#Cxxc4
Sytuacja 1: Jak jeszcze moja babcia żyła, to wychodziła z domu gdzieś z moją mamą i zapytała swoją córkę, czy wyłączyła żelazko, na co moja mama odpowiada, że tak. Babcia się wtedy spojrzała na nią zaskoczona i powiedziała: „Ale ja nie mówiłam nic o żelazku... Ja tylko o tym pomyślałam...”.
Sytuacja 2: Jak byłam jeszcze w podstawówce, to chodziłam na amatorskie zajęcia z baletu. Akurat niedługo miałam mień występ i dzień wcześniej mama mi powiedziała, bym sobie wszystko przygotowała, „bo jeszcze przed wyjściem się okaże, że nie masz prawej baletki”. Jak możecie się domyślić, następnego dnia, jak miałam wychodzić, okazało się, że nie mam prawej baletki
Sytuacja 3: Trzy lata przed pójściem do liceum moja mama znalazła w innym województwie katolickie liceum z internatem (bardzo chciałam kiedyś chodzić do takiej szkoły) i żeby mnie jeszcze jakoś zachęcić, to powiedziała, że przyjaźnie z internatu są na całe życie i że kiedyś, po kilkunastu, kilkudziesięciu latach po skończeniu szkoły będę wspominała z przyjaciółką „o, a pamiętasz, Basia jak (coś tam)”. Finalnie poszłam do tego liceum i tak się złożyło, że moja najlepsza przyjaciółka stamtąd ma na imię właśnie Basia.
Sytuacja 4: Mama jest na jakieś grupie na Facebooku, gdzie ludzie dzielą się ugotowanymi posiłkami. Jakaś kobieta zapytała o przepis na pasztet, a moja mama, jako że robiła pasztet tego samego dnia, podała swój przepis. Chwilę potem odezwała się inna kobieta, że ona też dzisiaj robiła pasztet (i to chyba według tego samego przepisu).
To tylko kilka z takich sytuacji, a było ich duużo więcej. Właśnie przez ilość takich „zbiegów okoliczności” zaczęliśmy się śmiać, że jest czarownicą i jest to nasz taki rodzinny inside joke.
PS Oprócz mnie mama ma jeszcze dwie młodsze córki, a moje siostry. Wszystkie odziedziczyłyśmy jej „geny czarownicy” :D
Eee tam, czarownica zaraz. Zwykła prekognicja po prostu, no może nieco bardziej rozwinięta niż to zwykle bywa.