Jak chodziłem do szkoły podstawowej i gimnazjum, to co roku odbywała się „góra grosza”. Tata miał własną firmę i często w NBP wymieniał grube na drobne, wtedy też zawsze brał dla mnie kilka złotych w groszach. Wiadomo, każdy się cieszył, bo szczytny cel, a te 20 zł to i tak nie był duży koszt. Najbardziej cieszyli się ci, co te grosze liczyli, bo żeby mieli łatwiej, zwykle dawałem im pieniądze w woreczkach i rulonach menniczych. Ale za jednym razem widząc, że do liczenia idzie kolega, którego bardzo nie lubiłem, na jego oczach rozerwałem te rulony i woreczki, aby miał więcej liczenia. Ot, taki wredny dzieciak był ze mnie.
Dodaj anonimowe wyznanie
Akcja Góra Grosza tak naprawdę miała zupełnie inny cel. Wyprodukowanie jednogroszówki kosztuje kilka groszy więc się nie opłaca. A ludzie chomikują miedziaki w domu w różnych słoikach i pudełeczkach bo im to przeszkadza w portfelu. A jak zrobili akcję dzieciaki prosiły rodziców o te grosze , kilka ton monet wróciło do obiegu i mennica na długo miała spokój.