#i80ja
Kiedy wychodziłam, wymieniliśmy się numerami z zamiarem umówienia na kawę. Po kilku dniach zadzwonił i spotkaliśmy się, było świetnie. Bardzo mi się spodobał; był inteligentny, oczytany, uprzejmy i zabawny. Praktycznie nie przestawaliśmy mówić, mieliśmy bardzo dużo wspólnych tematów, zainteresowań... Pod koniec spotkania odprowadził mnie pod dom. Pocałowałam go szybciej, niż zdążyłam pomyśleć, po czym szybko ulotniłam się za drzwiami, zostawiając go lekko zaskoczonego.
Rozpoczęcie mojego pierwszego roku studiów zapamiętam na długo. Nie wiedziałam czy się śmiać, czy płakać, więc w efekcie wyszedł mi nieco histeryczny śmiech. Ten inteligentny, oczytany, uprzejmy i zabawny facet był moim wykładowcą.
Spotykaliście się dalej?
Owszem, ale tylko na zaliczeniach.
Pustko@ tekst miesiąca!
Takie sytuacje zdarzają się częściej niż myślicie – też kiedyś poznałem fajną dziewczynę na tydzień przed rozpoczęciem roku akademickiego, wymieniliśmy się numerem i umówiliśmy na kawę za dwa tygodnie. Spotkałem ją jednak szybciej, bo okazało się, że jest studentką w mojej grupie (zaczynałem doktorat, pracowałem więc na uczelni). Nie, nie znaliśmy swoich nazwisk, a tylko imiona.
Co z toną jest nie tak? Napewno jesteś po 30 i umawiasz się z dziewczynami 10 lat młodszymi.
@Kuba20 jak zaczynał dopiero doktorat to mógł być tyle co po studiach magisterskich więc pewnie miał 24-25 lat, czyli dziewczyna mogła być 5 lat młodsza. Ale tak by było zakładając, że oboje poszli na studia od razu po maturze, równie dobrze to dziewczyna mogła być starsza od niego bo np. w wieku 30 lat zdecydowała pójść na studia.
Miałem wtedy niecałe 25, a ona 22, bo zaczynała drugi kierunek.
@Kuba20 a co jest nie tak z ludźmi umawiajacymi się z młodszymi/starszymi? Między mną a moim partnerem jest 13 lat różnicy, jesteśmy przeszczęśliwi i nie odczuwamy tej różnicy wieku.
No i co, przecież związków wykładowca studentka jest wiele. Przecież to nie zabronione.
Ojejku