Ja mam trochę odwrotny problem. Uwielbiam pisać, podobno robię to całkiem znośnie, ale brakuje mi wyobraźni i kreatywności. Mam jakiś zalążek uniwersum i rys bohaterów, ale pomysłu na fabułę brak :(. Ktoś coś wymyśli za mnie?

Zihat, może i nie jestem autorem książek, ale chętnie też ci coś doradzę - po prostu pisz sporo. Niekoniecznie tę właśnie historię, możesz zacząć od jakichś krótszych opowiadań (ale też mogą być związane z uniwersum). Serio, to naprawdę pomaga. Kiedy patrzę na moje stare teksty, mogę śmiało stwierdzić, że są okropne, ale gdyby nie one tak podobnie wyglądałoby to, co obecnie piszę. To też w dużej mierze jest kwestia ćwiczeń. Druga rada - czytaj, a czytając zwracaj uwagę na sposób, w jaki autor buduje zdania, całe akapity, jakich słów używa, w jaki sposób rozpoczyna dialogi.
Ale oczywiście, niekoniecznie to co zadziałało u mnie, zadziała u kogoś innego.

@Alie No widzisz, razem może byśmy coś utworzyli sensownego :D

@Amper Czytam książki od bardzo małego, średnio po ok. 30 pozycji literackich na rok. Nie jest to może dużo, ale wystarczająco, aby mieć obycie. Naturalnie, zwracam również uwagę na styl i formę, niestety nie potrafię tego przenieść na własny tekst. Brzmi może i dziwnie, ale to trochę tak jakby nie mając talentu do malowania próbowalibyśmy namalować własny obraz, patrząc wcześniej na dzieło mistrza i próbować zachować jego styl.
Pierwsze kilku stronnicowe opowiadanka zacząłem pisać w wieku 6-7 lat, teraz gdy je czytam trudno powstrzymać uśmiech, z wiekiem wyglądały lepiej, ale wciąż daleko im do tego bym mógł nazwać je choćby dobre. Jednak przyznam, że opowiadania pisałem dość rzadko, brak oczekiwanych rezultatów zniechęcał mnie do tego. Od dwóch lat zabrałem się może za 5 opowiadań i skończyłem zaledwie jedno. Aby przeskoczyć pewne bariery potrzebny jest talent, ta swoboda w pisaniu, której mi brakuje. Czasem jak miałem wenę to w ciagu kilku godzin potrafiłem napisać kilka stron, zwykle jednak godzinami patrzę się po prostu na kartkę zapisaną do połowy i po 10 razy zmieniam jej zawartość, a potem patrzę na nią kolejny raz i widze że dalej nie nadaje się do czytania, tyle że nie mam już pomysłu co i jak zmienić. Jednak zgodzę się z tym, że zapewne żmudne ćwiczenia pod aktywnym okiem wprawionego korektora mogłyby znacznie poprawić jakość moich tekstów pod wieloma względami. Niestety nikt ze znajomych nie zajmuje się takimi rzeczami.

@Zihat a może spróbuj nie czytać tego co piszesz i nie poprawiać? Też kiedyś skupiałam się na tym, żeby wszystko od razu było dobre i to był chyba mój największy błąd, bo i tak potem musiałam to zmieniać, bo po czasie dobre wcale nie było. Spróbuj kompletnie nie patrzeć na to co piszesz, dopiero po skończeniu sprawdź i popoprawiaj całość. Nie będziesz tracił weny i się irytował przez to, że musisz co chwile sprawdzać. No i też pamiętaj, że wszystko da się wyćwiczyć. Może ktoś bez talentu nie namaluje arcydzieła, ale jak złapie ogólne zasady to stworzy coś przyzwoitego. Zresztą nawet taki dobry malarz najpierw poświęca setki/tysiące godzin na to żeby dojść do wprawy i tworzy coraz lepiej. No i pamiętaj, że twój tekst nie musi być mistrzowskim pisarstwem, czasem im prostszy styl tym lepiej.

@Zihat Zawsze też możesz spróbować w inny sposób dać życie swojemu uniwersum i historii.
Niektóre firmy robią konkursy na np. wymyślenie fabuły gry komputerowej, wystarczy poszukać ;)

A poza tym polecam metodę ,, płatka śniegu". Wypisz najważniejsze sceny, ułóż je w kolejności w której mogłyby się wydarzyć i dopiero później rozwijaj każde z nich - dość sporo to daje :D
Przede wszystkim; nie poddawaj się. Nikt nie rodzi się mistrzem, a jeśli historia potrafi poruszyć twoje serce, pomyśl, że to samo mogłaby zrobić z sercami innych.
Poza tym - czasem historia jest nawet ważniejsza od ,,stylu" którym zostaje opowiedziana. Styl da się wyrobić, do stylu da się przywyknąć; ale historii poza tobą nikt nie opowie.

@kotek123 Jak wspomniałem kiedy mam wenę to poleci kilka kartek z marszu. Zwykle jej jednak nie mam, albo kiedy się kończy zabieram się za mozolne poprawianie tekstu, którego efekt jest po prostu nie zadowalający.
@ElveaMiri Mniej więcej w ten sposób właśnie postępuję. Wymyślam pewne zdarzenia główne od początku do końca historii i następnie dopiero staram się je łączyć. Akurat to z tym łączeniem mam największy problem. Ja to nazywam realizacją fabularną i tu objawiają się braki talentu. Nie potrafię nadać temu emocji i stylu. Te czynniki w ogromnej mierze decydują czy historia będzie wciągająca.
Nie mniej jednak dziękuję za rady i zainteresowanie tematem. Poddawać się nie zamierzam.

Kaligrafowal

Ale najpierw nagrał, żeby nie zasnąć w trakcie :p

@LovaZef A to ciekawy sposób kaligrafii musiałby być - nowoczesna kaligrafia klawiaturowa :D

Potwierdzam... Ja dość szybko i dużo piszę, ale 4 do 5 tyś. słów na godzinę nigdy nie udało mi się przekroczyć. Być może są (pewnie są) jacyś wirtuozi klawiatury, którzy zdublowaliby mój wynik (10 tyś/godzina), ale autor twierdzi, że pisze w tempie 30 tysięcy słów/godzina, to już nie jest wykonalne.

@Cyklochlorobutan stawiam,że to Krzysztof Rutkowski :)

Tak, to Mróz. Zwłaszcza, że pracuje, bo nie chce stracić uprawnień. Chodzi o aplikację, jak zawiesisz wykonywanie zawodu to trzeba aplikację od nowa robić.

Też pomyślałam o Mrozie. Pisze jak opętany książkę za książką :) Ledwie coś się kupi a już kolejne napisane. Nie znam nikogo innego kto pisze książki tak szybko.

Nie wiem kto Ci powiedział, że nie można zaczynać zdania od "więc", ale kłamał, bo można. Więc to nie jest błąd.