#bKhJ2
Pewnego dnia spotkała mnie dosyć nietuzinkowa sytuacja, a mianowicie - siedziałem umundurowany na przystanku, wraz z dwoma kolegami, czekając na autobus. Nagle spostrzegłem wysuniętą dłoń przed sobą. Podnoszę głowę i widzę mężczyznę ok 35 lat, z zarostem, ubranego nieschludnie oraz z wytatuowanymi rękoma i okolicami oczu. Pierwsza myśl "pijak jakiś, liczy na hajsy". Wtem jednak powiedział, patrząc na mnie, "za służbę". Zaskoczyło mnie to bardzo, ale mimo to podałem rękę. Mężczyzna przysiadł się nas i tu zaczyna się meritum...
Zaczął opowiadać nam jak był w "Czerwonych Beretach", że odbył misję w Iraku, różnego rodzaju szkolenia, pokazał przestrzeloną lewą nogę i tatuaż na piersi ze stopniem chorążego. Wyżalił się na państwo, na to jak funkcjonuje...
Podjechał w pewnym momencie autobus, trzeba było wsiadać. Na zakończenie, wypowiedział takie słowa: "Widząc was, wiem, że kiedyś będzie lepiej, że Polska będzie lepszym krajem. Czołem!" i odszedł...
Nasunęła mi się refleksja po tym spotkaniu... Obok nas żyją ludzie, którzy mają ogromne zasługi na bardzo zróżnicowanych płaszczyznach, odznaczyli się czymś szczególnym i mijamy ich w codziennej, szarej egzystencji. Szkoda, że weterani zostają oddani w niepamięć.
Jak to mówią: "Z historii Polski jestem dumny, teraźniejszości się wstydzę, a przyszłości obawiam"
Mam nadzieję że Polska jakoś się wyliże z tego całego bagna. W nas, młodych ludziach ze szczerym patriotyzmem w sercach nadzieja. Tylko my możemy powoli to zmieniać.
Zgadzam się z tobą w 100%.
Wczoraj byłam na zbiórce żywności Caritas. Pod sam koniec przyszła 84-letnia Pani i poprosiła, abyśmy popilnowali jej zakupy, a ona w tym czasie coś kupi, ponieważ od zawsze wspiera takie inicjatywy. Kiedy wróciłam, zaproponowałam tej kobiecie, że zaniosę jej zakupy, ponieważ były bardzo ciężkie. Kiedy byłyśmy już na miejscu zaprosiła mnie na herbatę. Mieszka sama. Rozmawiałyśmy ponad godzinę o Polsce, opowiadała mi swoje losy w czasie wojny (jej Tata zginął w pierwszym transporcie w Katyniu, kiedy miała 10 lat). I wtedy powiedziała te pamiętne słowa: "Kochana, my, starsi ludzie wierzymy, że oni nie ginęli na marne. Pokładamy w was, młodych, wielkie nadzieje. Polska niepostrzeżenie znika, a nam pozostała już tylko modlitwa." Nas, młodych, jest coraz więcej za granicą, gospodarka ojczystego kraju jest niszczona, są sprzedawane ziemie obcym, za idoli obierani są puści youtuberzy, a słowo "patriotyzm" traci już swoje pierwotne znaczenie. Obudźmy się! Bo niedługo już będzie za późno...
Wcale tak nie sądzę. Proszę tylko popatrzeć ilu maminsynków, którzy odnoszą się bez szacunku nawet do swoich rodziców, sobie wychowaliśmy. A gdzie jakieś ideały? Mam wrażenie, że dzisiaj ważne dla młodzieży jest zjarać się, uchlać, skombinować skądś hajs i pośmiać się ze słabszych.
Może generalizuję, ale jak widzę te wszystkie "szlachta nie pracuje" to zastanawiam się, czy o taką Polskę warto było walczyć,
Przypomniało mi się wyznanie chłopaka który spotkał w Biedronce bezdomnego żołnierza II WŚ
To jest właśnie to. Poświęcasz się dla Polski, a rząd bezmózgich świń nie jest nawet w stanie zapewnić byłym żołnierzom mieszkania.
Jak mają zapewnić im mieszkanie skoro w pierwszej kolejności są imigranci? Są rzeczy ważne i ważniejsze... Co z tego, że zasłużył się dla naszego kraju, przecież oni też coś kiedyś dla nas zrobią... np. wysadzą czy coś
Poproszę o link do tego wyznania
@sandi21 Ciężko mi będzie znaleźć, ale zobaczę co da się zrobić
@themisiekworld Masz mistrza :D
@Drojan To ja też dołączę się do czekania na link
Sam czasem myślę, czy w przyszłości nie pójść do szkoły pod oficerskiej. Póki co, nie mam ochoty rodzinie o tym mówić, by ich nie stresować.
Powiem Ci, chcialęm iść do szkoły oficerskiej we Wrocławiu, lecz niestety powiedzialem to rodzinie. Od tamtej pory nie odzywali siędo mnie, albo caly czas krzyczeli i opowiadali durne historie o żołnierzach... Nie poszedlęm z powodu tego, że kontakt z nimi bym stracił, lecz mam zamiar ale już nikomu nie mówiąc pójsc do NSR
@mironmiron kupię Ci słownik na gwiazdkę tylko podaj adres.
Ostatnio patrząc na to jak wygląda wojsko w Polsce, nie wiem czy o prostu nie pójść do woja np w finlandii
A jak - według Ciebie - wygląda wojsko w Polsce? Bo nie rozumiem. ;)
Mamy głównie technologie z lat 70-80. Nie dałoby się tym za bardzo walczyć kontra np. takim Leopardom, jeżeli Niemcy by nas zaatakowali.
Pomimo, że mamy jedno z najlepiej wyszkolonych wojsk,z tego co mi wiadomo
A czegóż innego można się było spodziewać? Od zawsze tak było - najbardziej zasłużeni traktowani byli przez rządzących jak pionki. Po grze wkładane do pudełka i zapomniane. Dla "góry" nie liczą się ludzie.
aż mnie ciary przeszły. szacunek dla tego pana. mam nadzieje że nikt z waszej klasy nie obnosi się z mundurem i nosi go godnie.
Aż mam łzy w oczach
Szczerze, te klasy "wojskowe" nie mają żadnego sensu. Jestem w technikum na kierunku informatycznym z wychowaniem proobronnym. I z tego, co zauważyłam bardzo nas skrzywdzili wszelkiego rodzaju zajęciami. W 1 kl było nas 35 osób. Teraz jestem w 4 klasie i klasa liczy 22 osoby. Część osób nie dała rady przez jakieś zajęcia poza lekcyjne. I jedyne, co z tego mamy, to dzięki współpracy z WATem, jak dostaniemy certyfikat ze szkoły za to "wojsko", to będziemy mieli kilka dodatkowych punktów na uczelnię.
Cyrki są z tym niesamowite. A im młodsze roczniki, tym mniej szacunku do munduru. Aż żal patrzeć.
Kurde! Gdzie to takie piekne profile w technikach mozna wyrwać....
Cześć i chwała bohaterom!
A mnie denerwują uczniowie szkół o takich profilach lansujący się w mundurach na mieście. Z całym szacunkiem, na mundur to trzeba zasłużyć.
Co jak co, ale w wielu przypadkach to niestety prawda. Potem wielu z nich myśli, że wielcy z nich komandosi, a niestety - niektóre z tych szkół charakteryzują się niskim poziomem...