#Uk07l
No może nie aż tak, ale mam duże problemy z komunikacją z ludźmi. Często brakuje mi słów, zmieniam wymowę wyrazów, zapominam podstawowych słów i macham rękami jak opętana. Gdy nie potrafię czegoś powiedzieć, to czasem próbuję to pokazać albo po prostu wystawiam język ze zdenerwowania (np. zamiast światła/sygnalizacja mówię czerwony, żółty i zielony I pokazuję dłonią gest migania światła).
Potrafię też mówić bardzo szybko i niewyraźnie, tak że nikt mnie nie rozumie. Często po prostu nie odpowiadam komuś na pytanie, bo nie potrafię ułożyć sensownego zdania.
Mam też specyficzny rodzaj wymowy, nieświadomie akceptuję ą, ę i ostatnie sylaby w wyrazie. Kiedy mówię, to często źle odmieniam przez przypadki albo mówię składnią mistrza Yody. Nigdy nie spotkałam się z tym, aby ktoś się wyśmiewał otwarcie z mojego sposobu komunikacji, ale jest to mega niekomfortowe. Tym bardziej, że chciałabym zmienić pracę, ale boję się, że w nowej nie zdobędę klientów ze względu na to, jak mówię.
Osoby postronne myślą, że jestem nieśmiała albo przygłupia. Mam duże zdolności/wiedzę w wielu dziedzinach I potrafię całkiem dobrze wyrażać moje myśli pisząc, ale co z tego, skoro nie potrafię się komunikować z nikim o podobnych zainteresowaniach.
Kobieta która prawie nie mówi to skarb :)
No dobra, żartowałem. Neurolog by wykluczyć problemy na tym tle. Jak negatywnie, to dalej logopeda, jak już tu ktoś radzi. Jeśli nie ten trop, to trzeba pogrzebać w psychice - od jak dawna, może jakieś traumatyczne wydarzenie, może jakieś upokorzenie gdy chciałaś coś powiedzieć spowodowało blokadę - skoro umiesz ładnie pisać, to na pewno nie jest to związane z niedostatkami intelektualnymi. Życzę powodzenia. Jeśli to prawdziwe wyznanie, bo myślę że przynajmniej 70% jest zmyślonych.
Zakładam że da się to rozwiązać, ale nie bardzo wiem jak. Może logopeda? Co prawda kojarzy się to bardziej z dziećmi, ale chyba to jest właściwa specjalizacja od takich spraw.
A z autoterapii, może czytanie na głos?
Jesteś osobą dorosłą, więc jeżeli ten problem nie jest nabyty, to dziwię się że przez tyle lat twoi rodzice nie wysłali cię do specjalisty.
A szkoła? Nie chce się wierzyć, że pedagodzy nie zwrócili na to uwagi. Choćby nauczyciele od języka polskiego.
Żadnej diagnozy, nic?
Pytanie czy tak było od zawsze czy zaczęło się w ostatnim czasie?
Lol, ile diagnoz. Może ktoś trafił, ale najprawdopodobniej masz tą umiejętność niewytrenowaną, jesteś świadoma braków co powoduje sprzężenie zwrotne i spirala się nakręca.
Połączenie umysł - mowa to częsty problem ludzi. Na początek zwolnij - dosłownie - przynajmniej 2x. Rozmawiaj z ludźmi(wolniej). Zawsze mogą to być ludzie, którym za to płacą (obsługa w sklepach, kelnerzy). Nagrywaj dłuższe wypowiedzi na losowo wybrany temat i analizuj je dzień później(wtedy wewnętrzny krytyk jest już bardziej rzeczowy i stonowany).
Jest pełno materiałów w internecie jak się za to zabrać, ale znam takie tylko po angielsku. Żyjemy w takich czasach, że możesz opisać swój problem jakiemuś AI i poprosić o ćwiczenia, żeby sobie z nim poradzić:
"Jesteś ekspertem od komunikacji i wystąpień publicznych, mam taki a taki problem. Dej mnie plan jak mogę nad tym pracować"
W sumie fajna podpowiedź - opisanie problemu AI i zobaczenie, co doradzi. Tylko uwzględniłabym w prompcie też element neurologiczny. Coś w stylu: "Jesteś też neurologopedą i umiesz odróżnić tematy medyczne / neurologiczne od tych, które wymagają jedynie treningu mowy."
@blawatek
Oczywiście neurologiczne sprawy można też sprawdzić, można też wypytać o to AI. Dlatego napisałem, że może ktoś trafił z diagnoza.
Problem opisany przez autorkę nie jest wcale rzadki. Strzelam też, ze trochę hiperbolizuje. Większość z opisanych rzeczy jest do wypracowania.
Uderzyłabym do specjalisty, chyba najpierw neurologopedy (nie po prostu logopedy). On powinien być w stanie wskazać, czy to coś z obszaru jego działki i potrzebna jest diagnoza neurologiczna, czy bardziej kierunek psycholog / terapia.
Daj sobie pomóc, nie ma powodu żeby cierpieć i frustrować się z tego powodu. Trzymam kciuki za dobrą terapię, powodzenia!