Moja siostra znęcała się nade mną psychicznie i fizycznie i do tej pory pozostaje bezkarna, a ja jestem czarną owcą w rodzinie. Wykorzystywała fakt, że ojciec i babcia, którzy nas wychowywali, nie mieli dużo czasu, by się nami zająć, albo też siły, by tłumaczyć, że powinnyśmy się dogadywać. Woleli nie widzieć, nie słyszeć, nie reagować. Nie potrafiłam jej się postawić, bo zniszczyła mnie psychicznie, wmawiając, że nic nigdy nie osiągnę i że jestem nikim, nic niewartym śmieciem. Potem doszło do tego też bicie, oczywiście gdy nikogo nie było.
Po przebytym załamaniu nerwowym, co pamiętam bardzo traumatycznie do tej pory, uciekłam z domu kilka tygodni później. Aktualnie mieszkam daleko od domu, nie wróciłam tam od 7 lat i nie zamierzam. Babcia już nie żyje, a z ojcem nigdy nie miałam dobrych kontaktów. Wiem, że nie może mi wybaczyć tego, że uciekłam i się nie odzywam. Dzwonię tylko w czasie świąt i wtedy słyszę, jaka jestem wyrodna, że mnie nie ma. O nią nigdy nie pytam, dla mnie nie żyje. Nie mam siostry, dla niej umarłam zgodnie z jej prośbą, gdy życzyła mi śmierci.
Dodaj anonimowe wyznanie
Moze napisz mu list i wręcz, gdzie wypominasz o wszystkim, czego nie widział. On serio może CIę tak widzieć, a teraz jeśli ma więcej czasu, może się ogarnie. Nie kaze Ci go kochać, odnawiac kontaktów, ale może tobie będzie lepiej jak to wyrzucisz.
no i po co dzwonisz, jak tylko slyszysz wyzwiska
nastepnym razem jak zacznie to powiedz- ze wlasnie dlatego dzwonisz tak rzadko- bo nie chcesz wysluchiwac obelg
i sie rozlac
i nie dzwon wiecej dopoki on nie zadzwoni do ciebie
wszystko dziala w dwie strony, inicjatywa kontaktu zwlaszcza
Moze warto by bylo jednak go poinformowac o powodach dla ktorego ucieklas? Lepsze to niz mialby Cie obwiniac i oskarzac.
nie zawsze sa w stanie to przyjac
ale probowac moze
A ojciec wie, dlaczego opuściłaś rodzinę? Słyszał twoją wersję wydarzeń?
Może powinnaś wcześniej zadbać o stosunki ze starszą częścią rodziny? Mieć do nich więcej szacunku? Nie bez powodu widocznie byłaś owcą.