#XFk5f

Dawno, dawno temu moja babcia opowiedziała mi historię o mojej mamie.
Była to smutna opowieść o kobiecie, która za alkohol potrafiła oddać to, co kobieta ma najcenniejsze.
Ja, jako mała dziewczynka postanowiłam, że nigdy, ale to nigdy będę taka jak ona.

Teraz mam 35. Mam męża, dwójkę dzieci, pracuje na etacie i od przynajmniej 5 lat zmagam się z alkoholizmem.

Oni o tym nie wiedzą, bo pije, kiedy wszyscy już pójdą spać.

Walczę ze sobą. Potrafię nie pić kilka tygodni, ale wystarczy tylko impuls i znów płynę.
Mówią, że geny nie wpływają na człowieka. Nie ważne kto cię urodził, ważne kto cię wychował. G.... prawda. Babcia nie piła, nie paliła, a ja powielam prawie cały schemat życia mojej matki.

Czuję, że przegrywam sama ze sobą.
Bo niby walczę, ale ten mój atak przeciwko mojemu wrogowi jest coraz słabszy.
rocanon Odpowiedz

Tak to jest z dziećmi alkoholików, jedni piją bo ojciec/matka pili, inni są abstynentami bo ojciec/matka pili.

Anonimus85

Dokładnie, nie ma co się genami zasłaniać. Psychika, wychowanie, doświadczenia.

Conwalaria

Niekoniecznie, Twoja teoria to kolejny stereotyp. Jest sporo dzieci alkoholików, które po terapii mają zdrowe podejście do alkoholu.

DODA

Ale skłonność do uzależnień się dziedziczy. Na uzależnienie wpływa psychika, wychowanie, styl życia i geny. Po prostu osoba będąca dzieckiem np alkoholika ma większą szansę, że łatwiej i szybciej się uzależni, ale to nie znaczy, że uzależni się na pewno, bo na to mają wpływ też inne rzeczy.

WodaGazowana

A ja jestem dzieckiem alkoholika i problemu nie mam ani w jedną ani w drugą stronę. Alkohol lubię ale w sensownych ilościach a nie do urwania filmu. Ja po prostu alkoholu nie demonizuje ale i nie robię z niego kumpla do każdej okazji.

DODA

Jesteś albo mogłaś być w takim razie w grupie ryzyka, ale wszystko jest na szczęście dobrze. Dokładnego mechanizmu dziedziczenia skłonności jeszcze nie znamy. Mogłaś nie dostać genów/genu odpowiedzialnego za skłonność do uzależnienia albo go masz, ale nie jest aktywny z jakiegoś powodu. Plus dziedziczy się tylko skłonność, co nie daje całkowitej pewności choroby. Alkoholizm jest trochę jak np cukrzyca czy nadciśnienie. Odziedziczysx skłonność, ale nie musisz zachorować, zwłaszcza jak się pilnujesz.

WodaGazowana

Aha. Czyli albo mam, albo nie mam albo mam ale udaje ze go nie ma. Jestem albo mogłam być w grupie.
Ani ja ani moje rodzeństwo nie mamy problemu z alkoholem. Bardzo ciekawa pula genów co? Żadnemu z nas nie przypadł w udziale pociąg do alkoholu, nikt z nas tez nie wzdryga sie na samą myśl o nim.
Alkoholizm jest w tej rodzinie po stronie mężczyzn a mimo bardzo licznej rodziny mój dziadek (alkoholik) miał synów którzy mają same córki lub miał córki, które genu nie dostały. Albo gen jest uśpiony na całym pokoleniu albo jesteśmy pokoleniem kończącym. Psycholog wytłumaczyła mi, ze któregoś dnia przychodzi na świat taki członek rodziny który kończy takie patologie i żyje normalnie lub- w rodzinie lekarzy rodzi sie malarz. No bywa i tak.

DODA

Nie znaleziono jeszcze genu warunkującego skłonności do uzależnienia. A wystarczy sobie poczytać o sposobie dziedziczenia genów, w tym tych wyjątkowych, żeby wiedzieć, że istnieją np geny hipostatyczne i epiststyczne, gdzie, gdy jest jeden gen, maskuje on drugi. Powiedzmy, że ktoś dostał gen maskujący skłonności do uzależnienia i po sprawie. I tak mogło być w całym pokoleniu, bo genetyka to loteria. Poza tym, nie dziedziczy się po rodzicach wszystkich odmian genu, ktos może dostać po uzależnionej osobie, że tak powiem, zdrowy gen. Możliwości jest mnóstwo, tym bardziej, że tego dokładnego sposobu dziedziczenia nie odkryto jeszcze. Jednak badania wskazują, że dziedziczy się skłonności, a nie, że na pewno ktoś się uzależni. W takim przypadku chodzi o to, że ktoś może mieć szczęście na loterii genetycznej i tych skłonności nie odziedziczyć. Ale my nie wiemy, który gen za to odpowiada i jak konkretnie działa, może się uaktywnić po pewnym czasie dopiero, dlatego ogółem mówi się, że dzieci osób uzależnionych są w grupie podwyższonego ryzyka, bo mogą te skłonności mieć, mogą nie mieć, a mogą być uspione.

WodaGazowana

Moim zdaniem dzieci alkoholików jeśli już są bardziej narażone to poprzez wychowanie. Bo sama piszesz „mogą mieć, mogą nie mieć, gen może być uśpiony”. Ze wszystkim na świecie tak jest a dziedziczymy nie tylko po rodzicach. Nie wykluczam ze gen moge mieć/ nie mieć/ mieć uśpiony, ale sama przyznasz ze to zdanie brzmi głupio jeśli chcesz udowodnić dziedziczenie.

DODA

Chodzi o to, że za skłonności może też odpowiadać kilka genów i jeśli dostaniesz wszystkie, jesteś bardziej narażony, jeśli tylko część, mniej. Nie mówię, że tylko genetyka za to odpowiada. Ona ma w tym swój bardzo niewielki udział, wychowanie czy psychika mają faktycznie większy. Ale odniosłam się do wypowiedzi snonimus, bo jednak te geny swój udział mają, choć niewielki. A że nie wiemy, jak są dziedziczne, który gen czy geny za to odpowiada, to stwarza tym większe ryzyko.

Dragomir

Tak samo jak dzieci niealkoholików zostają czasami alkoholikami, a inni nimi zostają, mimo braku wzorców w rodzinie. I co z tego?

tramwajowe Odpowiedz

Nie ma znaczenia czy rodzina to widzi, czy wie. To czuć w Twoim zachowaniu. Też będziesz miała dzieci z DDA, jeśli nie podejmiesz leczenia.

Puzon Odpowiedz

Masz męża z którym śpisz i nie czuje, że pijesz ?przez 5 lat udało Ci się to ukrywać ? Albo coś między Wami jest nie tak albo mąż wie i ma to w głębokim poważaniu.

BlueBlood

Albo nie chce przyjąć do wiadomości i sam przed sobą zaprzecza. Nie chce mi się wierzyć, że nic nie zauważył.

DODA Odpowiedz

Nie wiem, kto stwierdził, że geny niet wpływają na człowieka. Dziedziczy się skłonności do mnóstwa chorób, taka prawda. Poszukaj sobie najrawde DOBREGO psychologa/terapeuty/psychiatry zajmującego się uzależnieniami. Ostatnio zorganizowano nam pogadankę z psychiatrą zajmującą się właśnie uzależnieniami, kobieta opowiedziała o tyłu metodach, że szok. Warunkiem jest tylko dobry specjalista, który dopasuje do ciebie metodę. Walcz o siebie i rodzinę, nie musisz być w tym sama.

tramwajowe

Dodam, co już tu nie raz pisałem: szukać do skutku!
Terapeuta to człowiek - zawsze znajdzie się taki, który się nie spodoba, który irytuje. Taki który powie coś nie tak, a osoba szukająca wsparcia łatwo się zniechęca. Są różne metody pracy, dla różnych ludzi odpowiednie.
Autorko, nie zrażaj się tylko szukaj kogoś przy którym poczujesz się bezpiecznie.

KruszynkaDrobniutka Odpowiedz

Tutylko terapia pomoże. Zawalcz o siebie na serio bo źle skończysz.

Nvm Odpowiedz

Z tego co kojarzę to były już badania z których wynikało, że skłonność do uzależnień jest dziedziczna. Czy masz trudniej? Owszem, ale to nie oznacza, że nie możesz wyjść z tego zwycięsko. Jeśli nie dla siebie to dla dzieci, by miały dobry wzorzec.

bazienka Odpowiedz

sama nie wygrasz
przyznaj sie przed sama soba i idz do AA

ohlala Odpowiedz

Może mi ktoś wyjaśnić: "za alkohol potrafiła oddać to, co kobieta ma najcenniejsze"? Bo czegoś się nie domyśliłam.

DODA

Uprawiała seks za alkohol/pienoadze na alkohol.

ohlala

@DODA

Dzięki!
(ale jprdl, faktycznie najcenniejsze😂)

Niewiemcowymyslic100

Ja zrozumiałam, że dziecko oddała teściowej na wychowanie. Dlatego babcia jej to opowiadała, bo matka gdzieś balowała

Conwalaria Odpowiedz

Pijesz nie dlatego, że Twoja matka piła. Pijesz, bo nie radzisz sobie z problemami. Po alkoholu Twoje problemy przestają być istotne, zapominasz o nich, dlatego pijesz, bo prościej zamaskować problemy, niż je rozwiązać. Poszukaj grupy wsparcia AA, to że przyznajesz się do choroby to już duży krok. Możesz bezpłatnie odbyć sześciotygodniowy odwyk. Zawalcz o siebie, bo alkoholizm zabija wszystko co dobre w Twoim życiu.

Aju Odpowiedz

Jako dziecko alkoholika masz tylko dwie drogi do wyboru, albo pijesz nałogowo albo nie pijesz wcale. Ja od siebie Ci powiem że bez terapii trudno sobie z tym poradzić, wytrzymasz miesiąc albo i 12, a później ogień. Alkoholizm to kupa mechanizmów które działają przeciwko Tobie, i dopóki ich wszystkich nie poznasz to nie poradzisz sobie z tym w zdrowy sposób , albo będziesz siedzieć na dupościsku co ostatecznie prowadzi do zapicia, albo idziesz na terapię. Ja byłem i nie piję już dwa lata, jesteśmy rówieśnikami, z tym ze ja piłem 10 lat. Uważam że powinnaś porozmawiać z mężem o swoim problemie, to Ci trochę ulży i zarazem da kopa do tego aby skorzystać z fachowej pomocy, jeśli teraz nic z tym nie zrobisz to uwierz mi że to co się dzieje teraz to dopiero początek, alkoholizm to choroba postępowa i jeśli w porę tego nie przerwiesz to masz duże szanse na to aby osiągnąć dno, każdy ma swoje

Zobacz więcej komentarzy (17)
Dodaj anonimowe wyznanie