#Pj1LY
Moja rodzina - zarówno żona, jak i rodzice lubią chwalić się tym, że piszę książki. A wiecie co jest najciekawsze? Że każdą z nich czytają tysiące ludzi, ale nie moja rodzina. Ani żona, ani rodzice - nikt z nich tego nie przeczytał...
I jeszcze wszyscy jednym głosem stwierdzają, że to takie "specjalistyczne i oni się nie nadają do takich rzeczy"... To tak jakby jawnie mówili mi, że moje książki "dla laików" są beznadziejne, bo nie nadają się dla laików...
Piszę kolejną książkę i już jest mi przykro, że nikt mi bliski tego nie przeczyta.
Piszesz podręczniki, bez fabuły i bohaterów. Jak ktoś nie interesuje się informatyką, to trudno wymagać by przezytał taką lekturę. Jakby twoja żona napisała np. podręcznik o dzierganiu, to przeczytał byś?
Ja pisałam z fabułą i bohaterami, a i tak część rodziny nie chciała nawet przyjąć w prezencie wydanych powieści. Każdemu nie dogodzisz...
Jaki piękny stereotyp. Facet może pisać o programowaniu, a kobieta o "dzierganiu".
Didja zależy co napisałaś. Jeśli romans też bym mi się tego nie chciało czytać - nie lubię ich. Za to chętnie przeczytałabym sci-fi, postapo albo fantasy.
Szczerze powiedziawszy to i tak powinni przeczytać. Tym bardziej, że się nią chwalą. Nie muszą przeczytać wszystkich ale z jedną by wypadało.
@JMoriartyy Kobieta też może pisać o programowaniu. Raczej nie miało to być szowinistyczne, po prostu taki przykład wpadł mu do głowy.
No i ujawniła się feministka :)))
Zamiast oczekiwać zainteresowania i uwagi ze strony rodziny, zamiast domagać się poklasku i doceniania Cię z ich strony, może powinieneś zainteresować się tym co oni robią i co ich interesuje? Docenić pracę Twojej żony, hobby Twojego taty, wysiłki Twojej mamy? Zapomnieć na chwilę o swoim egocentrycznym światku, uwolnić się od pragnienia bycia w centrum uwagi i skupić ją na innych, na bliskich? Pomyśl jak ich by to uszczęśliwiło, ile Tobie dało by radości widzieć jak oni opowiadają o swoich pasjach, o rzeczach im najbliższych, jak się otwierają i jak czują się ważni dzięki Twojemu zainteresowaniu. Piszesz podręczniki programowania martwych systemów, ale nie rozumiesz programowania ludzkich emocji. Naiwnością jest oczekiwanie poklasku i wdzięczności, każdy jest tak naprawdę zainteresowany tylko samym sobą. Prawdziwe szczęście da Ci miłość i radość Twoich bliskich, nie ich poklask i łechtanie poczucie Twojej własnej ważności...
A skąd wiesz, że się nie interesuje. Chyba każdemu byłoby przykro, gdyby najbliźsi nie przeczytali jego książek.
^up nie psuj takiego pięknego komentarza.
Przecież poradniki dla początkujących programistów są przydatne dla osób, które chcą zajmować się programowaniem, bo jest im ono do czegoś potrzebne. Niech autor wyznania cieszy się, że rodzina go wspiera, jest z niego dumna i przy okazji wyjrzy trochę zza czubka swego nosa. Jeśli tak bardzo mu zależy, to może poprosić kogoś z rodziny o przeczytanie fragmentu, żeby ocenił czy np. językowo jest ok, czy jest przystępnie napisane. Inny problem jest taki, że wielu programistów powtarza, jak istotna jest rola programowania w dzisiejszym świecie i że warto uczyć podstaw programowania, ale jednocześnie wielu z nich robi z tej dziedziny wiedzę tajemną, która dostępna jest tylko dla wybranych, godnych, by się uczyć tego wybitnego fachu. Wielu czuje się lepszych od innych. A jak już programista jeszcze dodatkowo dobrze radzi sobie z umiejętnościami miękkimi i sprawnie operuje słowem, to domyślam się, że pewnie zjadł wszystkie rozumy.
To nie wystarczy ci, że chwalą się tobą, że są z ciebie dumni? To nie ich klimaty najprawdopodobniej, a nikogo nie zmusisz do czytania. Najważniejsze, że cię doceniają. Może polecą komuś, kto interesuje się tematem albo potrzebuje takiego podręcznika? Nigdy nie wiadomo. Ja bym była szczęśliwa, gdyby moja rodzina się mną chwaliła.
rozumiem w 100%. programowanie jest trudne, zawiłe i, dla wiekszości ludzi, śmiertelnie nudne. jeśli ktoś nie planuje się w nie wdrożyć i zacząć zarabiać, to na 99% nie tknie tematu, bo to będzie po prostu zmarnowany czas.
Jeśli Twoja rodzina nie chce się uczyć programować to czytanie tych książek to dla nich strata czasu. Ale zobacz jacy są z ciebie dumni. Chwalą cię na każdym kroku. Czy to już nie wystarczy?
Nie chce zostać programistą czy innym informatykiem, wiec po co miałabym czytac Twoje ksiazki? Dla zasady? By poznać skrawek Twej duszy?
Rozumiem, że boli, ale to Twoja praca, ty dopytujesz żone, czy da ci przeczytać raporty? Albo by lepiej rozumieć coś tam o czym mówi, przeczytałes jakiś podręcznik? Trenuje szermierkę- gdybyś był moją rodziną, przeczytałbyś jakiś podstawowy podręcznik z setką pojęć, które Ci się nie przydadzą?
Ja bym pewnie przeczytał, bo to zawsze jakaś nowa wiedza :) ale rozumiem, że nie każdy jest w stanie okazać zainteresowanie nowymi rzeczami.
I mają rację, oglądałam kiedyś z ciekawości jakieś filmy o programowaniu na yt i idzie się tym zanudzić na śmierć. A co dopiero książki. Trzeba chyba mocno chcieć się wgłębiać w temat, żeby się tym zainteresować.
To są podręczniki do nauki programowania - czytają je ludzie chcący się uczyć programowania. Jeśli Twoja rodzina nie ma na to ochoty to ma się do tego zmuszać tylko dlatego, że to Ty te książki piszesz? Mój tata pisał publikacje naukowe o fizjologii roślin i też nie oczekiwał, że cała rodzina będzie to czytać.
A pochwalić podręcznik można nawet jeśli się z niego nie korzysta - może słyszeli opinię od kogoś?
Nie wiem, czemu się dziwisz. Nie każdy jest zainteresowany programowaniem, tzn że nie każdy tego w życiu potrzebuje.
Pewnie straci to wtedy na anonimowości, aczkolwiek mogłbyś podać tytuł? Z chęcią bym przeczytała, bo planuję zabrać się za programowanie
Ja również poproszę 😀 też coś już się zabierałam za to ale ciężko znaleźć dobry poradnik dla kogoś początkującego