#wMr4n
Od 20. roku życia walczę z trądzikiem. Wypróbowałam różne leki, maści, maseczki, antybiotyki, diety, kuracje naturalne i chemiczne. Robiłam kosztowne badania. Przeczytałam pół internetu i wiele książek. Nic na dłuższą metę nie działa w 100% (do wypróbowania mam jeszcze tylko retinoidy, ale waham się, bo boję się skutków ubocznych). Staram się jakoś zaakceptować swój wygląd, wmawiam sobie, że aż tak bardzo tego nie widać, albo że ludzi to nie obchodzi. I o ile dla bliskich znajomych nie jest to temat do rozmów (chyba że sama go zacznę), tak dalsze osoby koniecznie chcą mi pomóc i ni z gruchy, ni z pietruchy, proponują jakieś leki itp. Niby nic strasznego, ale moja samoocena w takim momencie sięga dna.
Ostatnio byłam na przyjęciu, postanowiłam się wystroić, na co dzień prawie się nie maluję, ale nałożyłam pełny makijaż i czułam się naprawdę dobrze, wydawało mi się, że prawie nie widać mojego największego kompleksu. A jednak... pewna dalsza znajoma po dwóch minutach rozmowy zaczęła wypytywać, czy przyjmuję jakieś leki na trądzik. I moja wizja ładnej twarzy legła w gruzach.
Tego typu sytuacji miałam już sporo, a to klient w pracy proponuje mi aloes na twarz, a to ktoś inny, kogo prawie nie znam, daje mi maseczki na trądzik. Wiem, że to z dobrych chęci, ale pomyślcie, czy widząc osobę z nadwagą podchodzisz do niej i pytasz, czy może próbowała mniej jeść, bo widzisz, że ma nadwagę? Nie, bo to byłoby uznane za chamskie. Wmawiam sobie, że nie jest tak źle, ale ktoś co chwilę wyprowadza mnie z błędu. Walczę sama ze sobą, bo boję się już wychodzić do ludzi, kiedy ktoś tylko na mnie patrzy, mam wrażenie, że gapi się na moje pryszcze i myśli sobie, że mogłabym coś z tym zrobić.
Powiecie: olej innych, ale to nie jest takie proste w tym wyidealizowanym świecie. Może dla wielu osób przesadzam, ale chyba tylko osoba, która zmaga się z tym problemem umie to zrozumieć. Po prostu żyjmy swoim życiem i nie wtrącajmy się w cudzą twarz, jeśli o to nie prosi.
Oczywiście, że grubi ludzie słyszą takie rzeczy. Propozycje diet, psychodietetykow, badania hormonów. Łapiesz się w niewygodny zakres problemów zdrowotnych, gdzie jest on na tyle popularny, że większość rozmówców też się kiedyś z tym zmagało, na tyle lekki, że nikomu się nie włącza lampka jak przy poważniejszych chorobach, że lepiej unikać tematu. A z drugiej strony trzyma Cię na tyle długo i nic nie działa, że już wymaga specjalistycznej wiedzy, którą ty masz, a oni nie, i ciotkowe gadanie nie pomoże.
To samo jest z otyłością, hirsutyzmem, endometriozą, lipodemią, nałogami, łuszczycą, łysieniem, AZS, a nawet nowotworami (mój wujek też miał nowotwór, musiał mieć operację - o wycięciu jakiegoś niegroźnego pieprzyka). Popularne wersje są dość powszechne, co zachęca ludzi do swobodnego gadania, ale jak Ci się wylosuje gdzieś z końcówki spektrum… 😥
Ale jakich ty leków próbowałaś skoro nadal nie spróbowałaś retinoidów? To jest podstawa większości maści na trądzik. Trądzik to choroba skórna i dlatego jeżeli nic innego nie pomogło, to trzeba to leczyć lekami.