#Vf2zS
Jakiś czas temu, w trakcie podróży pociągiem przez swoją część Śląska, zacząłem szukać we współpasażerach możliwości wyżycia się artystycznie - moją ofiarą padł mężczyzna siedzący kawałek dalej. Facet sprawiał wrażenie totalnie przybitego i załamanego przez trud życia, a przy tym miał perfekcyjnie nieperfekcyjną twarz, idealny model.
Włożyłem w ten rysunek sporo siebie, mało tego - straciłem na tym kawałku papieru ostatni ogryzek mojej ulubionej kredki. Delikatnie oderwałem kartkę od reszty szkicownika, złożyłem na niej swój podpis i wcisnąłem ją w dłoń mojej inspiracji. Koleś zerknął na moje wypociny i zrobił coś, czego się totalnie nie spodziewałem.
Jego oblicze zalało się łzami, nawet nie próbował tego ukryć. Rozumiecie? Trzydziestoletni facet łkający nad papierkiem od nastolatka.
Wstrząsnęło mną - dopiero wtedy zdałem sobie sprawę z tego, że ja również mam wpływ na ludzkie odczucia. I wiecie co? Czuję się onieśmielony do tego stopnia, że ciężko mi nawet ruszyć ołówkiem.
Hmm... Był wzruszony miłym gestem czy zdał sobie sprawę, jaki smutek od niego bije?
A może sobie uświadomił, że naprawdę jest brzydki? :)
Raczej ten smutek...
Kiedyś wracałam do domu i jakiś Pan spojrzał na mnie z takim współczuciem, że było mi go szkoda, że widział mój smutek. Dziwne uczucie kiedy jest się smutnym bardzo długo i nikt tego nie zauważa, a nagle pojawia się człowiek, który widzi wszystko co w tobie siedzi.
Mi się wydaje, że był zaskoczony tym, że nieznany człowiek zwrócił na niego uwagę i go narysował:)
Woow. Wszystkie beztalencia w rysowaniu, malowaniu łączmy się :D
Ja tam jestem beztalenciem we wszystkim. A podobno każdy ma jakiś talent...
Może masz talent do nie posiadania talentu? Albo nie masz talentu do znajdywania swoich talentów
@BananowyArbuz nawet nie strasz, bo opcja że jesteśmy w czymś uzdolnieni, a nie możemy tego odkryć jest przerażająca
Ja jestem beztalenciem w każdej możliwej dziedzinie...
Piszesz fajne komentarze, to jest twój talent :D
No jak ktoś sobie wmawia, że jest beztalenciem, to jak ma nie być 😉 Poza tym talenty trzeba rozwijać. Nikt nie został autorem od swojego pierwszego napisanego słowa. Nawet Słowackiemu powiedziano, że pisze gnioty i dopiero potem się postarał i mamy piękną polską literaturę. Nikt nie został mistrzem świata w biegu już od pierwszego kroku.
Niektórych łączy talent do narzekania i lenistwa oraz brak talentu we wzięciu się za siebie 😉 Od tego by wypadało zacząć!
PS. Wskazówka. Jeśli coś ci sprawia mega radość, a 'nie jesteś w tym dobra', to najprawdopodobnej musisz to po prostu wyćwiczyć, a talent z czasem sam się ukaże.
Czaicie, co jest najgorsze? Możliwe, że mamy talent do, na ten przykład, znanego tylko wśród ludu Gwatemali sportu. Albo czegoś, co ludzie robili czterysta lat temu. Albo bylibyśmy gwiazdą pokroju Ronaldo w zajęciu, które ludzie wymyślą dopiero za tysiąc lat.
łączmy się!
Przepraszam,że pytam,nie atakuję,ale co to według was jest talent? Jakaś magicznie wrodzona umiejętność-robisz coś pierwszy raz i WOAH umiem? Co to jest ten talent do rysowania? Umiejętność odpowiedniego patrzenia.dostrzegania i cierpliwość? A talent do matematyki? A talent do wygłaszania przemów? Nie rozumiem. Fakt,są jakieś tam wrodzone predyspozycje w na przykład śpiewaniu albo sporcie (wysoki/niski wzrost w zależności od rodzaju),które zależą jedynie od fizyczności,ale wiele innych dziedzin? Jak?
@RandomHuman, to prawda, że to nie jest tak, że raz coś zrobisz i BUM wyszło. Tu potrzebne są lata nauki, jednak talent jako taki trochę ułatwia nam sprawę, np. przy śpiewaniu mamy perfekcyjny głos, przy rysowaniu wyobraźnię przestrzenną itp.
Skoro śląsk to pewnie rysujesz głównie węglem * ba dum tss
Chciałabym mieć jakiś naprawdę wartościowy talent. Moim chyba jedynym talentem jest umiejętność zrobienia perfekcyjnej kreski na oku eyelinerem. Choć mam też takie szczęście, że często zaraz po nałożeniu tuszu na rzęsy - kicham. Dziewczyny zrozumieją ten ból.....
Mi nawet kreska za pierwszym razem nie wychodzi :(
Taka rola artysty, przyzwyczajaj się :D
Sparafrazuję: Narysuj mnie tak, jak tego mężczyznę.
Docenił Twój gest. Tak niewiele trzeba, aby zrobić tak wiele.
Musiał być mocno przybity, bo każdy normalny człowiek w normalnym stanie ducha w krótkich żołnierskich słowach by Ci uświadomił, że rysowanie obcych ludzi bez ich zgody jest dość mocno creepy.
Witaj anonimowy artysto, z tej strony również młoda "artystka".
Kocham czytać ludzkie emocje z twarzy, dzięki nim łapię wiele inspiracji. Zaczęłam się orientować, że wychodzi mi to dobrze, gdy przypadkiem udawało mi się przewidzieć ludzkie reakcje, idealnie interpretować każdy ich najmniej zauważalny grymas. Dzięki temu umiem prowokować uśmiech na twarzach innych w dołujących sytuacjach. To wspaniałe, że zorientowałeś się, że masz wpływ na cudze emocje, dla artysty taka świadomość z czasem staje się niesamowitym wyróżnieniem. (W ogóle dzięki piosence "All of me" pokochałam określenie "perfekcyjna imperfekcja" :) ). To, że nieświadomie przyprawiłeś swój obiekt inspiracji o łzy, to nic złego. Poprzez nie wylewamy nadmiar emocji kłębiony w środku. W zasadzie pewnie bym go przytuliła, czy coś.
Twoje odkrycie odnośnie czytania ludzi jest słuszne. Pomyśl, ilu osobom możesz polepszyć humor poprzez samą sztukę. Często właśnie gesty perfekcyjnie wyrażają emocje, nie słowa. Sztuka jest na swój sposób magiczna. Zobaczysz, ilu wartościowych ludzi poznasz, dzięki wpływaniu na emocje.
Fajnie byłoby Cię kiedyś poznać, powodzenia w tworzeniu :)
Taki... miły komentarz, bije od niego takie piękne ciepło :)
Równie dobrze mógłby się wzruszyć innym miłym gestem np. poczęstowaniem cukierkiem. Każdy ma wpływ na uczucia ludzi go otaczających. Gratuluje talentu, ale prawda jest taka że nie wiesz, w jakim stanie był tamten mężczyzna i być może jak niewiele potrzebował by się rozkleić.
Jednak mysle ze on sie nie wzruszyl tylko zdal sobie srawe z tego jak wyglada, jaki smutek od niego emanuje