#Q9ygo

Mieliśmy wtedy po 15-16 lat. Początek września, w szkole jeszcze luzy, więc większość czasu po lekcjach spędzało się na świeżym powietrzu. Siedzieliśmy wtedy w 5 osób na boisku szkolnym starej podstawówki, do której wszyscy chodziliśmy, przy dość ruchliwej drodze. Nie pamiętam o czym wtedy dyskutowaliśmy, w każdym razie rozmowa została gwałtownie przerwana przez huk rozbijanego samochodu.

Stara corsa roztrzaskana na drzewie. Taki widok zastaliśmy. Nikt się na moment nawet nie zawahał. Koleżankę wysłaliśmy do pobliskiego sklepu po pomoc. Drugiej kazaliśmy stanąć kawałek dalej na drodze, by zatrzymywała ewentualnie jadące samochody. Ja i dwóch kolegów próbowaliśmy wyciągnąć kierowcę, młodą dziewczynę, z samochodu. Była zakleszczona i pomimo naszej walki, naszych starań, nie udało się. Zmarła na naszych oczach. Strażacy, którzy przyjechali chwilę później, a potem ratownicy medyczni z karetki, reanimowali ją jeszcze przez ponad godzinę, ale bez skutku.

Od tamtej pory minęło 14 lat, a ja nadal czasami się budzę zlany potem i mam przed oczami tę scenę. Wyraz twarzy tej dziewczyny, do końca świadomej. Jej wzrok, błaganie o pomoc i jednoczesną świadomość, że umiera. I naszą bezsilność.

Mimo że każdy z naszej paczki poszedł swoją drogą i nie widujemy się tak często jak kiedyś, dalej mamy ze sobą kontakt. I co roku, w rocznicę tego wypadku, chodzimy na cmentarz złożyć kwiaty na grobie dziewczyny. Co roku widujemy się z jej rodzicami i za każdym razem słyszymy to samo. "Nie mogliście jej pomóc", "Zrobiliście co mogliście". I za każdym razem mamy nieodparte wrażenie, że zrobiliśmy za mało. Że mogliśmy się wtedy bardziej postarać, to wtedy może by żyła.

Kiedyś jeden z sąsiadów moich rodziców, który doskonale znał sprawę, zapytał nas na cmentarzu, dlaczego jesteśmy tutaj co roku. Mimo że minęły już lata i powinniśmy iść dalej w życiu. Długo zastanawialiśmy się nad odpowiedzią, aż w końcu koleżanka odparła "Bo to jedyne co możemy zrobić. Przyjść tutaj i prosić na jej grobie o przebaczenie, że wtedy zrobiliśmy za mało, by ją uratować".
Arabell Odpowiedz

Byliście bohaterami. Nie mogliście nic zrobić. Bądźcie świadomi, że chcieliście. Niejeden dzieciak by się na to nie zdobył..

Dragomir Odpowiedz

Wspaniała postawa. Bolec, mógłbyś wziąć przykład z nich, może coś by z ciebie jeszcze było.

wyzwolonaa

Serio nawet pod takim wyznaniem musisz dorzucić coś o mnie? Gdybym znalazła się w takiej sytuacji, też próbowałabym pomóc. Ty za to śmiałbyś się, że "hehe baba nie umie kierować"

Dragomir

Ty byś robił zdjęcia i się lansował na tej pomocy, a może nawet byś zrobił spontanicznego streama w social mediach jaki to nie jesteś bohaterski.

wyzwolonaa

Nie, takie zachowania to wyłączna domena prawaków (patrz oburzenie na pokaz twojego idola memcena przy temacie dopłat dla artystów, konfa przejmująca się zwykłymi ludźmi dobre sobie)

Arabell

Dragomir ty jesteś wszechobecny na tej stronie wszystko komentujesz XXD

Arabell

Weź może poznajcie się w realu, bo traktujecie tę stronę jak.. no nie wiem, wasz czat

wyzwolonaa

W realu nie zadaję się z mizoginami

Furuya Odpowiedz

Cuda dzieją się zwykle tylko w filmach. Zrobiliście co mogliście, nie przeszliście obojętnie. Idźcie dalej. Nie każdego da się uratować. Czasem jest tak, że ktoś umrze, nieważne jak bardzo będziesz się starać Ty czy lekarz. Ale naprawdę, zostawcie to już za sobą. Rozpamietywanie tego w kółko nie jest zdrowe. Ona nie żyje, ale Wy tak.

Arabell

Masz rację

Lyssa Odpowiedz

Z jednej strony - dobrze, że zareagowaliście, jednak z drugiej - jeśli ktoś oddycha samodzielnie, to NIGDY nie próbujcie go samodzielnie wyciagac - no chyba, że samochód się pali.

Przede wszystkim - jak ktoś jest zakleszczony, to pojawia się kwestia, że ten ucisk, jednocześnie może stanowić granicę pomiędzy życiem a śmiercią - a nawet minimalne zelżenie, rozpoczyna równię pochyłą w jednym kierunku - której bez wiedzy i sprzętu nie ma się szans przechylić w drugą stronę. Szarpiąc się z kimś w samochodzie, czy na chama próbując ściągnąc motocykliście kask - prędzej się go zabije, niż pomoże.

Na podobnej zasadzie - jak ktoś ma wbite coś w ciało - NIE WOLNO tego wyciągać - bo z dużym prawdopodobienstwem zwyczajnie sie wykrwawi.

Dodaj anonimowe wyznanie