#CRO7A
Dlaczego w ogóle to piszę? Bo przejrzałam na oczy. Całkowicie poświęciłam się karierze, owszem sporo zarabiam, ale co z tego skoro po pracy wracam do pustego apartamentu i nie mam na nic siły. Kiedyś kochałam podróże, seriale, aktywizm społeczny. Dziś nawet to nie sprawia mi radości, bo jednak brakuje drugiej osoby u boku. Zbliżam się do pięćdziesiątki, w swoim życiu spotykałam wielu wartościowych i interesujących facetów, ale każdego odrzucałam przez jakieś nieistotne detale typu zbyt jasne brwi. Tłumaczyłam to sobie, że przecież jestem "silna i niezależna", a mężczyzna musi spełniać moje standardy. Mam parę koleżanek, ale każda z nich wyszła za mąż, opowiadają mi o swoich związkach i akceptowaniu wad drugiej osoby. A ja już nie chcę tego słuchać, zazdroszczę im tych partnerów, nawet jeśli nie są idealni. Wiem, że teraz nie mam już szans na znalezienie prawdziwej miłości, zwłaszcza że ludzie kojarzą mnie jako tą "szurniętą feminazistkę". Nie, wbrew steretotypom nie mam kota, jestem uczulona na sierść. Coraz częściej płaczę po nocach, ostatnio wzięłam tydzień urlopu i przeleżałam go w tym je*anym apartamencie na kredyt. W młodości odcięłam się od rodziny i starych znajomych, bo byli dla mnie zbyt konserwatywni, w rzeczywistości ich poglądy nie odbiegały od normy. Chciałam oficjalnie przeprosić za swoje teksty, za skłócanie płci i wmawianie młodym kobietom mizoandrii (nie mylić z prawdziwym feminizmem). Wiem, że przyczyniłam się do rozpadu związków, wielu problemów psychicznych, polaryzacji. Nie, mężczyźni nie są "gorszą kategorią". Pozdrawiam, stara baba z gazety.
Na Twoim miejscu spróbowałabym następnym razem przepuścić tekst przez jakiegos chatbota AI, żeby pomógł choć trochę uprawdopodobnić psychologicznie postać, którą próbujesz stworzyć. Ale najłatwiej będzie Ci przyjąć do wiadomości, że pisarzem to Ty nie zostaniesz. Możesz też spróbować wyjść z internetu i spróbować coś ze sobą zrobić, żeby na starość nie wrzucać tutaj już zupełnie szczerych tekstów w stylu "dałem się w młodości wciągnąć w redpillowy ruch i zmarnowałem sobie młodość, wymyślając mało prawdopodobne historyjki na anonimowych, zamiast szukać źródła swoich problemów w relacjach z kobietami w sobie". Ale to ostatnie wymagałoby jakiejś autorefleksji, więc na razie Ci nie grozi.
Ale tak poważnie, nie szkoda życia na to pompowanie sztucznej wojny płci? Nie lepiej poświęcić ten czas na prace nad własnym szczęściem?
To wyznanie jest zbyt tendencyjne, żeby ktoś to kupił. Zastanów się lepiej, czy aby nie jesteś lustrzanym odbiciem osoby, pod którą się podszywasz.
"wzbudzają skrajne emocje"
W dzisiejszych czasach????
Marzycielka...
"Wiem, że przyczyniłam się do rozpadu związków, wielu problemów psychicznych, polaryzacji."
No mówię - marzycielka, i to (paradoksalnie) z wybujałym ego.
*Marzyciel :)
"Chciałam oficjalnie przeprosić, dlatego napisałam anonimowe wyznanie".
xD
Bolec z drugiego konta jak nic to pisał.
Myślisz dragomir, że ktoś się na to nabierze?
Wyzwolonyy, znowu dajesz sam sobie plusy?👎
Jest nadziej dla wyzwolonej…
Nie liczyłbym na to.