#FJSo7

Dwukrotnie miałam „okazję” zajmować się bliskimi mi osobami, kiedy straciły możliwość samodzielnego funkcjonowania. Obydwie były leżące i nie do końca kontaktujące.
Z babcią najgorsze było, że nie widziała, do tego miała z jednej strony wysokie nadciśnienie, z drugiej schizy spowodowane albo alzheimerem, albo demencją. Wkręcało jej się na przykład, że właśnie weszli złodzieje do domu i zaczynała krzyczeć tak, że na pół osiedla było słychać: „Ratunku, pomocy, mordują”.
Lekarze mnie pouczyli, że muszę w takiej sytuacji podać koniecznie leki na uspokojenie. Tyle że w takim pobudzonym stanie nie chciała nic przyjąć. Więc udawałam modulowanym głosem np. policjantkę, która przyszła z odsieczą i podaje jej wodę. W wodzie rozpuszczałam leki... Babcia niestety potrafiła wypić tylko dwa łyki i dalej nie chciała, a lek był rozpuszczony w połowie szklanki, więc nie przyjmowała odpowiedniej dawki, i dalej było ryzyko wylewu. Zaczęłam dodawać więcej rozkruszonych tabletek. Tak, żeby w tych dwóch łykach przyjęła odpowiednią dawkę.
W końcu się zdarzyło, że wypiła wszystko... Nie zdążyłam zareagować.
Zapadła w śpiączkę i zmarła po kilku dniach.
Pociesza mnie tylko to, że lekarze na początku dawali jej maks. dwa tygodnie życia. Przeżyła cztery miesiące.
Ale i tak to moja wina...
ArabellaStrange Odpowiedz

Zajmowałaś się babcią najlepiej jak umiałaś. Po fakcie łatwo pisać, że trzeba było zrobić tak albo inaczej… Musiałaś działać w dużym stresie. Opieką nad osobą w takim stanie to ogromny trud. Myślę że musisz sobie wybaczyć i iść dalej.

Lyssa Odpowiedz

W sumie całkiem dobry przykład na to, co religie i imitacja "etyki" zrobiły z pojęciami życia i śmierci...

Śmierć, w naprawdę wielu przypadkach, NIE jest czymś, czego należy się bać, czy widzieć jako coś "złego" - wręcz przeciwnie. Spróbuj wyobrazić sobie co mogła czuć twoja babcia. - ograniczony kontakt z rzeczywistością, brak wzroku, brak możliwości ucieczki, schowania się, czy jakiejkolwiek obrony - i umysł, który co chwila jej krzyczy, że jest zagrożona. Przykucie do łóżka, skutkuje do tego praktycznie ciągłym bólem. Cwiczenia? też są bolesne - ględzenie, że "to dla twojego dobra" w takim przypadku, jest wierutnym kłamstwem - bo i tak lepiej nie będzie. Ciągły ból, ciągły strach - po co? bo według przygłupa w kiecce cierpienie uszlachetnia? Czy może dlatego, że jakiś inny debil wpadł na pomysł, że trzeba utrzymywać pikawę bijącą, nawet gdy wszystko inne siadło, bo "etyka".

Takie coś to nie jest życie - to wegetacja w ciągłym cierpieniu, zarówno psychicznym, jak i fizycznym - śmierć w tym momencie jest wybawieniem.

"pociesza mnie tylko to(...)" - fajnie, że pociesza cię fakt, że twoja babcia egzystowała przez 4 miesiące w cierpieniu i ciągłym strachu. Prawda jest taka, że niezamierzenie wyświadczyłaś jej przysługę (sobie w praktyce też) - pomogłaś jej w jedyny możliwy sposób

Kutangos Odpowiedz

XDDDD ale jajca

SamoZycie Odpowiedz

Przykro mi, robiłaś co mogłaś. Napełniajcie w takiej sytuacji 1/4 szklanki i dodawajcie np. cukier- wtedy trudniej o błąd.

Lolo098 Odpowiedz

Bez przesady

Dodaj anonimowe wyznanie