Ja naprawdę nie rozumiem tego bólu dupy niektórych (podkreślam, NIEKTÓRYCH) matek o to że nie każdy toleruje dzieci w restauracjach... no kuźwa, kiedyś z nudów przeszukałam internet w poszukiwaniu restauracji/kawiarni przyjaznych dzieciom, wyszukało mi ponad 20 takich miejsc, tylko w moim mieście. W każdym był jakiś plac zabaw, kącik z zabawkami, przewijaki czy krzesła do przebierania. Ale nie, madki muszą na siłę pchać się w miejsca do których ludzie przychodzą zjeść w spokoju, mimo że mają fajną alternatywę w postaci miejsc w których dzieci na pewno nikomu nie będą przeszkadzać. Dodam, że akurat w moim mieście takie "prodziecięce" restauracje mają naprawdę dobre opinie i przystępne ceny (sama w niektórych bywam), a i tak na profilach dzieciatych koleżanek non-stop widzę wpisy typu "Co to dziecko komu przeszkadza? To normalne, że krzyczy, skacze, to noramlne że się mu uleje, odbije po jedzeniu, to tylko dziecko! Ale wiadomo, status miejsca i komfort wystrojonych pań jest przecież ważniejszy, a matki najlepiej zamknąć w domu!!!"
Eh, no nie dogodzisz.

Taka sytuacja nie jest NIGDZIE normalna. Renoma restauracji nie ma tu nic do rzeczy.

Według mnie najbardziej zawiniła obsługa, ludzie są różni i wielu ma w dupie co inni pomyślą. Dziecko naruszało przestrzeń prywatną innych klientów i na to nie ma usprawidliwienia, gdyby to bezdomny chodził po stolikach to z prędkością światła by wyleciał. Miałam kiedyś podobną sytuację i kierownik po zwróceniu uwagi wyprosił klientów bez pociągania kosztów co z resztą było uprzejmością dla tej nie ogarniętej rodzinki

Mnie raz dobiła para z dzieckiem w restauracji. Zaprosiłem znajomą do restauracji. Wszystko fajnie i pięknie oprócz jednego mankamentu - Madki z berbeciem (wiek - kilka miesięcy) i mężem. Młoda, Nowoczesna. Co to dziecko nie będzie jej ograniczać - Ona ma Prawo !!! I nic to że dziecko drze ryja ciągle (nie dziwie się - to jest NIEMOWLE - ma do tego prawo), dodatkowo nakarmiła je przy stoliku (restauracja mając w pamięci niedawne afery z tym jej nie wyprosiła) - co niekoniecznie jest przyjemnym doznaniem wizualnym przy jedzeniu.. I kij w oko że zepsuli wieczór wszystkim na sali - przecież dziecko nie będzie ograniczało jej możliwości realizowania się socjalnego.

Aż mnie wkurzyło, co za bezczelność. Jak ja nie cierpię takich rodziców

Aż mi się przypomniała ta dziewczynka w książce Musierowicz (nie pamiętam tytułu) co się przedstawiała fałszywym imieniem i nazwiskiem i przychodziła do obcych domów na obiadki

Cudze smakuje najlepiej

Ja bym na nia nakrzyczala,moze by się poplakala i więcej nie przylazla

Mój brat ma takie dziecko i takie podejście do życia. Wszystkie święta i rodzinne spotkania zmarnowane, bo bachor wszystkim włazi na głowę i wsadza brudne paluchy w talerze, a potem wyciera w czyjeś ubranie. I nieodłączny tekst mamusi owego bachorka - "ciocia cię dawno nie widziała, idź do cioci (babci, wujka, dziadka), mamusia musi zjeść i odpocząć... Owa mamusia i tatuś nie ruszą się zza stołu żeby się waliło i paliło (kupa w majtach bez pieluchy, przewrócona choinka, kot targany za ogon, potłuczona cukiernica itp), bo przecież cała rodzina musi nacieszyć się ich szczęściem. Brrrr, też jestem matką i krew mnie zalewa jak zbliża się rodzinne spotkanie. A od rodziców mam zakaz wyrażania swojej opinii, bo synowa taka wrażliwa, że będzie jej przykro. Dodam, że to żadna patologia. To pani psycholog dziecięca..... I pracuje z trudną młodzieżą. Może po prostu za długo już pracuje?

W ekskluzywnych restauracjach już tak jest. Porcje jak dla Etiopczyka, czas oczekiwania jak na kolejne przyjście Chrystusa, a temperatura potraw niczym Zimny Lech. Lepiej już zjeść coś na ulicy. Np. w takim Chongqing - żarełko z ulicy tanie, gorące, a pikantne tak że od razu cię odrobaczy ;)