#Dv6hz
Spotykałam się z facetem. Pewnego razu postanowiłam zrobić nam romantyczną kolację, szybko to ogarnęłam, więc został mi czas na ogarnięcie siebie. Weszłam pod prysznic, użyłam chyba wszystkich możliwych maseczek na włosy i postanowiłam ogolić sobie okolicę bikini (nigdy nie goliłam się tam całkiem, ale liczyłam, że mu się spodoba).
Nadeszła 20, kurczak gotowy, ja cała w skowronkach czekam na mojego misia.
Przyszedł. Zjedliśmy razem kolację, było bardzo romantycznie. Weszliśmy do naszej sypialni, bardzo napaleni ściągamy swoje ubrania i nagle... mój facet stwierdził, że na pewno go zdradzam. Zapytacie czemu? Otóż uważał, że jeśli kobieta nagle ogoli swojego bobra, to musi mieć kogoś na boku.
Cóż... s3ksu nie było, ale za to dostałam kilka razy w twarz.
Jeśli facet cię uderzył, niezależnie od powodu, to nie jego zazdrość była największym problemem.
PsyWPuszkach jeśli uważasz, że najlepszą odpowiedzią na agresję psychiczną (rozumiem też słowna) jest agresja fizyczna to myślę, że masz wiele do przepracowania. Jeśli jesteś ofiarą przemocy psychicznej należy odciąć się od oprawcy, a nie napędzać spiralę agresji.
karlitoska - jeśli niewinną osobę obrażasz, gnoisz, dreczysz, łamiesz psychicznie, to nie miej pretensji, że taka osoba zareagowała agresją fizyczną. Jeśli nie masz problemu żeby dręczyć kogoś słabszego psychicznie, to nie dziw się, że ktoś wykorzysta przewagę siły fizycznej.
Zgadzam się z SokoliWzrok, czasem po prostu niektórym trzeba jebnąć i tyle. Takie jest życie, historia ludzkości jest pełna takich przypadków.
Natomiast jestem w stanie zrozumieć, dlaczego jako przedstawicielka słabszej fizycznie płci przedstawiasz przemoc fizyczną jako coś absolutnie niedopuszczalnego, niezależnie od powodu.;)
Ludzie ogólnie zachowywali się dużo uprzejmiej w stosunku do siebie w czasach, w których można było zażądać satysfakcji.
NAUS Ok, to mi w sumie trochę rozjaśniło - czyli Ty jako przedstawiciel słabszej psychicznie płci będziesz uważał przemoc fizyczną jako dopuszczalny sposób rozwiązywania konfliktu. Ma to jakiś sens. Dzieci jak nie panują nad emocjami też uciekają się do agresji.
Dzieci są o tyle wspaniałe, że stanowią taki pomostem łączący obie płcie w kwestii sposobów okazywania przemocy. Czasem, jak to faceci, dadzą sobie w łeb albo rzucą kredką, a czasem, jak to kobiety, zaczną drzeć japę, wpadać w histerię, a gdy to nie podziała, to się popłaczą, żeby ktoś przybiegł je ratować i wysłuchać skarg.;)
Możecie sobie tłumaczyć jak chcecie, racjonalizować przemoc jak Pies (przemoc jest spoko, jak nie jest za mocna), ale usprawiedliwiona agresja to tylko obrona własna w przypadku zagrożenia przemocą fizyczna, obrona innej osoby prowadząca do obezwładnienia przeciwnika. Cala reszta to eskalacja przemoc, a przemoc psychiczną należy przerywać odizolowując się od jej źródła. Jeśli macie partnera, znajomego, rodzica, który was dręczy, gnoi, łamie psychicznie należy zerwać z taką osobą kontakt.
Wyzwolona, czy to Ty?
Ja mam tam bujny krzak, to kręci najbardziej Januszy z konfederusji