Ostatnio miała miejsce dziwna sytuacja. Moja starsza siostra miała sen, w którym szła wraz ze swoim mężem na cmentarz, trzymając w ręku znicz. Gdy obydwoje przekroczyli próg cmentarza, siostra znalazła się przed wejściem do sali szkolnej. W niej znajdowały się ciała przykryte białymi prześcieradłami. Wszystkim było widać jedynie twarz, reszta ciała była zakryta. Wśród nich znajdowało się ciało naszej prababci. Siostra podeszła do niej, prababcia nagle się podniosła i chwyciła ją za rękę. Wypowiedziała do niej słowa, które brzmiały następująco: „Nie bój się mnie, stęskniłaś się za mną?”. Po tym moja siostra rozpłakała się w śnie i natychmiast się obudziła. Dziwne jest to, że po obudzeniu nadal czuła ciepło na ręce w miejscu, gdzie chwyciła ją prababcia.
Jeszcze parę dni wcześniej moja młodsza siostra (ma 11 lat) obudziła się w nocy, twierdząc, że ktoś nad nią stoi i się na nią patrzy. Była przerażona i następne trzy noce spała razem z moją mamą.
Razem z siostrami i rodzicielką połączyłyśmy te dwa przypadki. Nie wiemy, co o tym sądzić, czujemy się z tym dziwnie i jesteśmy lekko przerażone. Ważnym faktem jest to, że 22 listopada jest 11 rocznica śmierci prababci.
Dodaj anonimowe wyznanie
Mnie dawno temu przyśnił się Michael Jordan, który był wampirem i na mnie polował w czasie nocnej burzy. W końcu wlazłem na dach, a za mną MJ. Skoczyłem, sen się skończył.
Wniosek? Sny bywają poebane. Nie są rzeczywistością, nie obcujemy w nich ze zmarłymi i wampirami też nie.
Ale fakt, że wrył mi się w pamięć ten sen, byłem wtedy nastolatkiem 🙃
Mi się kiedyś śniło że gonił mnie diabeł... Był pod postacią jakiegoś mężczyzny, ale bardzo mnie przerażał i czułem od niego niewyobrażalne zło. Chciał cos mi zabrać. Uciekałem przed nim w jakimś dużym budynku, też wbiegłem na dach. Normalnie czułem jak mnie chwycił za kostkę, bo biegł po stromym dachu za mną, jak ja, na czworakach ze względu na kąt nachylenia. W końcu stanąłem na skraju dachu, zana był on a przede mną, a raczej poniżej, było światło, takie jasne, ciepło żółte ale nie raziło. Jakby taka ogromna chmura. Ja wyjąłem jakby zza głowy taki malutki kawałek światła, w takim samym odcieniu jak to poniżej dachu, a on wyciągnął po nie swoją rękę. Bardzo się bałem i nie chciałem żeby mi to zabrał. Trzymając moje światełko skoczyłem w dół, w to światło a ono mnie otuliło, tak że nie spadłem lecz byłem w nim zawieszony, jakbym tam wygodnie leżał. Wtedy się obudziłem.
A te sny też były 22 listopada? Bo ta informacja pojawiła się z czapy.
Jak to z czapy? Przecież wszystko leży jak na dłoni.
2 przypadki i 11 rocznica śmierci, więc 22 listopad. To chyba jasne dla każdego.
Jeśli uwzględnić, że listopad jest 11 miesiącem roku, to już w ogóle podstawy.
Ktoś tu się chyba za dużo numerologii naczytał...🤔
Numerologiczne 11 i 22 to tak zwane liczby mistrzowskie (ale dotyczą tzw Liczby Drogi Życia, liczonej z daty urodzenia, więc jednak nie pasują wyznania).
Nie wiem o czym tu mówicie, ale bolec zaraz przyjdzie i to wytłumaczy jak tylko skonsultuje się ze swoją astroloszką :)
Mylisz pojęcia. Tłumaczeniem snów zajmuje się ezoterysta, ja natomiast chodzę do wróżki, żeby poznać moją przyszłość