#HxXuI
Mógłbym tutaj napisać całą książkę o tym co nas łączyło, ale to niepotrzebne.
Pod koniec szkoły pokłóciliśmy się o coś mega głupiego.. nie pożegnaliśmy się nawet. Poszliśmy w swoje strony.
Dzisiaj spotkałem jej przyjaciółkę z ławki. Od słowa do słowa, okazało się, że moja ukochana napisała mi list na zakończenie roku ale nie miała odwagi mi go dać - podobno opisała tam wszystkie swoje uczucia i jak to określiła znajoma "wszystkie żeśmy ryczały jak nam go pokazała"
Dowiedziałem się też, że jej syn nosi moje imię...
No i tak w sumie chciałem się pożalić, jestem dorosłym facetem który nie może sobie ułożyć z nikim życia bo ciągle myślę o niej. Teraz siedzę jak debil po nocy i zastanawiam się "co by było gdyby?".
Nie ma co gdybać. Trzeba zostawić za sobą przeszłość i zacząć żyć teraźniejszością !
Miałam identyczną sytuację, tylko z perspektywy Twojej ukochanej, ale póki co nie mam dziecka
Twoja historia moze sie jeszcze nie skonczyla:)
To masz srogi problem psychologiczny, skoro myślisz o dziewczynce, w której się zauroczyłeś będąc chłopcem. Idealizujesz ją w swojej głowie i wynalazłeś wytłumaczenie na swoje niepowodzenia - idziesz w złym kierunku.
Tak dokładnie. Innym człowiekiem byłeś, rzeczywistość szkolna jest inna, inne myślenie, nie jesteś już tamtym chłopcem
Byłam w związku z takim facetem, jak Ty. Miał 34 lata i od 12 lat wzdychał do swojej byłej, która dawno temu wyszła za mąż, a teraz jest już szczęśliwą matką trzech berbeci. Ale on wciąż sobie życia nie ułożył i każdy jego związek się rozpadał, bo on myślał "co by było, gdyby..."
Najgorzej to myśleć co by było gdyby.. moze to.nie łatwe ale trzeba żyć teraźniejszością.Jak widać tak miało byc
Przeszłość to przeszłość. Życie to nie Harry Potter. Nie istnieje Zmieniacz Czasu.
Jak to nie istnieje? Całe dzieciństwo w kłamstwie. ;D
Nietaktowny co ty nie wiesz ze wszystkie zostaly zniszczone ? Po 2 przeciez i tak jestes mugolem i go nie mozesz użyć.
Nie zastanawiaj się nad tym, bo tak miało być i już. Myśl o tym co przed Tobą ;) Baardzo podobną historię przeżyłam i przyrzekłam sobie, że ma on dożywotnio specjalne miejsce w moim sercu. Pin do karty ustawiłam jego date urodzin. Ciepłe wspomnienie, ale trzeba iść dalej
Człowiek sie zmienia, jego przeszłość- nigdy.
Cóż za głęboka sentencja.
Pewnie ona myśli tak samo
Byli dziećmi... Nazwała swoje dziecko jak Autora z sentymentu i dlatego, że jej się imię podoba. Autor ma duży problem, skoro idealizuje zauroczenie z lat dziecięcych niemal i nie potrafi ułożyć sobie z kimś życia.
Zamiast się użalać zadzwoń do niej. Może jest sama?