W szkołach, na kursach itp. uczą migać dokładnie i płynnie, ale zdarza się, że głusi migają między sobą zupełnie inaczej, szybciej, mniej dokładnie i się rozumieją. Kiedyś do sklepu, w ktorym pracowałam w lato, przyszła para głuchych i tak między sobą migali, że chociaż się tego języka uczyłam i opanowałam go całkiem dobrze, to za chiny nie mogłam zrozumieć, co oni tam migają i o czym ;) wielu z nich ma również swój język potoczny, którym posługują się w swoim gronie głuchych z danego miasta i bywa też tak, że głuchy np z Gdańska będzie miał problemy z dogadaniem się z głuchym z np Warszawy, Krakowa itd. Dać się da, ale nie zawsze tak łatwo ;p

Więc jeśli ten głuchy migał dość szybko i "po swojemu", to mogło to wyglądać z boku jak dziwne machanie łapami;)

Miałeś kiedyś kontakt z głuchym? Wiesz, że język migowy, którego uczą w szkole czy na kursach często różni się od tego, którego głusi używają między sobą na co dzień, w praktyce? Na lekcjach uczą migać dokładnie i płynnie, dlatego zrozumienie kolegi nie jest trudne, ale porozmawiać w ten sposób z osobą głuchą, to czasem nie lada wyczyn, bo oni też mają swój język potoczny, często migają do siebie szybko i nie zawsze dokładnie., do tego często nie używają pełnych zdań. Nawet tłumacze tego języka nie zawsze są pewni, czy daną osobę zrozumieją, bo może być tak, że głuchy z Krakowa zamiga do Ciebie inaczej, niż np. głuchy z Poznania. Znam migowy, na zajęciach migałam niemal perfekcyjnie, znaki odczytywałam równie dobrze, a kiedy spotkałam się z parą głuchych, to za chiny nie mogłam zrozumieć, co oni mówią. Także to wcale nie taka prosta sprawa zrozumieć głuchego.