Nie potrafię odnaleźć się w towarzystwie. Nie jestem rozmowna, odpowiadam głównie na pytania, siedzę tylko jak mysz. Nawet przy rodzinie nie potrafię być pozytywna, rozmowna, wesoła. Właśnie taką chciałabym być osobą, bo smutnych ludzi nikt nie lubi. Ale nie potrafię inaczej, a taka jestem – sztywna.
Dodaj anonimowe wyznanie
A może gdy przestaniesz na siłę chcieć być wesołą i rozmowną osobą i zaakceptujesz to kim jesteś, łatwiej będzie Ci się odezwać - bez presji, bez oczekiwań, po prostu wtedy, gdy będziesz mieć coś do powiedzenia?
Może masz autyzm
Autyzm u nie brak luzu czy poczucia humoru.
"Właśnie taką chciałabym być osobą, bo smutnych ludzi nikt nie lubi"
Chcesz BYC taka zeby BYC lubiana? Nie jestes zupa pomidorowa, zeby wszyscy cie lubili. Czy ty ich lubisz?
Czy umiesz sie rozluznic w towarzystwie I dlaczego nie? Czy przez wlasne oczekiwania wobec samej siebie?
Ps. Klapouchy z kubusia puchatka byl smutny I go lubiono I tak. To co ludzie nie Lubia to zazwyczaj sztucznosc I udawanie kogos, Kim sie nie jest.