#9Xf5K
Weszłyśmy w bunt w tym samym czasie, ja uznałam, że mam dosyć bycia grzeczną dziewczynką, a skoro nie mogę być pierwsza to będę żadna. Spadłam w ocenach (bez dramatu, okolice 3,5-4), zaczęłam wagarować. Jula poszła swoją drogą i uznała, że znajdzie sobie chłopaka, to był cel jej życia. Lubiłam ją, a ona mnie, ale nie było już zażyłości.
Kiedyś w szkole zasłabła, zabrano ją karetką do szpitala, nie wiedziałam co się dzieje, nikt nic nie mówił. W tym czasie (koniec 3 gim) wychowawczyni uznała, że poleci mi po zachowaniu za nieobecności, co uniemożliwiło mi dostanie się do wymarzonego liceum. "Co się z tobą dziecko stało?!”, mnóstwo wyrzutów, rozmowy z moją mamą, narzucanie mi szlabanów, ciąganie po psychologach, niemal wmówienie moim rodzicom, że się stoczyłam, a ja po prostu chciałam wreszcie przestać być piątkowa. Byłam grzeczną dziewczyną, która czasem robiła sobie wolne (czytałam wtedy książki we własnym domu). Poprawne zachowanie kładło się cieniem na doskonałym wyniku testów po gimnazjum, kobieta mnie uwaliła. Jula zdała testy lepiej ode mnie, a jej zachowanie było wzorowe, a jakże. Po gimnazjum nasze drogi się rozeszły.
Wiele lat później dowiedziałam się, że Jula osiągnęła swój cel - poznała wtedy chłopaka, który lubił amfetaminę. Wtedy gdy zasłabła w szkole była naćpana i po ponad dobie bez snu. Wiele lat miałam do siebie żal, że nic nie zauważyłam, ale miałam naprawdę zerowe pojęcie o tym temacie. Mam żal do jeszcze jednej osoby. Mojej wychowawczyni, która zrobiła ze mnie najgorszą, podkopała marzenia o liceum i uwolnieniu się od łatki tej drugiej, gdy doskonale wiedziała jakie problemy ma Jula (spotkała się nawet z moją mamą żeby się upewnić, że nie dzielimy "hobby" - moja mama opowiedziała mi wszystko gdy przypadkiem wpadłam na trop), a swojej ulubienicy nie zeszła z zachowania nawet o stopień mimo, że ta spędziła dwa tygodnie na odtruciu i odwyku. Wszystko pięknie zatuszowała. Minęło ponad 15 lat, a mój żal i poczucie niesprawiedliwości jest ogromne.
Wagarowałaś ale to wychowawczyni wina, że zachowanie miałaś obniżone??? Nie wiem czy się śmiać czy płakać. Zachowanie jest uzależnione od nieusprawiedliwionych nieobecności. Sam sobie wsadziłaś kij w szprychy i masz winę do baby, że się wywaliłaś. Najwyraźniej to liceum nie było takie wymarzone.
Poza tym, wydaje mi się, że skoro się tam nie dostałaś to te "doskonałe wyniki testów" nie były takie doskonałe. Ocena z zachowania nie przelicza się (i za czasów gimnazjum było dokładnie tak samo) na punkty rekrutacyjne do liceum. Dlatego też obstawiam, że kręcisz i kłamiesz
@anonimowe6692 sama napisała, że z własnej winy zjechała do 3,5-4. Taki wynik nawet nie stoi blisko czerwonego paska. Tak, że ocena z zachowania nie miała żadnego znaczenia
Może tak, a może nie. Robisz założenia pod swoją tezę o czymś o czym nie ma słowa w treści. Z tego co jest napisane można wyciągnąć następujące wnioski: sama na własne życzenie zniszczyła swoje marzenia, podaje nieprawdziwy powód porażki w rekrutacji, największy problem ma, że ktoś inny nie został ukarany za swoje grzeszki
Jak ktoś ma wymarzone liceum to chodzi do szkoły (albo po usprawiedliwienia od rodziców) i się uczy byle być pewnym, że się dostanie. Zmyślasz nieźle, mogłabyś książki pisać.