#nWRoI
Od kilku lat, każdorazowo robienie kupy to dla mnie przygoda. Nigdy nie wiem, na co danego dnia trafię, jaka będzie lepkość, mazistość i zapach (nie, smak nie, próbowałam tylko raz, nie polecam). Nie robię często całych, zwartych kup - wtedy jest radość i puszczam wolno te wieloryby. Zazwyczaj są to boby, bobki i dziwnokształtne formy kupienne.
Pierwszego zawsze łapię w papier toaletowy i zaczynam badanie. Rozcieram i poszukuję kawałków, których nie strawiłam. Skąd wiem, że nie trawię ziaren lnu. Potem jest test na zawartość wody, która ew. mogła jeszcze zostać. Ściskam wtedy kawał boba na maksa - czasami lekko przesiąka. Potem czas na wąchy, ale to akurat bardzo rzadko robię. Swoją drogą - gdy robię na rzadko, to takich testów nie przeprowadzam. Ciekawe dlaczego...
Coś na deser? Uwielbiam uczucie tuż po wyróżnieniu. To tak, jakbym nagle uwolniła się od jakiegoś złego wspomnienia.
Hmm....
Nie jest to koprofilia ani
koprofilia skopiczna.
Nie jest to również skatolia czy też koprofagia.
Wygląda na to, że mamy tu do czynienia po prostu z samokontrolą zdrowia (podchodzi pod to ocena koloru, konsystencji, zapachu wydzielin).
W sumie rzecz godna pochwały, bo w wielu przypadkach pozwala wcześnie wykryć problemy z układem pokarmowym.
"Skąd wiem, że nie trawię ziaren lnu."
Nikt ich nie trawi, jeśli nie zostaną wcześniej pogryzione lub zmielone. Osłonka nasionek jest odporna na działanie soków trawiennych człowieka.
Sraty-taty.
Smacznego!