Nie mam dziewczyny (nigdy nie miałem), nie staram się specjalnie, żeby takową mieć (chłopaka też nie, chociaż by mi to nie przeszkadzało). Mam pracę, mieszkam sam, jestem pod trzydziestkę, nie jestem zakompleksionym nastolatkiem mieszkającym z rodzicami, który ma na wszystko czas. Do żony i dzieci mnie nie ciągnie. Mam jakieś tam życie towarzyskie (na stopie koleżeńskiej), więc nie jestem raczej socjopatą. Preferuję spotkania w małym gronie, z osobami, które znam przynajmniej od pewnego czasu, nie głośne imprezy co tydzień. Akceptuję samego siebie i do terapeuty się nie wybieram, a na siłę nikogo szukać nie będę.
Ot, anonimowe wyznanie chłopaka, jakich pewnie wiele na tym świecie.
Dodaj anonimowe wyznanie
Niezły hardcore, jedno z ostrzejszych wyznań na stronie. Zabrakło jeszcze tylko żebyś napisał, że lubisz kanapki z serem i keczupem.
Biseksów wcale nie jest aż tak wielu, przynajmniej poza więzieniem :)
Wow. Normalnie szok I niedowierzanie . Tylko samego wyznania zabraklo
W tej stronie chodzi o wyznania, a nie opisywania siebie. No ale ok. Jesteś jakiś tam anonimowy typek, bez rodziny i w sumie ci to pasuje. Ok, akceptuję.
fuj, idzie się zwymiotować. Lecz się chłopie na głowę.