Mam pomysł na nazwę "Anonimowi Forever Alone".Też bym na tym forum przesiadywała.

Samotne duszyczki zawsze łakną takich okazji. Sama nie mam do kogo się odezwać i zostały mi komentarze na Anonimowych :)

Już istnieją fora internetowe dla takich ludzi, szukajcie pod hasłem "chan" np. vichan karachan

A może faktycznie rozejrzyjcie się po otoczeniu i znajdzcie kogoś z kim można wyjść na kawę. @LejdiEs, może gdzieś w sąsiedztwie jest jakaś matka, którą możesz zaprosić do siebie, tematy do rozmów się znajdą, jak nie jakieś takie typowe to przecież temat dzieci jest dobrym początkiem.

Serio, spróbować zawsze można, znaleźć jedną wspólną cechę. Czy to praca, szkoła, jakieś wspólne zainteresowanie. Jak przeszkadza samotność to może warto się rozejrzeć i wykazać inicjatywę. Powodzenia! :)

Tak. W gimnazjum moja klasa składała się głównie z dziewcząt. Co miesiąc wybuchała wojna, prawie każda każdą obgadywała, wbijała szpile. Poszłam do szkoły średniej, rozkład płciowy pół na pół. Faceci raz się pokłócili - poszli na "solo", dali sobie po mordzie, a po wszystkim uścisnęli dłonie i poszli na piwo. Umawiali się grupą co weekend na spotkania towarzyskie. A dziewuchy? Jedna zaszła w ciążę, więc druga, niby jej przyjaciółka, celowo próbowała odbić jej partnera. Kłótnie tak, jak w gimnazjum, choć osoby całkiem inne. Żyć się nie dało, bo sądziły, że z racji bycia kobietą ja również mam ochotę brać w tym szopkę.

Czy ja wiem, dla mnie to takie "psioczenie". Wiadomo ze są kobiety lubiące obgadać, odbić faceta itd ale faceci odbijający laski to tez nie jest rzadkość. Równie dobrze można powiedzieć, ze facetom jest trudno kumpla znaleźć, bo zazwyczaj są małomówni i po co kumpel, któremu się nie zwierzysz
Może ja mam szczęście, ale odróżnić potencjalnie spoko znajomą od głupiej pindy nauczyłam się dość szybko. Zawsze miałam więcej koleżanek, teraz na studiach prawie pół na pół, i jakoś mnie zawsze dziwi że ktoś ma taki problem ze znalezieniem chociaż 1 spoko koleżanki

Może i coś w tym jest. Co prawda większość dziewczyn i kobiet, które znam, lepiej się czuje w swoim towarzystwie niż z mężczyznami, ale to nie reguła.
Osobiście definitywnie wolę mężczyzn, ale nie dlatego, że kobiety są fałszywe czy zazdrosne (mężczyźni też potrafią być, i to bardzo). Po prostu z mężczyznami łatwiej jest porozmawiać o czymkolwiek konkretnie i rzeczowo, bez tego całego gadania o emocjach i sprawach osobistych. A kobiety ostatecznie zwykle sprowadzają wszystko do uczuć i wymiany doświadczeń życiowych.

To prawda. Często słyszę od różnych dziewczyn, że lepiej dogadują się z chłopakami (albo by chciały😂) mimo, że mają więcej koleżanek. Ja mam 2 bliskie kumpele i tyle. Większość czasu spędzam z facetami. Czuję się w ich towarzystwie swobodniej. Nieraz jakiś z moich kumpli się zapomniał i mówil do mnie "chłopie" albo "gościu", bo zachowuję się swobodnie, chociaż przyznam szczerze, że chciałbym mieć więcej koleżanek ;)

Moim zdaniem nieprawda. To jest kwestia człowieka, a nie płci. Odkąd skończyłam podstawówkę, czyli całkiem dawno, raczej otaczam się nietoksycznymi ludźmi i serio nie spotykam się z sytuacjami, żeby jakaś kobieta z mojego otoczenia jakoś złośliwie obgadywala albo knuła za plecami. Fakt, że jak mam jakiś problem ze sfery uczuciowej to wolę pogadać z facetem, ale to wynika raczej z tego, że zazwyczaj są mniej emocjonalni i podchodzą do sprawy chłodno i bardziej rzeczowo. Ale generalnie mam też koleżanki, z którymi rozmowa wygląda całkiem podobnie.

Facet na świadka bierze faceta,a kobieta musi mieć kobietę,siostrę,koleżankę,sąsiadkę

Moska, wcale nie musi. Ostatnio moj facet byl swiadkiem na slubie swojego przyjaciela, gdzie drugim swiadkiem byl prat panny mlodej

Wiesz, może to nie do końca wina Autorki? Z czasem dzieje się tak, że ludzie zakładają rodziny, wyjeżdżają albo są pochłonięci pracą i nie zawsze mają czas, żeby się spotkać i pogadać.

Wątpię, by dosłownie każda jej koleżanka założyła rodzinę w tym samym czasie, odtrącając ją. To samo z pracą. Faktycznie mogło to się zdarzyć z kilkoma, ale ewentualne spotkanie nie musi trwać przez całą noc na imprezie i to codziennie. Warto się odezwać, zaprosić gdzieś na kawę, na tę chociażby godzinkę/dwie w międzyczasie, może któryś dzień by koleżance pasował? Albo wybrać się na wspólne zakupy po pracy, to też już jakieś spędzanie czasu. Nie chodziło mi o beztroskie spotykanie się każdego dnia, bo wiadomo, że tak się nie da.

Dokładnie, ja też mam koleżanki, które mają już dzieci, zakładają rodziny, albo żyją w ogóle bez zobowiązań i zawsze raz na jakiś czas udaje mi się z nimi spotkać. to że każdy ma w pewnym wieku swoje życie, to normalne, ale jeżeli tylko chce się utrzymywać kontakty, to nie powinna być przeszkoda. przecież nie trzeba spotykać się codziennie i też nie trzeba od razu na jakiejś imprezie. jeśli moja koleżanka ma małe dziecko, to zazwyczaj spotykamy się u niej w domu, tak żeby małego miała na oku, co nie zmienia faktu, że możemy też przy tym spokojnie pogadać. wydaje mi się, że autorka może mieć w tym swój udział, jeśli unikała kontaktów bo nie czuła potrzeby utrzymywania ich, to nie ma się co dziwić. a wydaje mi się, że to dosyć prawdopodobna wersja, bo przecież przypomniała sobie o koleżankach, dopiero jak poczuła zazdrość i zauważyła, że ona została sama.

Prawie 40letnia ja się nie zgadza. Mam 3, ale dobre.
Nie ilość a jakość.