Jak wielkim przegrywem jestem? Jestem 30-letnim prawiczkiem, mieszkającym u mamy na garnuszku, z bardzo biednego domu, bez ambicji, tyrającym za najniższą krajową, nieporadnym i kompletnie niedążącym do polepszenia swojego życia. Żeby było ciekawiej, z kobietami mam kłopot z poznaniem kogoś z zamiarem związku od zawsze (od nastoletnich lat) do tego stopnia, że kupiłem sobie realistyczną lalkę i śpię z nią w łóżku jak z żoną albo dziewczyną i do niej się przytulam. Jak to tuszuję? Kłamię, nie mówię prawdy o swoim życiu prywatnym, miłosnym, zawodowym i materialnym. Zawsze wymyślę jakąś bajkę lub bajki (już wymyśliłem) i je znam na pamięć i powtarzam, tak by wypaść w miarę korzystnie w oczach rozmówcy. Wskutek tej mitomanii straciłem praktycznie wszystkich kolegów ze starych lat, gdyż poznali prawdę o mnie. Cóż, nie każdemu szczęście jest pisane, a ja sam wskutek kłamstw, którymi chciałem zamaskować swoje kłopoty, tylko je z czasem powiększyłem.
Dodaj anonimowe wyznanie
To duży plus, że zauważyłeś, że to Twoje kłamstwa oddalają innych od Ciebie, zamiast tłumaczyć to innym powodem, który by wykluczał Twoją odpowiedzialność.
Z tego błędnego koła mitomanii można wyjść np. zapisując się na terapie grupową żeby mówić o tym jakim się jest naprawdę. Zaczynając od powiedzenia o tym, że masz problem z mówieniem prawdy - żeby terapeuci byli przygotowani na to, że możesz uciekać w inne scenariusze. W taki sposob można anonimowo dowiedzieć się co inni myślą o Tobie, oswajać się że ludzie Cię widzą takim jakim jesteś w rzeczywistości.
Jest to okazja do otrzymania konstruktywnej krytyki adekwatnej do swojej sytuacji, albo chociaż droga do akceptacji. Jak nie masz zamiaru nic zmieniać to trochę słabo męczyć z wyrzutami do samego siebie do końca życia.
Kłam lepiej, tak by się nie gubić w swoim kłamstwie.
Rozpoznałeś problem, zacznij go rozwiązywać.
Zamiastmyslec co nie masz pomysl Ile dostales od Boga I Mu dziekuj;) caly ten materializm ktory spoleczenstwo naokolo wmawia ze to sukces I chore ambicje a to prowadzi tylko do depresji I unieszczesliwiania samego siebie, wmawiania ze taki biedny. Nie wiesz za co dziekowac? To ja Ci powiem: za kazdy poranek, za zdrowie, za rodzine, za kazdy oddech I sekunde. Wszyscy mamy godnosc dziecka Bozego, ktorej nam nikt nie odbierze, naeet sami sobie. Zdanie innych ludzi, opinie I materialne brednie sa nie wazne. I nie klam!