodzicem, a jej umiejętności pozwolą jej to maleństwo wychować. Ktoś, kto nie ukończył nawet gimnazjum, ekonomicznie jak i życiowo jest uzależniony od mamy i taty - oni mają najbardziej w tej sytuacji przesrane.
Taka dziewczyna zwykle nie jest nawet w stanie przygotować obiadu, pomóc latorośli w pracy domowej ani znaleźć pracy, która godnie pozwoli rodzinie przeżyć do "pierwszego".
Wstyd mi za społeczeństwo i za akceptację tego typu "prokreacji". Wychowanie seksualne leży, a coraz to młodsze dziewczynki rodzą niewinne istoty, które przez większość życia nie będą nawet w stanie poznać luksusu naszych czasów, jakim jest pełna rodzina, inteligentna i wyedukowana mama oraz kochający i dojrzały tata - bez ingerencji finansowej babci. która musi utrzymywać "błędy" swojej córki, która nie umiała trzymać nóg blisko siebie chociaż do osiemnastki.
Myślę, że twoim największym problemem jest bycie na bieżąco z wszystkimi grupami dla młodych rodziców i pierworódek. Na tyle ci to zryło beret, że zamiast cieszyć się ciąża czy macierzyństwem martwisz się cudzym życiem. Naprawdę, zajmij się sobą, odinstaluj socialmedia, poczytaj jakaś mądrą książkę wydaną przed erą AI, wyjdź na spacer, spotkaj się w parku z innymi mamami, odetchnij.
Rozumiem Twój argument, ale nie jestem pewien, czy masz rację. Moim zdaniem, wyłączając ekstrema, wiek nie jest tym, co przesądza jakim kto będzie rodzicem. Na pewno nie brak nastoletnich rodziców, którzy dali sobie radę. Nie brak też i ludzi po trzydziestce, którzy w dalszym ciągu nie ogarniają samych siebie oraz najbliższej rzeczywistości.
Gdyby dzieci mieli wyłącznie ludzie na to gotowi, czy to w Twoim uznaniu, czy ogólnie, a więc samodzielni, odpowiedzialni, o dobrej sytuacji finansowej itp., ludzkość by wymarła.
A jednak, DLA samego dziecka jest lepiej miec dotoslych rodzicow niz nieigarnietych nastolatkow za name I Tate.
Wiadomo, ze sie zdarza-, ale zazwyczaj nastolatkowie nie sa dojrzali emocjonalnie do tej roli.
Ja nie rozumiem, dlaczego próbujesz powielać stereotypy, które mocno zaszkodziły zarówno polskiej demografii, jak i subiektywnym odczuciu szczęścia przez sporo osób.
16 to za wcześnie, ale sypiesz takim jadem próbując nagiąć w drugą stronę, że to aż przerażające. Czerpanie wiedzy o wychowaniu z grup na fb też nie jest czymś, czym warto się chwalić.
Kobietom wmówiono, że mają robić karierę, a na dzieci przyjdzie czas po dostaniu się na szczyt, że małżeństwo w wieku 25 lat to za wcześnie, wtedy może zaręczyny, ale z czekaniem na salę 3 lata. I wiesz co? Z tych, które wybrały tę ścieżkę, większość nie jest szczęśliwa. Ich dzieci tym bardziej. Znam rodziców po doktoratach i znam rodziców po podstawówkach i korelacji którą próbujesz udowodnić po prostu nie ma, a może jest nawet odwrotna. Pomoc dziadków z wnukami też była kiedyś normalna - przecież właśnie dlatego kobiety dostały niższy wiek emerytalny, żeby babcia mogła pomagać z wnukami. Dopiero od jednego pokolenia staje się to dziwne.
Jedyne z czym się zgodzę to "pełna rodzina", to dla dzieci jest bardzo istotne. Więc jeśli nawet taka 16tka jest w ciąży, to należy się jej wszelkie wsparcie w wychowaniu i poprowadzeniu sytuacji tak, by ojciec dziecka też był zaangażowany. Plucie, wytykanie palcem i wmawianie wszystkim winy na pewno temu nie służy.
Kobietom wmówiono... Drogi Panie, nadeszły czasy, kiedy kobiety wreszcie przestały słychać innych, a zaczęły siebie. Czy są szczęśliwe? Różnie z tym bywa. Czy wcześniej były szczęśliwe? Zapewne w takim samym procencie jak teraz.
Więc daruj sobie zwalanie winy za dzietność tylko i wyłącznie na kobiety. Zapewniam, że większość z nas ich chce. Ale chcemy też móc decydować o sobie, mieć własne pieniądze, niezależność, wolność i własne życie.
Chcemy mieć dzieci z odpowiedzialnym partnerem, który nie będzie tylko dawcą nasienia, ale również zaangażowanym ojcem. Tylko tyle i aż tyle.
Nikt nikomu nic nie wmówił. Po prostu nie chcą skończyć jak ich matki. Jestem z rodziny wielodzietnej, brak prywatności, własnego pokoju, czasu, uwagi i zaspokojenia podstawowych potrzeb, plus oglądanie na co dzień jakie to uwiązanie mając dzieci, opieka nad młodszym rodzeństwem to był mój obowiązek bo rodzice w pracy, a po pracy zmęczeni i sfrustrowani. Mając 20-25 a nawet 30 posiadanie dzieci to ostatnie co by mi przyszło do głowy. Za to mocno byłam zdeterminowana żeby się uczyć, skończyć studia, znaleźć prace i wyrwać z tego środowiska. I widzę też osoby które były jedynakami albo rodzice mieli ich dwójkę, z małą różnicą wieku i te osoby dość wcześnie miały swoje dzieci bo po prostu nie znały z autopsji tego co ja. Czy są szczęśliwe nie wiem, na pewno ich rodzice (dziadkowie ich dzieci) mają większe zasoby żeby im teraz pomóc przy dzieciach. Ja na wsparcie nie mogę liczyć bo przy kilkorgu dzieciach nie było mowy o odłożeniu pieniędzy, na jedzenie też były dni, że brakowało.
Pluc I palcami wyrykac nie ma sensu bo to juz nic nie zmieni. Ale Tez nie ma sensu Brac z tego przykladu. Nastolatkowie nie sa jeszcze emocjonalnie wystarczajaco dojrzali by byc rodzicami. Sami sa jeszcze troche dziecmi. Mozg nastolatka wciaz sie rozwija. Co szkodzi zaxzekac te kilka lat I miec dziecko w wieku np. 24i by dojrzalszym czlowiekiem, lepszym rodzicem DLA swojego dziecka,?
"osiągnięcia, jakim było rozłożenie nóg"
Nie lubię ordynarnych kobiet. Tak, owszem, zdaję sobie sprawę, że to bajt, pisany przez płeć dowolną.
***
Przeanalizuj użycie zwrotu
ROZKŁADAĆ NOGI
(czynność w odniesieniu do kobiety).
Możliwość użycia:
Tak, każda osoba znająca polszczyznę może to powiedzieć.
Typowy kontekst:
Zwrot bywa używany jako obelga, seksistowskie uprzedmiotowienie lub mowa nienawiści.
***
I to by było na tyle.
Masz rację, to zdecydowanie zbyt wczesny wiek. Dlatego ja w wieku 17 lat zrobiłam pierwszą aborcję