#K1Zgv
Mam 19 lat i nie podaję nikomu ręki, nie przytulam się z nikim, jak ktoś mnie tylko dotknie, to przeważnie podskakuję jak poparzona albo nawet krzyczę.
Spytasz, dlaczego?
A dlatego, że byłam zgwałcona i wiele razy molestowana.
Za pierwszym razem, gdy zapłakana przyszłam do rodziców i powiedziałam im, że mnie sąsiad dotykał po pupie i "tu z przodu" powiedzieli mi, że nie mam wymyślać. Miałam 6 lat.
Gdy drugim razem do nich przyszłam, powiedzieli to samo, ale poszli ze mną do sąsiada, mimo że zapierałam się rękami i nogami żeby tam nie iść, a on oczywiście się wszystkiego wyparł i mu uwierzyli. Następnego dnia znowu to zrobił, ale mi zagroził, że nie mam nikomu nic mówić, bo po pierwsze i tak mi nikt nie uwierzy, a po drugie to jak komuś powiem, to mnie porwie i już nigdy nie wypuści. No to siedziałam cicho.
Później zdarzyło się to jeszcze kilka razy. Powiedziałam o tym tylko dwóm osobom, które mnie wyśmiały, więc nikomu więcej już o tym nie wspominałam, no bo kto mi uwierzy? Gdy miałam 17 lat, zgwałcił mnie. Rok później zrobił to znowu.
W ciągu roku przybrałam na wadze około 40 kg. Robiłam to specjalnie, chciałam być obrzydliwa dla innych, żeby każdy kto na mnie spojrzy czuł obrzydzenie. Obcięłam się na krótko, przestałam się malować, ładnie ubierać. Znienawidziłam się jeszcze bardziej, o ile to w ogóle było możliwe po tych wszystkich incydentach.
Ale najbardziej nienawidzę mojego sąsiada. W wiosce ma opinię bardzo dobrego, miłego, pomocnego i dobrze wychowanego człowieka. Bo przecież dobrzy ludzie tak robią, prawda?
Umarł dzisiaj. Może i jestem nienormalna, ale wcale nie jest mi przykro. Nawet się uśmiechnęłam.
Chyba kazdy by sie tak czul na twoim miejscu.
Bardzo dobrze że zdechł
To nie jest twoja wina
Współczuję ci rodziców. Jak trzeba być zjebanym, żeby oskarżać dziecko, które mówi, że ktoś je dotykał po pupie wymyśla? I to nie jeden raz. I jeszcze ciągnąć go na siłę do kogoś, do kogo ewidentnie nie chciało iść. Bo co? Bo co ,,ludzie powiedzą", bo miał ,,opinię bardzo dobrego, miłego, pomocnego i dobrze wychowanego człowieka"? A jakby gnój spełnił swoją groźbę to pewnie by wielce płakali w mediach. Oczywiście nie przyznając się, że oskarżali cię o kłamstwo, kiedy mówiłaś że sąsiad cię molestuje. O ile w ogóle w takiej sytuacji rzuciliby podejrzenia na niego, ogarniając że jednak cały czas mówiłaś prawdę, bo nie zdziwiłabym się jakby to zataili, bo przecież sąsiad taki dobry, na pewno nie mógłby stać za twoim zniknięciem. I by nadal się z nim spotykali na kawkę, podczas gdy on by cię więził w swojej piwnicy. I może nawet włączyłby się w poszukiwania ciebie dla pozorów. Te dwie osoby, które cię wyśmiały to też dno. Strach pomyśleć że mogłaś nie być jego jedyną ofiarą, że krzywdził też inne dzieci, które też zostały oskarżone, że wymyślają albo wyśmiane.
Nie jesteś nienormalna. To normalne, że możesz czuć ulgę albo radość. W końcu zniknęła osoba, która Ci zagrażała, krzywdziła i groziła. Nawet bym powiedziała: ciesz się z tego!
A rodziców i osób w Twoim otoczeniu Ci współczuję. Pamiętaj, że możesz sobie szukać innych osób do towarzystwa. Są ludzie, którzy rozumieją jakie masz trudne przeżycia za sobą. Są tacy co będą Cię wspierać.