#OaBlO
Po gimnazjum i liceum poszedłem na studia i do pierwszej pracy. Utrzymywałem się już sam.
To wszystko sprawiło, że już jako młody chłopak byłem samodzielny i zorganizowany. Znalazłem dziewczynę (którą moi rodzice bardzo polubili), skończyłem studia i poszedłem do stałej pracy. No i moja swoboda nagle się skończyła, bo moi rodzice po ponad 15 latach przypomnieli sobie o mnie i zaczęli się nadmiernie angażować w moje życie (dalej pracując za granicą). Po tym, jak się ożeniłem i rozpocząłem budowę domu (tuż obok moich teściów, u których z żoną mieszkamy), we wszystko zaczęli się wtrącać i dzwonić do mnie kilka razy dziennie. Ja rozumiem i doceniam ich rady, ale oni są o włos od decydowania za nas. Dzwonią do firm budowlanych, ustalają ceny, rezerwują terminy i chwalą się rodzinie, jak mi budowa idzie (i to naginając prawdę i wybiegając do przodu, bo w rzeczywistości jestem o kilka etapów budowlanych do tyłu niż w ich opowieściach). Aktualnie o niczym nie mogę im powiedzieć, bo oni planują wszystko do przodu bez naszej wiedzy. Albo pytają mnie wielokrotnie o tę samą rzecz – na etapie fundamentów zalewali mnie pytaniami np. o to, kto będzie mi robił elektrykę, bo oni znają jednego fachowca i można powiedzieć, że już zaklepali termin. Do tego zasypują nas nagle jakimiś „prezentami” lub pomocą. Nie da się z nimi normalnie porozmawiać, bo kiedy podczas rozmowy np. pochwalę jakiś ich sprzęt domowy/ogrodowy, to przy najbliższej okazji przyjeżdżają do nas na kawę z właśnie takim sprzętem, tylko oczywiście nowym i dwa razy droższym/większym (podczas gdy ja go nawet nie potrzebuję).
Próbują nadrobić te lata, gdy ich nie było. Najpierw dali mi swobodę, a teraz ją odbierają. Nauczyłem się być samodzielny, a teraz zachowują się wobec mnie, jakbym sobie z niczym nie radził i nieustannie na każdym kroku potrzebował pomocy.
Chciałbym, żeby zrozumieli, że przez tyle lat wszystko robiłem sam i teraz też dam radę. Że kiedy coś chwalę, to nie znaczy, że mają mi to kupić. Czas, kiedy powinni się mną opiekować, już dawno minął. Teraz jestem dorosły i pragnę takiego spokoju jak w czasach, kiedy byłem młody, a oni siedzieli za granicą i dzwonili do mnie maks. raz w tygodniu. Swoimi eurasami nie wykupią czasu, który już minął.
Twoi rodzice doskonale wiedzą, że dali dupy jako rodzice a zbliża się starość i emerytura, może pojawią się wnuki. Dopowiedz sobie sam skąd to nagłe zainteresowanie...
Jeśli im tego nie powiesz to sami nie zrozumieją.
A swoją drogą zostawić 14 latka samego w domu… dobrze, że zrobiłeś z tym coś dobrego i stałeś się dzięki temu zaradny i pracowity. Gratuluje charakteru!
Żeby się nie okazało, że wg nich połowę domu (albo i cały) i wyposażenie masz tylko dzięki nim i dlatego niedługo się wprowadzą.
A może chcą się wykazać przed twoimi teściami, jak o ciebie dbają?
Może nie w 100% ale coś w tym może być. Nieraz mam wrażenie, że robią coś albo kupują po to żeby tylko ludzie widzieli...
Współczuję nie jest to łatwa sytuacja. Może zmieniaj temat jak cię wypytują o szczegóły remontu i opowiadaj im o jakiś innych sprawach np. co się dzieje w polityce.
Ostatnie zdanie brzmi jakbyś miał żal do nich, a całe wyznanie raczej na to nie wskazuje, bo dzięki temu nauczyłeś się świetnej organizacji i samodzielności co teraz procentuje. Rodzice próbują zrekompensować Ci ich nieobecność, stąd takie zachowanie.
On to wie, bo o tym napisał
Oni to wiedzą Kocie 😂
Współczuję, chyba będziesz musiał postawić granicę nieco mniej delikatnie. Ciężko ci mówić to napisz smsa/króla/list
Albo odeślij ich do tego wyznania