#Cw81c

Jej nowe koleżanki w nowej pracy popsuły mi ją w rok. Żyliśmy poukładanym życiem. Niczego nam nie brakowało. Ja zarabiałem na wszystko, na kredyt, rachunki, raty i życie. Ona sobie spokojnie pracowała na etacie, za biurkiem, czysto, spokojnie i tylko 8 godzin, a to, co zarobiła, było tylko dla niej. Przychodziłem codziennie do zadbanego domu, gdzie zawsze czekał na mnie przygotowany posiłek i najczęściej uśmiechnięta kobieta. Nawet kiedy miała zły humor, nie roznosiła przy tym domu. Tak bardzo odpowiadał mi ten układ i jej charakter, że chciałem, żeby została moją żoną. Ale nie została i nie zostanie – powiedziała mi na początku roku, że ja stosuję wobec niej patriarchalny ucisk, a im dalej w las, tym zaczęły się dziać większe cyrki i rzeczy, w które po prostu ciężko uwierzyć.

Kilka dni temu powiedziałem dość. Nie chcę dzielić życia z kobietą, jaką się stała. Rozstaliśmy się burzliwie, a do mnie wciąż to wszystko nie dociera.
KarolinaPoludniowa Odpowiedz

Że niby co, koleżanki popsuły ci idealny automat do sprzątania i gotowania z opcją świadczenia usług seksualnych, a w przyszłości z funkcją opiekunki do dzieci? No smuteczek. Swoją drogą, to ,,wyznanie” to beznadziejny rage-bait, nasz redpillowy bajkopisarz ewidentnie coś nie w formie. 🤣

Wypowiadała podobne słowa do twoich i z podobną prześmiewczą intonacją.

Apatia

Ciekawy przykład próby narzucenia innym jedynej słusznej wizji świata poprzez wyśmiewanie odmiennych wyborów. Nie wiemy, jak dokładnie wyglądała sytuacja w tym wyznaniu, więc ta wizja „automatu do sprzątania i gotowania” to wyłącznie projekcja z własnej głowy, a nie fakt. Tradycyjny podział ról opiera się na dobrowolnej umowie dwojga dorosłych ludzi i oznacza znacznie więcej niż tylko obowiązki domowe – to przede wszystkim budowanie domowego ciepła, poczucia bezpieczeństwa i dbanie o relacje rodzinne. Skoro każdy ma prawo do własnej drogi, to warto uszanować również tych, którzy świadomie wybierają taki model, zamiast robić z niego tanią karykaturę.

KarolinaPoludniowa

@Apatia: W moim komentarzu odniosłam się tylko i wyłącznie do ,,wyznania” i tego, w jaki sposób autor pisze o byłej dziewczynie. Słowo ,,popsuć” dotyczy właśnie automatów, maszyn czy rzeczy, dlatego użyte wobec człowieka brzmi przedmiotowo i sugeruje, że stracił swoją ,,użyteczność”. Dziewczyna autora przestała sprzątać i gotować, przez co stała się dla niego bezużyteczna i właśnie to było powodem ich rozstania. Ona poza tym również pracowała zawodowo, co autor pogardliwie określił jako ,,tylko 8 godzin”, więc to nie był do końca tradycyjny podział ról w związku i jej najwyraźniej przestało to odpowiadać. Całość bardzo przypomina streszczoną książkę ,,Żony ze Stepford”, tyle, że od tyłu.

Apatia

W takim razie zwracam honor, to moje wnioski okazały się pochopne. Wydawało mi się, że mówisz o wszystkich kobietach, które wybrały tradycyjny styl życia. Mea culpa.

Mówiąc kolokwialnie moja była dziewczyna zaczęła sie odklejać, a nie tylko przestała prać, sprzątać czy gotować. Przestała robić cokolwiek dla mnie, ale dalej oczekiwała, że bedę pokrywał całość rachunków, i zajmował się tym czym zajmowałem sie dotychczas.
Oczekiwała, że przepiszę na nią połowę domu jeżeli ma urodzić mi dziecko, ale kiedy uslyszała, że w zwiazku z tym musi pokryć połowę raty hipotecznej nagle przestało jej się to podobać. W pewnym momencie zadałem sobie pytanie, po co mi taka relacja?

KarolinaPoludniowa

Cóż, podtrzymuję moje zdanie, że to całe ,,wyznanie” i bezrefleksyjne komentarze jego autora to jest pisane pod gównoburzę. Jakby to jakimś cudem było prawdą, to ty, autorze, najwyraźniej sam nie wiesz, czego chcesz. Bo wybierasz sobie jak ze szwedzkiego stołu, akurat to, co będzie dla ciebie najkorzystniejsze zarówno z tradycyjnego podziału ról, jak i ze związku partnerskiego. Z tradycyjnego podziału ról, gdzie mężczyzna utrzymuje dom, a partnerka zajmuje się nim, to ona ma zajmować się domem. Ale ona również pracuje zawodowo, co ty traktujesz po pierwsze lekceważąco, że niby z tego ma na waciki, ale później jednak chcesz, żeby płaciła z tego połowę raty hipotecznej, jeśli po urodzeniu dziecka przepisałbyś na nią połowę domu. Jaja sobie robisz, czy jak?

Nic nie chcesz zrozumieć, albo udajesz, że nie rozumiesz. Kupiłem ten dom kilka lat przed poznaniem jej i uważasz, że teraz powinienem oddać jej połowe tego domu, ale raty dalej płacić sam? A ona by mi powiedziała miesiać po wizycie u notariusza, że odchodzi i chce połowy tego co jej. Byłbym najwiekszym idiotą jaki nosił ten świat, zważywszy jeszcze na to jak sie zachowywała ostatnimi miesiacami.
Chciała zmienić układ, posłuchała sie koleżanek, dała sobie wyprać głowę, to niech sobie teraz szuka faceta który bedzie lepszy niż ja.

wyzwolonaa

@karolinapoludniowa brawo, widzę że też zaczynasz się wyzwalać. Lepiej późno niż wcale

LynnLolita

Nie uważam tego za słuszne. Może autor po prostu woli kobietę, która zbuduje dla niego stały dom bez kaprysów? Może kobieta sama chciała to robić? Może została zmanipulowana przez te koleżanki z pracy? Ja np. Uważam, że kobieta może CHCIEĆ mieć taką rolę i to nic złego. Nie rozumiem naskakiwania na autora

ludojadow Odpowiedz

U mnie było podobnie, ale naszczeście zareagowałem w pore xD Od kiedy moja się do mnie wprowadziła, kumple zazdroszczą jej podejścia do mnie, a ich laski zaczęły jej wkladać do głowy, że ją wykorzystuje i że powinna sie szanować xD Później zaczęły sie od strony tych lasek delikatne szpileczki w jej strone, tym bardziej, że tamte są porobione, a moja to zwykła dziewczyna, ale już na tym etapie wychwyciłem i zrobiłem z tym porządek, bo nikt mi nie bedzie po mojej dziewczynie cisnął, ani mi jej psuł feministycznymi bzdurami i grono starych znajomych troche mi sie przerzedziło xD

anilka Odpowiedz

Gratulacje dla niej, będzie szczęśliwsza. Daj jej spokój, chłopie. Wszystkie badania mówią wyraźnie, że to mężczyźni potrzebują związków znacznie bardziej i czerpią z nich zdecydowanie większe korzyści niż kobiety. M.in. dlatego próbują wpędzać w poczucie winy kobiety, które odmawiają relacji. Tu autor za swoje niepowodzenia obwinia inne kobiety, zamiast spojrzeć prawdzie w oczy, że nie jest atrakcyjnym partnerem do związku. Jedna trzecia mężczyzn, którzy do 30 roku życia nie poślubią kobiety lub do tego czasu nie zamieszkają wspólnie z kobietą, wpadnie w nałogi. Brak relacji romantycznej u kobiety nie ma takiej korelacji, a odzyskany czas energię kobiety inwestują w budowanie relacji przyjacielskich, sieć wsparcia, życie zawodowe, pasje. Mężczyźni, którym brakuje takiej relacji w życiu, przeleją swoją energię w redpillowe ideologie, nacjonalizm, mizoginię - zaczną obwiniać innych ludzi za swoje problemy i niepowodzenia życiowe (dokładnie to robi autor). To nie są jakieś moje hipotezy, a wnioski badań naukowych. I jeszcze jedno - autor nigdzie nie wspomina, że kochał tę kobietę, bo nie kochał, dla niego ta relacja ułatwiała mu życie, pisze o tej dziewczynie bez podstawowego szacunku jak o robocie wielofunkcyjnym. Autor przyznaje wprost, że to był dla niego układ. A potem chciał ją prawnie uwiązać jako żonę, ale zgodnie z jego wyobrażeniem najlepiej, żeby dalej była jego darmową służącą, ale bez żadnych praw, mieszkającą w domu, do którego nie ma prawa własności, może najlepiej dochodzącą XD Chłopie, pomieszało ci się z panią na telefon. Skąd więc zdziwienie, że ktoś nie chce dzielić życia z kimś takim jak on?

Jeszcze raz..... . Wyobraź sobie, że wprowadza się do Ciebie facet, mieszka 2 lata i nie wie nawet jakie macie rachunki za prąd, bo nie płaci zupelnie za nic. Swoje pieniądze wydaje na siebie, ale w zamian zajmuje sie praniem, sprzątaniem i gotowaniem. Ty pracujesz po 10-14 godzin. I nagle Twój facet dochodzi do wniosku, że to nie fair i żąda podziału obowiazków domowych na połowe, ale do wspólnego budżetu domowego dokładać się nie chce. Pozniej mówi Ci, że jak ma Ci zrobić dziecko, to masz mu przepisać połowe domu, ale raty hipoteczne Ty masz sama splacać. Poszłabyś w to?

anilka

Jeszcze raz... Kobiety nie potrzebują mężczyzn do bycia szczęśliwymi i żeby mieć udane życie, mężczyźni kobiet tak. Nie mogłeś jej dać niczego, co czyniłoby jej życie lepszym. Dlaczego miałaby brać na siebie ciężar ogarniania twojego życia za free i dodatkowo wyłączenia się z wielu ról społecznych na długie lata na rzecz ciebie (urodzenie i wychowanie dzieci)? Chłopie, obudź się, to nie lata 50 XX wieku, a ty nadal widzisz kobietę jako przedmiot, który sprawi, że twoje życie będzie łatwiejsze. To twój problem. Ale łatwiej jest obwinić "jej koleżanki, które zepsuły ci idealny automat", zamiast wziąć odpowiedzialność jak dojrzały mężczyzna. Zachowuj się tak dalej, prosta droga do redpilla

Bezpieczeństwo, stabilność, głowę wolną od finansowych zmartwień. Wczasy, weekendowe wycieczki, zakupy różnej maści i wszystko na mój koszt, ale to pewnie nic prawda? Pewnie to nie czyni życia lepszym, bardziej przewidywalnym i bezpiecznym prawda? Przecież za 3600 zł miesięcznie też mogła mieć to wszystko, prawda? Mogła kupic dom czy polecieć do Hiszpani na weekend i mieć dalej środki na prywatną wizyte u dobrego ginekologa za 400 zł, prawda?

Kurde, no widzisz? Jednak byłem jej zbędny. Oj ja głupi, niezauważyłem jak niewartościowy byłem w jej życiu i nic do niego nie wnosiłem :)

anilka

No i widzisz, potwierdziłeś tylko swoją zbędność w jej życiu swoimi dziecinnymi przykładami. To wszystko może mieć sama bez dodatkowego dużego dziecka na głowie z mentalnością pana wszechświata, bo pojechał ze swoją - nawet nie wiem, kim, bo przecież nie partnerką - na urlop... Jeśli to wszystko, co możesz dać kobiecie, to nic dziwnego, że jesteś sam. Jesteś niedojrzały i masz przedpotopowe poglądy na związek. Pewnie miałeś mały zeszycik w kratkę, gdzie wyliczałeś jej każdy zakup. A ona powinna ci dziękować na kolanach za twoją hojność. Przejrzyj na oczy, nie żyjemy w XVII wieku.

Jesteście chyba wszystkie odporne na rzeczowe przedstawienie wam argumentów.
Skoro może mieć to samo beze mnie to dlaczego nie miała?

anilka

Może to ty jesteś oporny na pogodzenie się z prawdą i rzeczywistością. Skoro tak jej było z tobą dobrze, to dlaczego nie zgodziła się na ten raj bycia twoją żoną? Podpowiem: to tobie było dobrze w tym układzie i nawet nie zastanowiłeś się chwilę nad tym, jakie są jej potrzeby.

Przepraszam Cie bardzo, ale to ja ją zostawiłem, a nie ona mnie. Jakby jej było ze mną tak źle to chyba ona powinna mnie zostawić, prawda?

Anonimowe6692

Singleton to co napisałeś w komentarzu zaczynając od "Jeszcze raz" zawiera rzeczy, których nie ująłeś w wyznaniu, a które rzutują na odbiór. Przykładowo z wyznania nie wynika, że pracujesz po 10-14 godzin. Piszesz tam, że zarabiasz na wszystko, ale równie dobrze mógłbyś mieć przecież po prostu wysokie zarobki i pracować 8 godzin. Nie napisałeś w wyznaniu, że ona chciała równego podziału obowiązków bez równego podziału finansów. Te wszystkie rzeczy są dość istotne, bo bez nich Twoje wyznanie brzmi jak "miałem z nią wygodny dla mnie układ, a po dwoch latach ona się zbiesiła przez glupie koleżanki, j*bać feminizm". To naturalne, że tak napisane wyznanie zbiera taki odzew, bo brzmi toksycznie. Pytasz jak byśmy zareagowali w takiej sytuacji, cóż, ja przede wszystkim starałabym się wypracować jakiś kompromis i uwzględnić to, co partner komunikuje jako jego rzeczywiste potrzeby, nie "brednie koleżanek", ale oczywiście tak, żeby było fair. Czyli: podział obowiązków ok, ale nie 50/50, tylko proporcjonalny do czasu spędzanego przez danego partnera w pracy. Jak podział obowiązków, to i podzial finansów lub jeszcze lepiej - wspólne finanse, bez rozliczania kto ile wniosl. Fakt, że chciałaby być współwłaścicielka domu jeśli ma Ci urodzić dziecko jest dość naturalny, bo kobieta poświęca dużo przez ciążę i macierzyństwo (moja prababcia mawiała, że kobieta w ciąży jest zawsze jedną nogą w grobie i niestety dalej sporo w tym prawdy, nie mówiąc o braku rozwoju zawodowego w tym czasie, wszystkich konsekwencjach dla organizmu,.depresji poporodowej, itd) i to jasne, że chce się czuć bezpiecznie. No ale nie na zasadzie, że się do tego wspólnego domu nie dokłada. Właściwie, im więcej opisuje tu w komentarzu wydaje mi się, że Waszym problemem jest wejście w model małżeński połowicznie. Tu nie ma "kocham go/ją, więc co moje to jego/jej, będę się starać ułatwić jemu/jej życie", tylko jest wyliczanie sobie nawzajem punktów kto ile wniosl.

Anonimowe6692

Ty wyliczasz ile to nie wniosłeś pieniędzy, żeby miała teraz dobry standard życia, ona wylicza ile obowiązków ma na głowie sama i próbujecie to warzyć, żeby wyszło równo. A związek nigdy nie jest równy. Czasem.jest.50/50, a czasm jest 90/10, bo jedna strona musi ciągnąć drugą. Piszesz o burzliwych rozmowach między Wami przed zakończeniem relacji - nie wiemy co w nich było. Jeśli pojawiły się jakieś próby uzyskania kompromisu, a ona upierała się przy tym założeniu, że ona finansowo nie wnosi nic, to myślę, że lepiej dla Ciebie, że się rozstaliście. Nie obwiniałabym jednak za to tylko jej koleżanek - może rozmowy z koleżanką uświadomiły jej rzeczywiste potrzeby lub dodały jej odwagi do wyjścia z tymi potrzebami na zewnątrz. Osobiście znam ludzi (obojga płci), którzy siedzieli w wieloletnich relacjach i dopiero po wielu latach zaczynali nagle mówić, że im coś fundamentalnego nie pasuje, choć przez lata słowem się nie zająknęli, że coś jest nie tak, a wręcz przyjmowali to z uśmiechem. W sumie nawet sama miałam takiego byłego, jakbym go nie zachęcała do otwartej komunikacji, 6 lat mu zajęło sformułowanie własnego zdania na jakikolwiek temat. A potem bardzo szybko wszystko się posypało jak domek z kart, bo okazało się, że nigdy do siebie nie pasowaliśmy. Gdyby się odzywał wcześniej, żadne z nas by tych 6 lat nie zmarnowało ;)

Teoretycznie masz racje, ale tutaj sedno sprawy tkwi gdzie indziej. W pewnym momencie wymagała abym ja też zajmował się domem i dbał sam o swoje sprawy. No ok. Chciała fifty-fifty, potrafie. Ale dom to nie tylko sprzątanie, gotowanie i pranie, bo np koszenie trawnika, czyszczenie pieca, przerzucanie pelletu ona dalej traktowała jako moje obowiazki i nie widziała tego w kategoriach fifty-fifty tylko stricte moich zajeć. To co ona robiła miałobyc po połowie, ale to co ja robiłem, dalej miałem to robic sam. W pewnym momencie też zadałem sobie pytanie, dlaczego to ja mam sam pokrywać koszty życia, zakupy i przyjemności? Tutaj pojawiła sie znów ta sama śpiewka, bo jestem facetem. I tak sobie z nią gadałem, jak grochem o ścianę. Miałem dość. Wracałem do domu po 14 godzinach, jadlem byle co, albo cos z baru, tez zazwyczaj byle co, a ona ukladała mi jakieś grafiki że mam dziś sprzątać. Przestałem jej fundować cokolwiek, powiedzialem jej, jak chcesz to sobie kup, bo ja i tak płace sam rachunki których Ty nie chcesz płacic. A później ona wracała z pracy i mówiła że jej koleżanka mówiła, że to co robie to przemoc ekonomiczna. Człowiek wtedy rozkłada rece i nie wie czy to żart czy ona tak na poważnie. Raziła mnie ta niewspólmierność, ta roszczeniowość i jej nowe głupie, idiotyczne ideologie i jej koleżanki które jej doradzały jak być silną kobietą.

Zobacz więcej odpowiedzi (4)
karlitoska Odpowiedz

Widocznie jej ten układ tak naprawdę nie pasował i lepiej, że się rozstaliście teraz niż po ślubie miało by się zacząć psuć. Rozumiem oburzenie w komentarzach na sposób w jakiś się wyrażasz, ale generalnie każda para ma jakiś układ, dopóki obu strona on pasuje to ok - mi by nie pasowało ogarnianie całego domu i poczucie, że 8 godzin pracy to jakieś „tylko” dla mojego partnera, bo to przecież cały etat. Czytając twoje odpowiedzi uważam, że dobrze zrobiłeś, że nie przepisałeś na nią domu, na który sam zarobiłeś i spłacasz. Jeśli była by bardziej gospodarna, odłożyła by pieniądze, które normalnie płaciłaby za wynajem i sama wzięła mieszkanie na raty, które mogłoby być jej zabezpieczeniem w razie rozstania. Myślę, że te „psucie” koleżankami to takie twoje tłumaczenie, mądra kobieta wie czego chce i potrafi dogadać warunki współpracy, w uczciwy sposób.

airborn Odpowiedz

Mhm. Mówisz, że ktoś namieszał jej w głowie. A ja myślę, że za mało rozmawialiście i za Malow wiesz o niej.

Dragomir

Już teraz wie wystarczająco by podjąć słuszną decyzję.

Xymox Odpowiedz

Lepiej późno niż wcale

Dodaj anonimowe wyznanie